Anna Magnani (Anna Magnani)

Anna Magnani (wymawiane: mahn-YANI; 7 marca 1908 – 26 września 1973) była włoską aktorką teatralną i filmową. Za rolę sycylijskiej wdowy w filmie „Tatuaż z róży” otrzymała Oscara dla najlepszej aktorki oraz cztery inne międzynarodowe nagrody.

Urodzona w Rzymie z ojca Egipcjanina i matki Włoszki, opłacała studia w rzymskiej Akademii Sztuk Dramatycznych, śpiewając w nocnych klubach. W trakcie jej kariery jej jedyne dziecko w wieku 18 miesięcy zapadło na polio, w wyniku czego pozostało niepełnosprawne.

Nazywano ją „La Lupa”, „wieczną dumą Rzymu” i „żywym symbolem wilczycy” kina. Magazyn „Time” opisał jej osobowość jako „ognistą”, a krytyk teatralny Harold Clurman określił jej grę aktorską mianem „wulkanicznej”. W świecie kina włoskiego była „pasjonująca, nieustraszona i ekscytująca” – aktorką, którą historyk filmu Barry Monush nazywa „wulkaniczną matką ziemią całego włoskiego kina”. Reżyser Roberto Rossellini określił ją mianem „największego geniusza aktorstwa od czasów Eleonory Duse”. Dramaturg Tennessee Williams stał się wielkim wielbicielem jej gry i napisał sztukę „Tatuaż z róży” specjalnie z myślą o niej; za tę rolę w 1955 roku otrzymała swojego pierwszego Oscara.

Po spotkaniu z reżyserem Goffredo Alessandrinim otrzymała swoją pierwszą rolę ekranową w filmie „La cieca di Sorrento” (Ślepa z Sorrento) (1934), a później zyskała międzynarodową sławę w „Rzymie, mieście grzechu” (1945) w reżyserii Rosselliniego, uznawanym za pierwszy znaczący film, który zapoczątkował nurt neorealizmu w kinie włoskim. Jako aktorka zasłynęła z dynamicznych i silnych kreacji „ziemistych kobiet z niższych klas społecznych” w takich filmach jak „Cud” (1948), „Bellissima” (1951), „Tatuaż z róży” (1955), „Uciekinier” (1960), w którym wystąpiła z Marlonem Brando w reżyserii Sidneya Lumeta, oraz „Mamma Roma” (1962). Już w 1950 roku magazyn „Life” stwierdził, że Magnani była „jedną z najbardziej imponujących aktorek od czasów Garbo”.

Opis powyżej pochodzi z artykułu w Wikipedii „Anna Magnani”, licencjonowany na zasadach CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.