Dzień gniewu
Vredens dag (1943)
Produkcja
Reżyser
Scenariusz
Kompozytor
Poul Schierbeck
Producent
Aktorzy
Thorkild Roose
Rev. Absalon Pederssøn (niewymieniony w napisach)
Lisbeth Movin
Anne Pedersdotter, Absalon's Second Wife (niewymieniony w napisach)
Preben Lerdorff Rye
Martin, Absalon's Son from First Marriage (niewymieniony w napisach)
Sigrid Neiiendam
Merete, Absalon's Mother (niewymieniony w napisach)
Anna Svierkier
Herlofs Marte (niewymieniony w napisach)
Albert Høeberg
The Bishop (niewymieniony w napisach)
Olaf Ussing
Laurentius (niewymieniony w napisach)
Preben Neergaard
Degn (niewymieniony w napisach)
Krótki opis
Rok 1623, epoka polowań na czarownice i płonących stosów. Gminę protestancką ogarnia obsesja tępienia wszelkiego grzechu - rzeczywistego i urojonego. To trzeci film Dreyera o kobiecie zamęczonej przez Inkwizycję (po "Kartkach z dziennika szatana", 1920 i "Męczeństwie Joanny d'Arc", 1928). Tym razem jest nią grzesznica, ale odnosząca moralne zwycięstwo, poddająca się woli Boga, u którego znajdzie niemożliwą na Ziemi sprawiedliwość. Film jest więc jednocześnie oskarżeniem układu społecznego niewolącego jednostkę, ogarniętego obsesją grzechu, podejrzeniami i nienawiścią. Niezwykle wyrafinowane plastycznie, niespieszne i dostojne kino, skoncentrowane na psychice postaci w ich obsesjach i zaciętości.
Co pozostało za kulisami
- Film został nakręcony na podstawie dramatu norweskiego pisarza Hansa Wiers-Jensena „Anna, córka Petera”, opartego na prawdziwych faktach.
- W filmie nie ma innych napisów oprócz tytułu.
- Firma Nordisk Film nie zgodziła się finansować proponowanego przez Dreyera projektu, ponieważ uważała go za kosztowny i ekstrawaganckiego reżysera. Zaproponowano więc następującą opcję: Dreyer zrealizuje krótkometrażowy film dokumentalny na zamówienie państwowe (stał się nim film "Pomoc matkom"), aby udowodnić, że potrafi kręcić w ramach budżetu i harmonogramu, po czym Nordisk sfinansuje jego pełnometrażowy film.
- Zdjęcia do filmu powstawały w czasie niemieckiej okupacji Danii. Nie jest zaskoczeniem, że wielu odebrało film jako polityczną alegorię. Jednak Dreyer zawsze upierał się, że wszelkie aluzje do współczesnej polityki w jego filmie są przypadkowe i niezaplanowane. Krążyły pogłoski, że celowo wybrał na rolę Anny blondynkę, aby nikt nie odczuł, że polowanie na czarownice implikuje eksterminację Żydów przez nazistów. Ten fakt nie został udowodniony, jednak warto zauważyć, że aktorka Lisbeth Movin już nigdy więcej nie zagrała u Dreyera.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
