Rzym, miasto otwarte

Name: Rzym, miasto otwarte
Genre: Dramat, Historia, Wojna
Released: 1945-10-08
Duration: 1 h 44 min
Rating: 7.2
Cast: Aldo Fabrizi, Marcello Pagliero, Harry Feist, Anna Magnani, Maria Michi

Roma città aperta (1945)

Chronometraż: 1:44 (104 min)

—
brak ocen

8/10
983

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 7

Zdjęcie 24

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Rzym, miasto otwarte — Roberto Rossellini: The War Trilogy - trailer | BFI Blu-ray

1:17

Zdjęcie 24

Data premiery

1945-10-08

Kraj

Włochy

Produkcja

Minerva Film, Excelsa Film

Genre

Dramat, Historia, Wojna

Budżet

$20 000

Opłaty

$1 000 000

Witryna internetowa

Reżyser

Roberto Rossellini

Aktorzy

Aldo Fabrizi, Marcello Pagliero, Harry Feist, Anna Magnani, Maria Michi, Francesco Grandjacquet, Vito Annichiarico, Ákos Tolnay, Joop van Hulzen, Carla Rovere
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Producent

Roberto Rossellini, Giuseppe Amato, Rod E. Geiger

Operator

Ubaldo Arata

Kompozytor

Renzo Rossellini

Artysta

Rosario Megna

Casting

Instalacja

Eraldo Da Roma, Jolanda Benvenuti
Cały zespół (16)

Krótki opis

Pierwsze klasyczne dzieło neorealizmu włoskiego jest zarazem pierwszą częścią trylogii o wojnie Rosseliniego. Dzieło to z początku przygotowywane jako dwa oddzielne filmy dokumentalne powstało na zgliszczach Rzymu. Przedstawia on historie inżyniera Manfreddiego, działacza komunistycznego, wzorowanego na autentycznej postaci Celeste Negarvilla.

Co pozostało za kulisami

Rossellini rozpoczął zdjęcia do filmu dwa miesiące po tym, jak w czerwcu 1944 roku faszyści opuścili Rzym.
W filmie zagrał prawdziwy nazistowski jeniec wojenny.
Roberto Rossellini, Federico Fellini i Sergio Amidei rozpoczęli pracę nad scenariuszem podczas niemieckiej okupacji Włoch. Jednak Fellini w swoich wspomnieniach twierdzi, że Rossellini zaproponował mu „współpracę przy scenariuszu filmu, który później otrzymał tytuł „Rzym – miasto otwarte”, już po tym, jak Rzym został zajęty przez Amerykanów”.
Wszystkie okrucieństwa w filmie przypisywane są Niemcom. Było to spowodowane polityką narodowego pojednania, która była aktualna we Włoszech w czasie kręcenia filmu.
Po zapoznaniu się z filmem dystrybutor zrezygnował z umowy na dystrybucję filmu, stwierdzając, że to, co zobaczył, nie może być nazwane filmem. Jednak za granicą nowatorstwo Rosselliniego zostało „docenione” i wysoko ocenione. Film wywołał duży rezonans na całym świecie, dając początek modzie na neorealizm i uczyniając Annę Magnani gwiazdą najwyższego kalibru.
Prototypem Piny była partyzantka-antyfaszystka Teresa Gullace, zabita przez Niemców w 1944 roku w Rzymie.
Podczas kręcenia sceny aresztowania Giorgio i Dona Petro strach na twarzy księdza był autentyczny: mężczyzna z rewolwerem z podjeżdżającego taksówką próbował przeszkodzić w „areszcie”. Aldo Fabrizi krzyczał: „Nie strzelać!”