Panowie w cylindrach
Top Hat (1935)
Produkcja
Budżet
$609 000
Opłaty
$1 782 000
Reżyser
Scenariusz
Kompozytor
Producent
Aktorzy
Fred Astaire
Jerry Travers
Dżinger Rogers
Dale Tremont
Edward Everett Horton
Horace Hardwick
Erik Rhodes
Alberto Beddini
Eric Blore
Bates
Helen Broderick
Madge Hardwick
Lucille Ball
Flower Shop Clerk (niewymieniony w napisach)
Gino Corrado
Venice Hotel Manager (niewymieniony w napisach)
Krótki opis
Jerry Travers, słynny tancerz i showman, na zaproszenie przyjaciela, producenta Horace'a, przygotowuje przedstawienie w Londynie. Sąsiadką Jerry'ego jest tancerka Dale Tremont. Bohaterowie poznają się, gdy Jerry daje pokaz stepowania. Mieszkająca piętro niżej Dale przychodzi z pretensjami, ale gdy widzi mistrza w akcji, zamiast zrobić awanturę zakochuje się od pierwszego wejrzenia. Problem w tym, że dziewczyna przez pomyłkę bierze Jerry'ego za Horace'a. Tak się składa, że Dale jest zaprzyjaźniona z żoną producenta.
Co pozostało za kulisami
- Do wykonania numeru, w którym Fred Astaire (1899-1987) rzekomo atakuje pozostałych tancerzy, używając jako broni laski, rekwizytorzy przygotowali 13 laskek. Podczas kręcenia Astaire, który zawsze i we wszystkim przyzwyczaił się do dążenia do perfekcji, ze złości z powodu własnych błędów ciągle łamał laski, tak że ekipie filmowej zaczęło się wydawać, że zrobili zbyt mały zapas. Na szczęście scenę udało się nakręcić w pełni do zadowolenia Astaire’a na ostatniej lasce.
- Zanim został reżyserem, Mark Sandrich studiował inżynierię. Przed zdjęciami rysował schemat każdej sceny i zawsze dokładnie wiedział, gdzie ustawić kamery i aktorów.
- Aby wykonać jeden z tańców, Ginger Rogers (1911-1995) planowała założyć wystawną, niebieską suknię z piórami struzia. Mark Sandrich i Fred Astaire od razu zrozumieli, że suknia nie będzie odpowiednia. Zasugerowano jej inne opcje (w szczególności suknię z zeszłorocznego filmu „Wesoły rozwód”), ale aktorka wpadła w gniew i opuściła plan, wracając dopiero wtedy, gdy reżyser wyraził zgodę na suknię z piórami struzia. Nie było czasu na próby, więc Rogers założyła suknię po raz pierwszy bezpośrednio na planie. Jak przewidywali Sandrich i Astaire, pióra natychmiast zaczęły odpadać. Później, w geście pojednania, Astaire podarował Rogers złoty medalion w kształcie pióra ptaka. Scenę z opadającymi piórami odtworzono później w filmie Charlesa Waltera „Parada Wielkanocna” (1948), gdzie Astaire tańczył z niezgrabną partnerką w wykonaniu Judy Garland (1922-1969).
- Sposób, w jaki Eric Rhodes przedstawił Włocha Alberto Beddiniego, tak obraził rząd Włoch – konkretnie dyktatora Benito Mussoliniego (1883-1945) – że we Włoszech film został zakazany. Taki sam los w 1934 roku spotkał komedię romantyczną «Wesoły rozwód» (Marco Sandrich, 1900-1945).
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
