Samjuel Goldwyn (Samuel Goldwyn)

Samjuel Goldwyn (Samuel Goldwyn) - Producent, Prezenter, znany z pracy przy tego typu projektach: «The Best Years of Our Lives» (1946), «Najlepsze lata naszego życia» (1946), «Wuthering Heights» (1939), «Wichrowe wzgórza» (1939), «Guys and Dolls» (1955),

Samuel Goldwyn (urodzony jako Szmul Gelbfisz), znany również jako Samuel Goldfish, był polsko-amerykańskim producentem filmowym. Zasłynął przede wszystkim jako współzałożyciel i dyrektor kilku studiów filmowych w Hollywood. W 1916 roku Goldwyn nawiązał współpracę z producentami z Broadwayu, Edgarami i Archibaldem Selwyn, łącząc oba nazwiska w nazwę ich przedsiębiorstwa filmowego – Goldwyn Pictures. Widząc w tym okazję, Samuel Gelbfisz dokonał prawnej zmiany nazwiska na Samuel Goldwyn, którego używał do końca życia. Firma Goldwyn Pictures odniosła sukces, jednak najbardziej znana jest z logo przedstawiającego lwa, Leo. 10 kwietnia 1924 roku Goldwyn Pictures zostało przejęte przez Marcusa Loewa i włączone do jego korporacji Metro Pictures Corporation. Mimo obecności jego nazwiska, Goldwyn nie pełnił żadnej funkcji w zarządzie ani w produkcji Metro-Goldwyn-Mayer. Przed sprzedażą i fuzją Goldwyn Pictures w kwietniu 1924 roku, Goldwyn założył w 1923 roku Samuel Goldwyn Productions jako firmę zajmującą się wyłącznie produkcją (bez własnej dystrybucji). Ich pierwszym pełnometrażowym filmem był „Potash and Perlmutter”, wydany we wrześniu 1923 roku przez First National Pictures. Niektóre z wczesnych produkcji noszą nazwę Howard Productions, nadaną na cześć żony Goldwyn, Frances Howard. Przez 35 lat Goldwyn budował swoją reputację w świecie kinematografii i wyrobił sobie oko do wyszukiwania talentów filmowych. William Wyler wyreżyserował wiele z jego najsłynniejszych produkcji, a Goldwyn zatrudniał takich pisarzy jak Ben Hecht, Sidney Howard, Dorothy Parker i Lillian Hellman. (Według legendy, podczas burzliwej narady nad scenariuszem, Goldwyn skarcił kogoś – w większości relacji była to pani Parker, która przypomniała mu, że kiedyś był producentem rękawiczek – ripostą: „Nie wytykaj mnie palcem. Znałem ten palec, kiedy miał na sobie naparstek!”). W tamtym czasie Goldwyn stworzył liczne filmy i panował jako najskuteczniejszy niezależny producent w USA. Wiele z jego filmów było przeciętnych, jednak współpraca z Johnem Fordem zaowocowała nominacją do Oscara dla najlepszego filmu za „Arrowsmith” (1931). William Wyler odpowiadał za większość wysoko ocenianych filmów Goldwyn, które otrzymały nominacje do Oscara dla najlepszego filmu, m.in. „Dodsworth” (1936), „Dead End” (1937), „Wichrowe Wzniesienia” (1939), „Małe lisiczki” (1941) oraz „Najlepsze lata naszego życia” (1948). Główni aktorzy w kilku filmach Goldwyn, zwłaszcza tych reżyserowanych przez Wylera, zostali również nominowani do Oscarów za swoje role. Przez całe lata 30. Goldwyn dystrybuował wszystkie swoje filmy za pośrednictwem United Artists, ale od 1941 roku, aż niemal do końca swojej kariery, robił to przez RKO Radio Pictures. Goldwyn zmarł w 1974 roku w swoim domu w Los Angeles z przyczyn naturalnych, prawdopodobnie w wieku 94 lat. Został pochowany na cmentarzu Forest Lawn Memorial Park w Glendale w Kalifornii. W latach 80. studio Samuel Goldwyn Studio zostało sprzedane firmie Warner Bros. W Beverly Hills znajduje się kino nazwane jego imieniem, a na Hollywood Walk of Fame przy 1631 Vine Street znajduje się jego gwiazda.

Najważniejsze dzieła Samjuel Goldwyn (Samuel Goldwyn)

Cała filmografia Samjuel Goldwyn (Samuel Goldwyn)