Charles Brackett (Charles Brackett)

Charles William Brackett (26 listopada 1892 – 9 marca 1969) był amerykańskim powieściopisarzem, scenarzystą i producentem filmowym. Współpracował z Billym Wilderem przy szesnastu filmach.

Brackett urodził się w Saratoga Springs w stanie Nowy Jork jako syn Mary Emmy Corliss oraz senatora stanu Nowy Jork, prawnika i bankiera Edgara Trumana Bracketta. Korzenie jego rodziny sięgały przybycia Richarda Bracketta do kolonii Massachusetts Bay w 1629 roku, w pobliżu dzisiejszego Springfield w Massachusetts. Stryj jego matki, George Henry Corliss, zbudował silnik stulecia, który zasilał Wystawę Stulecia w Filadelfii w 1876 roku. W 1915 roku ukończył Williams College, a następnie zdobył dyplom prawnika na Uniwersytecie Harvarda. Podczas I wojny światowej wstąpił do Alianckich Sił Ekspedycyjnych, za co został odznaczony francuskim Medalem Honoru. Był częstym współpracownikiem pism Saturday Evening Post, Collier's i Vanity Fair oraz krytykiem teatralnym w The New Yorker. Napisał pięć powieści: „The Counsel of the Ungodly” (1920), „Week-End” (1925), „That Last Infirmity” (1926), „American Colony” (1929) oraz „Entirely Surrounded” (1934).

Brackett był prezesem Gildii Scenarzystów (1938–1939) oraz Akademii Nauk i Sztuk Filmowych (1949–1955). Napisał i/lub wyprodukował ponad czterdzieści filmów, w tym „Każdemu swoja”, „Ninotchka”, „Major i Minora”, „Sezon godowy” (1951), „Niagara”, „Król i ja”, „Ten North Frederick”, „Niezwykły pan Pennypacker” oraz „Blue Denim”.

Od sierpnia 1936 roku Brackett współpracował z Billym Wilderem, pisząc klasyki kina, takie jak „Zagubiony weekend” i „Bulwar Zachodniego Słońca” – oba filmy zdobyły Oscary za najlepszy scenariusz. Brackett opisał proces ich współpracy w następujący sposób: „Polegało to na tym, że proponowałem pomysł, który był następnie rozrywany na strzępy i pogardzany. Po kilku dniach ten sam pomysł, nieco zmieniony, pojawiał się jako pomysł Wildera. Kiedy już przyzwyczaiłem się do takiego sposobu pracy, nasze życie stało się prostsze”.

Współpraca z Wilderem zakończyła się w 1950 roku, po czym Brackett zatrudnił się w 20th Century-Fox jako scenarzysta i producent. Scenariusz do filmu „Titanic” (1953) przyniósł mu kolejnego Oscara.

W 1958 roku otrzymał honorowego Oscara za całokształt twórczości.

Charles Brackett zmarł 9 marca 1969 roku. Jego dzienniki z lat 1932–1949, opisujące życie zawodowe i towarzyskie, zostały opracowane przez Anthony’ego Slide'a w książce pt. „It's the Pictures That Got Small: Charles Brackett on Billy Wilder and Hollywood's Golden Age”.