(Helen Broderick)

Helen Broderick (11 sierpnia 1891 – 25 września 1959) była niezwykle zabawną aktorką komediową, posiadającą doświadczenie w wodewilach i na scenie, bliską przyjaciółką Jeanne Eagels. Z opowieści wynika, że w wieku 14 lat uciekła z domu, ponieważ jej matka, występująca w operetce, była całkowicie pochłonięta teatrem. Paradoksalnie, wszyscy ludzie, których spotkała, okazali się artystami, a Helen (która musiała przecież zarabiać na życie) wylądowała tam, gdzie nie chciała – na scenie.

Zaczynała jako chórzystka w pierwszych Ziegfeld Follies w 1907 roku. Jej talent komediowy został odkryty przypadkiem. W 1911 roku była dublerką aktorki Iny Claire w broadwayowskim spektaklu 'Jumping Jupiter'. Pewnej nocy Claire nie mogła wystąpić, a Helen Broderick zastąpiła ją w roli głównej kobiecej. Szybko doprowadziła publiczność do łez, tratując po scenie jak słoń, przewracając swoimi dużymi, okrągłymi oczami i próbując zaśpiewać 'Cuddle Near Me All Day Long' swoim dość unikalnym głosem. Romantyzm zniknął, a zamiast tego powstała popularna farsa, w której Helen na stałe objęła główną rolę. Przez pewien czas Helen wystepowała w wodewilach wraz z mężem, Lesterem Crawfordem. W latach 20. XX wieku odnosiła sukcesy na Broadwayu, szczególnie w 'Fifty Million Frenchmen' (rolę, którą przeniosła do Hollywood w 1931 roku). Jej najlepsze role filmowe to role wiecznej przyjaciółki lub opiekunki bohaterki (prekursorki Eve Arden), wypowiadającej zjadliwe, kąśliwe uwagi w swoim niezrównanym, bezekscytującym stylu. Była szczególnie zabawna w 'Top Hat' (1935) i 'Swing Time' (1936) z Fredem Astaire'em i Ginger Rogers; oraz w 'The Rage of Paris' (1938) z Danielle Darrieux.