Najlepsze lata naszego życia
Krótki opis
Trzech amerykańskich żołnierzy spotyka się podczas lotu do domu pod koniec drugiej wojny światowej; wszyscy zmierzają do tego samego miasta na Środkowym Zachodzie. Al Stephenson, sierżant piechoty, wraca do pracy w banku oraz do żony i dwojga niemal dorosłych dzieci, których ledwo zna. Fred Derry, kapitan lotnictwa, zastaje swoje małżeństwo w kryzysie, a sytuację finansową w jeszcze gorszym stanie, przez co podejmuje pracę jako sprzedawca w domu towarowym. Homer Parrish, marynarz, który podczas wojny stracił obie dłonie, powraca do rodziców i dziewczyny, nie będąc pewnym, czy powinien z nią zostać, czy pozwolić jej odejść. Dla każdego z mężczyzn powrót do domu okazuje się trudniejszy niż walki, które zostawili za sobą.
Reżyserem filmu był William Wyler. Jest to dziesiąta z dwudziestu dwóch pełnometrażowych produkcji w jego chronologicznej filmografii, umieszczona pomiędzy Pani Miniver a Thunderbolt. Scenariusz napisał Robert E. Sherwood, a producentem był Samuel Goldwyn. W rolach trzech weteranów wystąpili Dana Andrews, Fredric March i Harold Russell, a w obsadzie liczącej 104 osoby znaleźli się także Teresa Wright, Myrna Loy i Cathy O'Donnell. Film, którego budżet wyniósł około 2 milionów dolarów, zarobił w światowym box office około 24 milionów dolarów.
W serwisie IMDb obraz posiada ocenę 8,1 na podstawie 77 000 głosów, a w TMDB 7,7 z 767 głosów. Ocena krytyków wynosząca 8,9 na podstawie 98 recenzji plasuje go wyraźnie powyżej not z widzianych przez publiczność.
Co pozostało za kulisami
- Ekranizacja powieści McKinleya Kantora „Chwała mnie”.
- Film miał dwa robocze tytuły – „Chwała dla nas” i „Znowu w domu”. Ostatecznie zdecydowano się na obecną wersję, co wywołało niezadowolenie autora pierwowzoru, McKinleya Kantora.
- „Najlepsze lata naszego życia” to pierwsza powojenna praca reżysera Williama Wylera i jego ostatni film w wytwórni Samuel Goldwyn Company.
- Samuel Goldwyn planował obsadzenie w filmie Teresy Wright, Dany Andrewsa, Davida Nivena, Farley'a Grangera, Waltera Brennana i Constance Dowling. Ostatecznie zaproszono tylko pierwszych dwóch z tej listy.
- W roli Millie Stephenson miała zagrać gwiazda 20th Century Fox June Haver, jednak zastąpiła ją Myrna Loy.
- Plany fikcyjnego miasta Boon City kręcono w Sacramento i Los Angeles, ale zgodnie z komunikatem prasowym filmu, jego wzorem było miasto Cincinnati.
- Kampania reklamowa filmu trwała pół roku i kosztowała pół miliona dolarów.
- W 1989 roku film został uznany za dziedzictwo narodowe i wpisany do Krajowego Rejestru Filmowego Biblioteki Kongresu Stanów Zjednoczonych.
- Zdjęcia do filmu trwały od 15 kwietnia do 9 sierpnia 1946 roku, a jego premiera odbyła się w Nowym Jorku 21 listopada tego samego roku.
- Reżyser William Wyler był oburzony, dowiedziawszy się, że Samuel Goldwyn wysłał Harolda Russella na kursy aktorstwa. Uważał, że bez przygotowania gra Russella będzie bardziej naturalna. Ponadto, dążąc do tego, aby film był jak najbardziej realistyczny, Wyler nalegał, aby cały personel pomocniczy ekipy filmowej został rekrutowany spośród prawdziwych weteranów II wojny światowej.
- 6 sierpnia 1992 roku Harold Russell sprzedał na aukcji statuetkę „Oscara” otrzymaną za rolę drugoplanową za 60 tysięcy 500 dolarów.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
