Złodzieje rowerów

W powojennym Rzymie Antonio Ricci od dłuższego czasu pozostaje bez pracy, aż w końcu otrzymuje propozycję zatrudnienia przy rozwieszaniu plakatów reklamowych, pod jednym warunkiem: musi posiadać rower. Antonio ma rower, ale ten znajduje się w lombardzie, więc jego żona Maria oddaje część swojego posagu, aby go wykupić. Już pierwszego dnia pracy rower zostaje mu skradziony prosto z ulicy. Antonio wyrusza go odzyskać w towarzystwie swojego młodego syna Bruno, którego obecność sprawia, że poszukiwania stają się czymś więcej niż tylko próbą odzyskania zaginionego przedmiotu.

Reżyserem filmu jest Vittorio De Sica, który napisał scenariusz wspólnie z Cesare Zavattini i Suso Cecchi d'Amico; za produkcję dla Produzioni De Sica odpowiadali Giuseppe Amato oraz De Sica. Obraz ten, będący trzecim w podanym tutaj chronologicznym zestawieniu i wydany pomiędzy filmami Dzieci ulicy a Cud w Mediolanie, należy do nurtu neorealizmu w twórczości reżysera. Wśród dwudziestu jeden aktorów wymienionych w napisach, z których niewielu było profesjonalistami, w rolach głównych wystąpili Lamberto Maggiorani jako Antonio, Enzo Staiola jako Bruno oraz Lianella Carell jako Maria.

Film trwa 89 min. Jego renoma opiera się na niezwykle szerokim konsensusie: w serwisie IMDb otrzymał ocenę 8,2 na podstawie około 192 000 głosów, w TMDB 8,2 z mniej więcej 2 750 głosów, natomiast ocena krytyków wynosi 9,4 na podstawie 67 recenzji, co świadczy o uznaniu ekspertów wykraczającym nawet poza bardzo pozytywny odbiór widzów.