Franz Waxman (Franz Waxman)

Franz Waxman (Franz Waxman) - Kompozytor muzyki oryginalnej, Orkiestrator, Dyrygent, Muzyka, , Piosenki znany z pracy przy tego typu projektach: «Rebecca» (1940), «Rebeka» (1940), «The Blue Angel» (1930), «Błękitny anioł» (1930), «Bride of Frankenstein» (1935),

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Franz Waxman (ureczony jako Wachsmann; 24 grudnia 1906 – 24 lutego 1967) był niemiecko-amerykańskim kompozytorem pochodzenia żydowskiego, znanym przede wszystkim z twórczości w dziedzinie muzyki filmowej. Wśród jego ścieżek dźwiękowych znajdują się takie filmy jak: „Panna młoda Frankensteina”, „Rebecca”, „Bulwar Zachodniego Słońca”, „Miejsce pod słońcem”, „Stalag 17”, „Okno na podwórze”, „Peyton Place”, „Opowieść zakonnicy” oraz „Taras Bulba”. Otrzymał dwanaście nominacji do Oscara, a w dwóch kolejnych latach zdobył tę nagrodę (za „Bulwar Zachodniego Słońca” i „Miejsce pod słońcem”). Za ten pierwszy film otrzymał również Złoty Glob. Bernard Herrmann stwierdził, że muzyka do „Taras Bulby” była „kompozycją życia”.

Tworzył również utwory koncertowe, w tym oratorium „Jozue” (1959) oraz „Pieśń Terezin” (1965) – utwór na orkiestrę, chór i chór dziecięcy, oparty na poezji pisanej przez dzieci w obozie koncentracyjnym Theresienstadt podczas II wojny światowej. W 1947 roku Waxman założył Los Angeles Music Festival, w ramach którego dyrygował wieloma premierami na Zachodnim Wybrzeżu, zarówno utworami innych kompozytorów filmowych, jak i twórców muzyki koncertowej.

Najważniejsze dzieła Franz Waxman (Franz Waxman)

Cała filmografia Franz Waxman (Franz Waxman)