Północno-Zachodnie Przejście
Kraj
Produkcja
Budżet
$2 677 762
Opłaty
$0
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Operator
William V. Skall
Kompozytor
Artysta
Casting
Instalacja
Krótki opis
Opierając się na powieści Kennetha Robertsa o tym samym tytule, ten film opowiada historię dwóch przyjaciół, którzy dołączają do Oddziału Rangersów Rogersa, gdy ta legendarne jednostka elit walczy z wrogiem podczas wojny francusko-indiańskiej. Film koncentruje się na ich słynnym rajdzie na Fort St. Francis oraz marszach przed i po bitwie.
Co pozostało za kulisami
- Początkowo George Washington (1732-1799) odmówił Robertowi Rogersowi (1731-1795) propozycji objęcia dowództwa nad armią. Podejrzewał, że Rogers został zwerbowany podczas długiego pobytu w Wielkiej Brytanii przed rozpoczęciem działań wojennych. Gdy podejrzenia Washingtona się potwierdziły, Rogers utworzył oddział „Królewskich Strażników” (później – „Strażników Króla”), którym dowodził po stronie Kanadyjczyków przeciwko siłom rewolucyjnym.
- Najtrudniejsze było kręcenie sceny przeprawy Strażników przez przeszkodę wodną. Aktorzy musieli pracować bez dublerów. Scenę rozpoczęto kręcić nad jeziorem w stanie Idaho, a dokończono już w studio, ponieważ zdjęcia w plenerze okazały się zbyt niebezpieczne. Na tamten moment były to najtrudniejsze zdjęcia w karierze Spencera Traciego (1900-1967), który kiedyś publicznie narzekał, że fizyczne trudności zawodu aktorskiego nie zmęczyłyby nawet noworodka. Trudności przy kręceniu tej sceny przewyższyły nawet te związane z produkcją przygodowego dramatu Victora Fleminga (1889-1949) „Kapitanowie odwagi” (1937).
- Kiedy Spencer Tracy leciał na plan zdjęciowy do stanu Idaho z Kalifornii nad wschodnią częścią Oregonu, prywatnemu samolotowi z aktorem na pokładzie skończyło się paliwo lotnicze. Zdołał dolecieć do odosobnionej ranczo, ale oczywiście nie było tam paliwa. Do zbiorników samolotu wlano paliwo z traktora, którym władał właściciel ranczo, a jako filtr podczas nalewania użyto jego filcowego kapelusza. Do Idaho samolot doleciał bez dalszych problemów.
- Jako aktorów epizodycznych zatrudniono prawie 1000 Indian z Oregonu, Idaho i Montany. Wszyscy zostali ogoleni na łyso, a firma „Max Factor” zrobiła im grzywki (czyli pasmo włosów pozostawiane na ogolonej głowie jako wyzwanie wrogom).
- Podczas kręcenia sceny przejścia przez bagno pod Johnem Mertonem (1901-1959), który grał porucznika Dunbara, ale nie został wymieniony w napisach, złamała się gałąź i spadł z wysokości czterech metrów do mulistej wody. Po pół minuty, kiedy ujęcie zostało nakręcone, aktor wynurzył głowę ponad powierzchnię i łapczywie wciągnął powietrze. Reżyser filmu King Vidor (1894-1982) podziękował mu za opanowanie, dzięki któremu aktor nie wynurzył głowy z wody od razu i pozwolił dokończyć scenę, na co ten odpowiedział: „Jakie, do cholery, opanowanie?! Nie mogłem się wydostać spod zatopionego pnia!”
- Już pierwszego dnia zdjęć na planie Spencer Tracy ogłosił strajk i odmówił wyjścia na plan, żądając najpierw zapewnienia normalnego wyżywienia. W ciągu doby dyrektora filmu zwolniono, a problem z wyżywieniem został rozwiązany.
- Jak się mówi, firma filmowa „MGM” zatrudniła kilkuset okolicznych mieszkańców, którzy grali strażników przechodzących przez rzekę na progach tuż przed atakiem na wioskę Indian. Prąd był bardzo silny, woda lodowata, więc forsowanie było dość niebezpieczne – i choć niektórzy aktorzy grali forsowanie w bezpiecznym pawilonie – aktorzy epizodyczni kilka razy z rzędu przeprawili się przez rzekę tak, jak to pokazano w filmie (brodząc, z podniesionymi nad głowę karabinami). Kiedy wszystkie duble zostały nakręcone, natychmiast skierowano ich do specjalnie ogrzanych namiotów i dano im coś do picia.
- Film przedstawia atak oddziału rangersów Rogersa na wioskę indiańskiego plemienia Abenaki. Uważa się, że film dość wiernie oddaje wydarzenia, z wyjątkiem zakończenia. Kiedy rangersi dotarli do Czwartego Fortu, minęli się z transportem zaopatrzenia zaledwie o dwie godziny. Porucznik Stevens usłyszał zbliżających się ludzi, uznał, że to Francuzi i uciekł. Rogers i kilku innych zbudowali tratwę i popłynęli w dół rzeki w pogoni za Stevensem. Po dziesięciu dniach go dogonili i wysłali zaopatrzenie, zgodnie z obietnicą, do Czwartego Fortu. Później Stevens został postawiony przed sądem wojskowym za tchórzostwo.
- Jako aktorów epizodycznych zatrudniono prawie 1000 Indian z Oregonu, Idaho i Montany. Wszyscy zostali ogoleni na łyso, a firma „Max Factor” zrobiła im grzywki (pasmo włosów pozostawiane na ogolonej głowie jako wyzwanie dla wrogów).
- Podczas kręcenia sceny przejścia przez bagno, pod Johnem Mertonem (1901-1959), który grał porucznika Dunbara, ale nie został wymieniony w czołówce, złamała się gałąź i spadł z wysokości czterech metrów do mętnej wody. Po pół minucie, gdy dubel został nakręcony, aktor wynurzył się i łapczywie zaczął nabierać powietrza. Reżyser filmu, King Vidor (1894-1982), podziękował mu za opanowanie, dzięki któremu aktor nie wynurzył się od razu z wody i pozwolił dokończyć scenę, na co ten odpowiedział: „Jakie, do cholery, opanowanie?! Nie mogłem się wydostać spod zalegającego pnia!”
Podobne filmy
8.4/10
8.1/10
7.9/10
7.9/10
7.9/10
7.9/10
7.8/10
7.7/10
7.6/10
7.6/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
