Stracony weekend
Krótki opis
Don Birnam jest pisarzem, którego życie i kariera zostały zniszczone przez lata ciężkiego alkoholizmu. Po dziesięciu dniach abstynencji wydaje się, że sytuacja zaczyna się poprawiać, jednak pokusa powrotu do picia staje się coraz bardziej podstępna. Rezygnuje z weekendowego wyjazdu na wieś zorganizowanego przez brata Wicka i jego dziewczynę Helen, zostając w Nowym Jorku, gdzie szybko wpada w wielodniowy ciąg alkoholowy. W miarę jak traci pamięć i samokontrolę, błąka się po barach i spotyka dawnych znajomych, podczas gdy najbliżsi z bezsilnością obserwują, jak ich próby pomocy kończą się niepowodzeniem.
Film wyreżyserował Billy Wilder; była to trzecia z dwudziestu dwóch pełnometrażowych produkcji w jego chronologii, poprzedzona filmem Podwójne ubezpieczenie, a następowana przez A Foreign Affair. Scenariusz napisał we współpracy z Charlesem Brackettem, który był również producentem filmu dla studia Paramount. W rolę Dona wcielił się Ray Milland, a u jego boku wystąpili: Jane Wyman jako Helen, Phillip Terry jako Wick, Howard Da Silva jako Nat the Bartender, Doris Dowling jako Gloria oraz Frank Faylen jako „Bim” Nolan, spośród sześćdziesięciu aktorów wymienionych w napisach. Film, którego budżet wyniósł około miliona dolarów, zarobił w światowym box office około 11 milionów dolarów.
Oceny widzów pozostają na wysokim poziomie: na portalu IMDb film otrzymał notę 7,9/10 na podstawie około 43 000 głosów, natomiast na TMDB oceniono go na 7,6/10 przy znacznie mniejszej liczbie głosujących. Ocena krytyków filmowych, wynosząca 8,5/10 na podstawie 74 recenzji, wskazuje, że profesjonalne oceny są zauważalnie wyższe niż te wystawione przez ogół publiczności.
Co pozostało za kulisami
- Ray Milland (1907-1986) sam, za pomocą znajomych lekarzy, umieścił się w szpitalu „Bellevue Hospital”, aby na własnej skórze doświadczyć wszystkich okropności oddziału dla pijaków. Millandowi pokazano żelazne łóżko i zamknęto w sali. Tej samej nocy na oddział dostarczono kolejnego pacjenta, który zaczął krzyczeć, w szpitalu panował straszny chaos, a Milland wykorzystał okazję, gdy drzwi pozostawiono uchylone, uciekł i na 34. ulicy zaczął łapać taksówki. Zauważył go policjant, aktor próbował wszystko wyjaśnić, ale ten zauważył na jego szlafroku oznaczenia „Bellevue Hospital” i odtransportował go z powrotem do szpitala, mimo protestów i prób wyjaśnienia. Tam aktor spędził jeszcze pół godziny, aby wyjaśnić sytuację administracji szpitala, po czym wreszcie go wypuścili.
- Według słów reżysera Billy’ego Wildera (1906-2002), producenci alkoholu oferowali firmie filmowej „Paramount Pictures” 5 milionów dolarów za to, aby nie wypuszczać filmu w dystrybucję. Znowu, według niego samego, gdyby oferta była skierowana do niego osobiście, by ją przyjął.
- Dopiero później Billy Wilder dowiedział się, że w tytule filmu wkradł się błąd. Powieść z 1944 roku Charlesa R. Jacksona (1903-1968) nazywała się „Ostatni weekend” („last” w języku angielskim oznacza „ostatni”, a „lost” oznacza „zagubiony”).
- Billy Wilder przeczytał powieść po raz pierwszy w pociągu jadącym do Nowego Jorku. Po przyjeździe natychmiast zadzwonił do scenarzysty Charlesa Bracketta (1892-1969) w Los Angeles i polecił mu sprawdzić, czy można nabyć prawa do ekranizacji. Brackett oddzwonił do niego tego samego dnia i powiedział, że tak. On sam niedawno przeczytał tę powieść i zapytał Wildera, co konkretnie w książce go tak zafascynowało. Wilder odpowiedział, że będzie to pierwsze prawdziwe przedstawienie alkoholika – w przeciwieństwie do zwykłych komediowych.
- Starając się osiągnąć wizerunek całkowicie upadłego alkoholika, Ray Milland zastosował dietę i przeszedł na żywienie wyłącznie tostami, kawą, sokiem grejpfrutowym i jajkami na twardo, co spowodowało znaczną utratę wagi.
- Ray Milland, za pomocą znajomych lekarzy, trafił do szpitala Bellevue Hospital, aby doświadczyć wszystkich okropności oddziału dla alkoholików. Millandowi pokazano żelazne łóżko i zamknięto w sali. Tej samej nocy na oddział przywieziono kolejnego pacjenta, który zaczął krzyczeć, w szpitalu wybuchł chaos, a Milland wykorzystał okazję, uciekł i zaczął łapać taksówki. Zauważył go policjant, aktor próbował wszystko wyjaśnić, ale ten zauważył na szlafroku Millanda logo szpitala i zawiózł go z powrotem. Tam aktor spędził kolejne pół godziny na wyjaśnianiu sytuacji administracji szpitala, po czym został zwolniony.
- Według reżysera Billy'ego Wildera, producenci alkoholi oferowali firmie Paramount Pictures 5 milionów dolarów za to, żeby nie wypuszczać filmu do kin. Jak również powiedział, gdyby ofertę skierowano do niego osobiście, by ją przyjął.
- Billy Wilder po raz pierwszy przeczytał powieść w pociągu do Nowego Jorku. Po przyjeździe zadzwonił od razu do scenarzysty Charlesa Bracketta w Los Angeles i polecił mu sprawdzić, czy można kupić prawa do ekranizacji. Brackett oddzwonił do niego tego samego dnia i powiedział, że tak. Sam niedawno przeczytał tę powieść i zapytał Wildera, co dokładnie w książce go tak przyciągnęło. Wilder odpowiedział, że to będzie pierwsze prawdziwe przedstawienie alkoholika w kinie.
- Starając się osiągnąć wizerunek upadłego alkoholika, Ray Milland przeszedł na dietę i znacznie schudł.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
