Starsza pani znika
Krótki opis
Akcja filmu „Starsza pani znika” toczy się w fikcyjnym kraju w Europie Środkowej tuż przed wybuchem II wojny światowej. Grupa pasażerów pociągu zostaje zatrzymana przez lawinę, która blokuje tory. Podróżni spędzają noc w małym hotelu, gdzie młoda Angielka Iris Henderson poznaje pannę Froy, starszą kobietę, która niegdyś pracowała jako guwernantka. Gdy pociąg rusza w dalszą drogę, Iris zasypia, a po przebudzeniu odkrywa, że jej towarzyszka zniknęła. Pozostali pasażerowie upierają się, że starsza pani nigdy nie była na pokładzie. Iris postanawia udowodnić im błąd, a w poszukiwaniach pomaga jej Gilbert, młody muzyk podróżujący tym samym pociągiem. Ich śledztwo wciąga ich w wir znacznie szerszej intrygi.
Reżyserem filmu jest Alfred Hitchcock, który pracował nad scenariuszem autorstwa Sidneya Gilliata i Franka Launder’a, a producentem był Edward Black. Jest to jedenasta z czterdziestu trzech wyreżyserowanych przez niego produkcji, chronologicznie następująca po filmie „Młody i niewinny” i poprzedzająca „Oberżę Jamajkę”. W rolę Iris wcieliła się Margaret Lockwood, Gilberta zagrał Michael Redgrave, a pannę Froy May Whitty. W obsadzie znaleźli się także Paul Lukas jako dr Hartz oraz Basil Radford i Naunton Wayne w rolach zafascynowanych krykietem Chartersa i Caldicotta. Lista obsady obejmuje dwudziestu siedmiu aktorów.
Film łączy w sobie elementy komedii i romansu z wątkiem tajemnicy, ciesząc się bardzo dobrą opinią. W serwisie IMDb otrzymał ocenę 7,7/10 przy około 61 000 głosów, natomiast w TMDB ocenia go 7,4/10 na podstawie około tysiąca głosów. Ocena krytyków na poziomie 8,5/10 z pięćdziesięciu dwóch recenzji plasuje go wyżej niż obie noty przyznane przez widzów.
Co pozostało za kulisami
- Gilbert mówi, że kiedyś prowadził miniaturową lokomotywę na linii Dymchurch. Romney, Hythe i Dymchurch Railways istnieją w rzeczywistości. Są miniaturowymi wersjami linii kolejowych (około 1/3 standardowego rozmiaru) i znajdują się w południowo-wschodniej Anglii. Na tych liniach kolejowych do dziś wykorzystywane są lokomotywy parowe, które pokonują odległość 13 mil.
- Ponieważ akcja rozgrywa się w wymyślonej Bandrice, Boris, administrator hotelu, mówi z nieistniejącym bandrykańskim akcentem. Nie przeszkadza mu to w jednym z dialogów wypowiedzieć powszechne żydowskie wyrażenie „Oy vey is mir” („Ojej, co za nieszczęście!”).
- Film kręcono w pawilonie studia Islington o długości około 30 metrów.
- Kameo Hitchcocka – mężczyzna pod koniec filmu, ubrany w czarny płaszcz i palący cygaro na stacji „Victoria”.
- Niez istniejący kraj, do którego główni bohaterowie podróżują pociągiem, na początku filmu nazywa panna Froy, mówiąc: „Bandrika to jeden z niewielu nieodkrytych zakątków Europy”. W trakcie filmu można również zidentyfikować trzy stacje: Zolnay, Dravka i Morsken.
- Początkowo, w 1936 roku, reżyserem filmu był Roy William Neill, który prowadził zdjęcia w Jugosławii. Pierwsze nakręcone ujęcia przedstawiały maszerujących żołnierzy, atakujących stado gęsi walczących w wodzie. Władze jugosłowiańskie uznały to za zniewagę honoru narodowej armii, skonfiskowały scenariusz, a grupę filmową wydaliły z kraju. Po tym produkcja filmu została zatrzymana na 2 lata. Kontynuował ją już Alfred Hitchcock.
- Po zakończeniu zdjęć Norton Wayne i Basil Radford bardzo często występowali razem, a także prowadzili własny program radiowy.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
