Panowie w cylindrach
Kraj
Produkcja
Budżet
$609 000
Opłaty
$1 782 000
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Operator
Kompozytor
Artysta
Casting
Instalacja
Krótki opis
Jerry Travers, słynny tancerz i showman, na zaproszenie przyjaciela, producenta Horace'a, przygotowuje przedstawienie w Londynie. Sąsiadką Jerry'ego jest tancerka Dale Tremont. Bohaterowie poznają się, gdy Jerry daje pokaz stepowania. Mieszkająca piętro niżej Dale przychodzi z pretensjami, ale gdy widzi mistrza w akcji, zamiast zrobić awanturę zakochuje się od pierwszego wejrzenia. Problem w tym, że dziewczyna przez pomyłkę bierze Jerry'ego za Horace'a. Tak się składa, że Dale jest zaprzyjaźniona z żoną producenta.
Co pozostało za kulisami
- Do wykonania numeru, w którym Fred Astaire (1899-1987) rzekomo atakuje pozostałych tancerzy, używając jako broni laski, rekwizytorzy przygotowali 13 laskek. Podczas kręcenia Astaire, który zawsze i we wszystkim przyzwyczaił się do dążenia do perfekcji, ze złości z powodu własnych błędów ciągle łamał laski, tak że ekipie filmowej zaczęło się wydawać, że zrobili zbyt mały zapas. Na szczęście scenę udało się nakręcić w pełni do zadowolenia Astaire’a na ostatniej lasce.
- Sposób, w jaki Eric Rhodes przedstawił Włocha Alberto Beddiniego, tak obraził rząd Włoch – konkretnie dyktatora Benito Mussoliniego (1883-1945) – że we Włoszech film został zakazany. Taki sam los w 1934 roku spotkał komedię romantyczną «Wesoły rozwód» (Marco Sandrich, 1900-1945).
- Aby wykonać jeden z tańców, Ginger Rogers (1911-1995) planowała założyć wystawną, niebieską suknię z piórami struzia. Mark Sandrich i Fred Astaire od razu zrozumieli, że suknia nie będzie odpowiednia. Zasugerowano jej inne opcje (w szczególności suknię z zeszłorocznego filmu „Wesoły rozwód”), ale aktorka wpadła w gniew i opuściła plan, wracając dopiero wtedy, gdy reżyser wyraził zgodę na suknię z piórami struzia. Nie było czasu na próby, więc Rogers założyła suknię po raz pierwszy bezpośrednio na planie. Jak przewidywali Sandrich i Astaire, pióra natychmiast zaczęły odpadać. Później, w geście pojednania, Astaire podarował Rogers złoty medalion w kształcie pióra ptaka. Scenę z opadającymi piórami odtworzono później w filmie Charlesa Waltera „Parada Wielkanocna” (1948), gdzie Astaire tańczył z niezgrabną partnerką w wykonaniu Judy Garland (1922-1969).
- Zanim został reżyserem, Mark Sandrich studiował inżynierię. Przed zdjęciami rysował schemat każdej sceny i zawsze dokładnie wiedział, gdzie ustawić kamery i aktorów.
Podobne filmy
8.5/10
8.1/10
7.9/10
7.8/10
7.8/10
7.8/10
7.8/10
7.8/10
7.7/10
7.7/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
