Bulwar Zachodzącego Słońca
Krótki opis
Joe Gillis to borykający się z problemami finansowymi scenarzysta, który przypadkiem trafia do posiadłości Normy Desmond – byłej gwiazdy kina niemego, żyjącej w izolacji od świata. Norma, wciąż przekonana o możliwości powrotu na ekrany, zatrudnia Joe, aby pomógł jej w pracy nad scenariuszem do filmu, który ma zapewnić jej wielki powrót. Z czasem Joe staje się jej kochankiem i pracownikiem, jednak szybko orientuje się, że wpadł w pułapkę jej chorobliwej zazdrości i całkowitego oderwania od rzeczywistości. Próby uwolnienia się od jej złudzeń prowadzą ostatecznie do tragicznego finału.
Ten dramat w reżyserii Billy’ego Wildera był piątym z 22 filmów nakręconych przez tego twórcę, plasując się w chronologii między obrazami A Foreign Affair a As w potrzasku. Scenariusz napisali Billy Wilder, Charles Brackett oraz D.M. Marshman Jr., a funkcję producenta pełnił również Brackett. W rolach głównych wystąpili William Holden jako Joe Gillis oraz Gloria Swanson jako Norma Desmond, a obsadę uzupełnili Erich von Stroheim, Nancy Olson, Fred Clark i Lloyd Gough. W napisach końcowych wymieniono 71 aktorów oraz 42 członków ekipy technicznej.
Film wyprodukowany przez Paramount z budżetem wynoszącym 2 miliony USD zyskał ogromne uznanie zarówno widzów, jak i profesjonalistów. Na portalu IMDb otrzymał ocenę 8,4 na podstawie 260 000 głosów, natomiast w serwisie TMDB oceniono go na 8,3 przy 3 032 głosach. Krytycy filmowi wystawili produkcji jeszcze wyższą notę, oceniając ją na 9,8 na podstawie 125 recenzji.
Co pozostało za kulisami
- Dosłownie nazwa ulicy, gdzie rozgrywa się główna akcja filmu, tłumaczy się jako „Bulwar zachodzącego słońca”. Ta nazwa nie została wybrana przypadkowo, ponieważ zarówno główna bohaterka, jak i były reżyser, a obecnie kamerdyner Max von Mayerling, oraz goście Normy Desmond są „zachodzącymi słońcami” kinematografii, gwiazdami kina niemego.
- Zdjęcia do filmu rozpoczęły się jeszcze przed ukończeniem ostatecznej wersji scenariusza.
- Imię Normy Desmond jest połączeniem imion aktorek Mabel Normand i Williama Desmonda Taylora, zamieszanych na początku lat 20. XX wieku w skandal związany z zabójstwem tego drugiego.
- Film był ostatnią wspólną pracą Wildera i Bracketta, którzy współpracowali przez 14 lat.
- Początkowe wersje scenariusza nosiły tytuł „Puszka fasoli” (A Can of Beans), ponieważ autorzy obawiali się, że studio nie zaakceptuje scenariusza wyrażającego negatywny pogląd na branżę filmową. Ich obawy się potwierdziły. Po premierze filmu szef MGM, Louis B. Mayer, oskarżył Wildera o zniesławienie Hollywood. Mayer uważał, że Wilder powinien zostać wykluczony ze społeczności filmowej, która go wychowała i wykarmiła.
- W pierwszej wersji film rozpoczynał się w Los Angeles w kostnicy, do której przywożono ciało Williama Holdena. Tam rozmawiał z 11 innymi zwłokami, a każdy opowiadał okoliczności swojej śmierci. Scena wywołała śmiech publiczności i została usunięta.
- Postać Normy Desmond jest wzorowana na skandalicznej gwieździe kina niemego, Mae Murray, która sprowadziła na siebie wiele problemów również Stroheimowi podczas pracy nad filmem „Wesoła wdówka”.
- Do roli Normy Desmond rozważano gwiazdy kina niemego: Mae West, Pola Negri, Greta Garbo, Mary Pickford, ale wszystkie one odmówiły.
- Do roli Normy Desmond rozważano prawdziwe idolkę ekranu z okresu kina niemego: Mae West, Pola Negri, Greta Garbo, Mary Pickford. Po ich odmowie rolę otrzymała Gloria Swanson.
- W sali projekcyjnej bohaterka Glorii Swanson ogląda film „Królowa Kelly” (1929) w reżyserii Ericha von Stroheima, który zagrał rolę Maxa.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
