Późna wiosna

Name: Późna wiosna
Genre: Dramat
Released: 1949-09-13
Duration: 1 h 48 min
Rating: 7.9
Cast: Chishū Ryū, Setsuko Hara, Yumeji Tsukioka, Haruko Sugimura, Hohi Aoki

晩春 (1949)

Chronometraż: 1:48 (108 min)

—
brak ocen

8/10
480

0/10
19

0/10
0

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 2

Zdjęcie 40

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Późna wiosna — Three Reasons: Late Spring

1:27

Zdjęcie 40

Data premiery

Kraj

Produkcja

Genre

Budżet

Opłaty

Witryna internetowa

Reżyser

Yasujirō Ozu

Aktorzy

Chishū Ryū, Setsuko Hara, Yumeji Tsukioka, Haruko Sugimura, Hohi Aoki, Jun Usami, Kuniko Miyake, Masao Mishima, Yoshiko Tsubouchi, Yōko Katsuragi
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Producent

Takeshi Yamamoto

Operator

Yûharu Atsuta

Kompozytor

Senji Itô

Artysta

Masao Kumagai

Casting

Instalacja

Yoshiyasu Hamamura
Cały zespół (38)

Krótki opis

Somiya, wdowiec w podeszłym wieku, mieszka z córką Noriko, która w jego mniemaniu osiągnęła już wiek, w którym może wyjść za mąż. Jednakże ona woli życie z ojcem niż małżeństwo. Aby zmusić ją do ślubu Somiya znajduje partnerkę dla siebie.

Co pozostało za kulisami

42. film Yasujiro Ozu był kręcony od maja do września 1949 roku i jest pierwszym filmem z tzw. „trylogii Noriko”, w którą wchodzą również „Pora dojrzewania pszenicy” (1951) i „Tokijska opowieść” (1953).
Film „Późna wiosna” jest uważany za jedno z najlepszych i najważniejszych dzieł Ozu, które w dużej mierze zdefiniowało jego późniejszą twórczość: od tego momentu głównym motywem staje się podział między rodzicami i dziećmi, a uwaga przenosi się z syna na ojca. Inną ważną kwestią w filmie jest konflikt między tradycyjnymi wartościami a modernizacją (zachodnią), odzwierciedlający procesy w powojennym japońskim społeczeństwie; ten konflikt wyraża się w presji społecznej, której doświadcza główna bohaterka w kwestiach małżeńskich, której nie jest w stanie się oprzeć. Ponieważ Ozu nie daje prostego sposobu na rozwiązanie tego konfliktu, film pozostawia szeroki zakres interpretacji – od wyrażania konserwatywnych poglądów po radykalne odrzucenie tradycji.
Film został nakręcony w oparciu o powieść Kacuo Hirotsu „Ojciec i córka”.
Film otrzymał nagrodę magazynu „Kinema Junpo” za najlepszy film, a także cztery nagrody „Mainichi”: za najlepszy film, najlepszą reżyserię, najlepszy scenariusz i najlepszą rolę kobiecą (Setsuko Hara).