Pani Miniver
Kraj
Produkcja
Budżet
$1 344 000
Opłaty
$13 500 000
Reżyser
Aktorzy
Grir Gerson, Walter Pidgeon, Teresa Wright, May Whitty, Reginald Owen, Henry Travers, Richard Ney, Henry Wilcoxon, Christopher Severn, Brenda Forbes
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Operator
Kompozytor
Artysta
Urie McCleary
Casting
Instalacja
Krótki opis
Domowa żona z klasy średniej, Kay Miniver, mierzy się z drobnymi problemami. Ona i jej mąż Clem obserwują, jak ich syn Vin, absolwent Oksfordu, zaleca Carol Beldon, uroczą wnuczkę lokalnej arystokracji reprezentowanej przez Lady Beldon. Potem wybucha wojna, a Vin dołącza do RAF-u.
Co pozostało za kulisami
- William Wyler (1902-1981) otwarcie przyznawał, że nakręcił film w celach propagandowych. Wyler był Żydem, który urodził się w Niemczech i wyemigrował do USA w 1921 roku. Był przekonany, że USA powinny przystąpić do wojny przeciwko nazizmowi i że polityka izolacjonizmu okaże się dla kraju zgubna.
- Przemówienie wiktora na końcu filmu przedrukowali magazyny Time i Look. Prezydent Franklin Delano Roosevelt (1882-1945) zarządził, aby zostało ono powtórzone przez „Głos Ameryki” i wydrukowane na ulotkach w celu rozpowszechnienia w krajach europejskich w celach propagandowych. Wkrótce przemówienie to zaczęto nazywać „przemówieniem Wilkoksona” na cześć aktora Henry’ego Wilkoksona (1905-1984), który je wypowiedział.
- Po tym, jak Norma Shearer (1902-1983) zrezygnowała z roli matki, wybrano Greer Garson. Ona również nie chciała grać w tej roli, ale była związana kontraktem ze studiem, a później otrzymała za tę rolę Oscara.
- Na opasce na ramię Waltera widnieją litery „LDV”, co oznacza „Local Defence Volunteer”, czyli „dobrowolny obrońca lokalnej obrony”.
- Zbiór esejów Jen Strather (1901-1953), na podstawie których nakręcono ten film, ukazał się w 1939 roku. W niektórych esejach wyczuwalny jest strach przed wciągnięciem Wielkiej Brytanii w wojnę, a akcja ostatniego eseju rozgrywa się już po jej rozpoczęciu. Niektóre postacie ze zbioru przypominają bohaterów filmu, ale wydarzenia (książka nie ma fabuły) są zupełnie różne.
- Po zakończeniu zdjęć William Wyler wstąpił do armii amerykańskiej i został przydzielony do Korpusu Sygnalistów. W noc, w której otrzymał Oscara, był już za oceanem. Później Wyler mówił, że dopiero na froncie zdał sobie sprawę, że pokazał wojnę w zbyt łagodnych barwach.
- Dwupiętrowy autobus pokazany na początku filmu nie jest brytyjski, a nawet nie jest dwupiętrowy. Do zdjęć wykorzystano amerykański autobus, do którego dobudowano drugie piętro. Drzwi autobusu znajdują się po prawej stronie, jak w USA. W prawdziwym londyńskim pojeździe byłyby po lewej stronie.
- W 2009 roku Narodowa Rada USA ds. Zachowania Filmów wybrała film „Pani Miniver” do przechowywania w Bibliotece Kongresu.
- Ostateczne przemówienie wikariusza w wykonaniu Henry’ego Wilcocksona zostało wspólnie napisane przez samego Wilcocksona i reżysera Wylera w noc przed zdjęciami. Propozycja autorów scenariusza nie satysfakcjonowała reżysera, który zwrócił się do aktora z prośbą o pomoc w napisaniu nowej wersji.
Podobne filmy
8.5/10
8.4/10
8.1/10
8.1/10
8/10
8/10
7.9/10
7.9/10
7.9/10
7.9/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
