Najlepsze lata naszego życia
Kraj
Budżet
$2 100 000
Opłaty
$23 650 000
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Operator
Kompozytor
Artysta
Casting
Instalacja
Daniel Mandell
Cały zespół (21)
Cały zespół (21)
Krótki opis
Boone City. Troje amerykańskich poborowych próbuje odnaleźć się w życiu doświadczonym przez wojskowe przeżycia. Homer Parrish (Harold Russell), który stracił ręce, odcina się od narzeczonej oraz rodziny, czując się niepotrzebnym i kłopotliwym. Al Stephenson (Fredric March) po trzech latach nieobecności wraca do rodziny, która się powiększyła i zmieniła. Fred Derry (Dana Andrews), tkwiąc w parszywej pracy i nieszczęśliwym małżeństwie, zakochuje się w córce Ala.
Co pozostało za kulisami
- Ekranizacja powieści McKinleya Kantora „Chwała mnie”.
- Film miał dwa robocze tytuły – „Chwała dla nas” i „Znowu w domu”. Ostatecznie zdecydowano się na obecną wersję, co wywołało niezadowolenie autora pierwowzoru, McKinleya Kantora.
- „Najlepsze lata naszego życia” to pierwsza powojenna praca reżysera Williama Wylera i jego ostatni film w wytwórni Samuel Goldwyn Company.
- Samuel Goldwyn planował obsadzenie w filmie Teresy Wright, Dany Andrewsa, Davida Nivena, Farley'a Grangera, Waltera Brennana i Constance Dowling. Ostatecznie zaproszono tylko pierwszych dwóch z tej listy.
- W roli Millie Stephenson miała zagrać gwiazda 20th Century Fox June Haver, jednak zastąpiła ją Myrna Loy.
- Plany fikcyjnego miasta Boon City kręcono w Sacramento i Los Angeles, ale zgodnie z komunikatem prasowym filmu, jego wzorem było miasto Cincinnati.
- Kampania reklamowa filmu trwała pół roku i kosztowała pół miliona dolarów.
- W 1989 roku film został uznany za dziedzictwo narodowe i wpisany do Krajowego Rejestru Filmowego Biblioteki Kongresu Stanów Zjednoczonych.
- Zdjęcia do filmu trwały od 15 kwietnia do 9 sierpnia 1946 roku, a jego premiera odbyła się w Nowym Jorku 21 listopada tego samego roku.
- Reżyser William Wyler był oburzony, dowiedziawszy się, że Samuel Goldwyn wysłał Harolda Russella na kursy aktorstwa. Uważał, że bez przygotowania gra Russella będzie bardziej naturalna. Ponadto, dążąc do tego, aby film był jak najbardziej realistyczny, Wyler nalegał, aby cały personel pomocniczy ekipy filmowej został rekrutowany spośród prawdziwych weteranów II wojny światowej.
- 6 sierpnia 1992 roku Harold Russell sprzedał na aukcji statuetkę „Oscara” otrzymaną za rolę drugoplanową za 60 tysięcy 500 dolarów.
Podobne filmy
8.5/10
8.1/10
8/10
8/10
7.9/10
7.9/10
7.9/10
7.8/10
7.8/10
7.8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
