O jeden most za daleko
Wrzesień 1944 roku, alianci rozpoczynają realizację operacji "Market Garden".
Produkcja
Budżet
$22 000 000
Opłaty
$50 750 000
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Joseph E. Levine, Richard P. Levine
Operator
Kompozytor
Artysta
Casting
Miriam Brickman
Instalacja
Krótki opis
We wrześniu 1944 roku, upojeni sukcesem inwazji na Normandię, alianci rozpoczęli tajne przygotowania do operacji Market Garden. Był to szalony plan szybkiego zakończenia wojny przez zaatakowanie Niemiec i całkowite zniszczenie zakładów przemysłu wojennego III Rzeszy. Jednak połączenie wojskowej startegii, błędów wywiadu, zwykłego pecha i kiepskiej pogody doprowadziło do totalnej katastrofy.
Co pozostało za kulisami
- Wizerunek generała Fredericka Browninga (1896-1965) w wykonaniu Dirka Bogarda (1921-1999) okazał się bardzo kontrowersyjny, tak że niektórzy ze znajomych zmarłego generała twierdzili, że gdyby żył w 1977 roku, pozwałby reżysera Richarda Attenborough (1923-2014) i scenarzystę Williama Goldmana (1931-2018) za zniesławienie. Podczas kręcenia Bogard nieustannie spierał się z reżyserem w sprawie wizerunku Browninga, ponieważ był z nim osobiście zaznajomiony podczas wojny, kiedy służył w sztabie feldmarszałka Bernarda L. Montgomery’ego (1887-1976). Attenborough publicznie wziął odpowiedzialność za te kontrowersje, ale charakter jego relacji z Bogardem zmienił się na zawsze. Syn Browninga twierdził, że jego zdaniem w filmie generał Browning został uznany za odpowiedzialnego za niepowodzenie tajnej operacji, ponieważ twórcy filmu zdawali sobie sprawę, że jeśli obwiniliby Montgomery’ego, sami mogliby mieć kłopoty.
- Podczas II wojny światowej Dirk Bogard służył w wywiadzie brytyjskiej armii. Podczas bitwy Montgomery wysłał go i ośmiu innych oficerów do Arnhem.
- Wysyłając czołgi i pojazdy pancerne do walki, bohater Michaela Caine’a miał według scenariusza wypowiedzieć słowa „Naprzód, do ataku”, ale na planie filmowym tego dnia był obecny ten sam oficer, którego Caine grał, a aktor zapytał go, jakie dokładnie słowa wypowiedział w tym momencie. W filmie bohater Caine’a cicho (tak jak ów oficer podczas wojny) wypowiedział słowa „No to ruszajmy”.
- Sean Connery (190-2020) początkowo odmówił udziału w tym filmie, uważając, że będzie to gloryfikacja porażki, jednak przeczytał scenariusz i zmienił zdanie.
- Pierwszy film wojenny, w którym aktorzy przed rozpoczęciem zdjęć przeszli kurs podstawowy. Na polecenie reżysera Richarda Attenborough, KMB przeszło również wielu aktorów statystów, a na czas zdjęć zakwaterował ich w koszarach.
- W scenach odlotu z Wielkiej Brytanii dwa razy pokazany jest brytyjski spadochroniarz z kurczakiem. Przedstawia on porucznika Josepha Glovera z 10. batalionu spadochronowego z jego domową kurą Myrtle. Początkowo Glover ukradł ją z jakiejś farmy w Anglii, kiedy założył się, czy kury potrafią latać. Między lipcem a wrześniem 1944 roku Myrtle odbyła kilka zrzutów, a 18 września Glover i Myrtle w składzie 4. Brygady Spadochronowej wylądowali w Arnhem w ramach drugiej fali zrzutu (w filmie pokazana jest pierwsza fala zrzutu). 19 września 1944 roku Myrtle znaleziono martwą, pochowano ją ze „skrzydełkami” (odznaką wojsk spadochronowych).
- James Caan zgodził się zagrać w tym filmie głównie ze względu na scenę, w której jego bohater nakierowuje broń na wojskowego lekarza i dosłownie zmusza go do przeprowadzenia operacji jednemu ze swoich przyjaciół. Według Caana, Attenborough znalazł go w Los Angeles i zaproponował mu do wyboru kilka ról, a Caan wybrał rolę sierżanta właśnie z tego powodu.
- Laurence Olivier (1907-1989) przyszedł na plan filmowy w starym kostiumie i zniszczonych czarnych butach i powiedział reżyserowi, że w tych butach pracował przez cały miesiąc w ogrodzie, aby pasowały do jego postaci.
- Podczas kręcenia zdjęć prawdziwy pułkownik John Frost (1912-1993) karcił Anthony’ego Hopkinsa za to, że podczas kręcenia bitwy o Arnhem biega od domu do domu. Według Hopkinsa, Frost powiedział, że brytyjski oficer nigdy by nie biegał, ale chodził spokojnym krokiem, aby zademonstrować pogardę dla śmierci. Hopkins opowiadał później, że spróbował, ale przy pierwszych dźwiękach wybuchów instynkt samozachowawczy okazał się silniejszy i znowu zaczął biegać.
- Jedną z najważniejszych ról w filmie zagrał Sean Connery; wpadł w złość, gdy dowiedział się, że honorarium Roberta Redforda – mimo że jego rola jest znacznie mniej znacząca – jest zauważalnie wyższe niż jego. Nawet odmówił dalszych zdjęć, dopóki nie podwyższy mu się honorarium, co wkrótce zrobiono.
- Według Michaela Caine’a reżyser Richard Attenborough nie poinformował go wcześniej, że kolumna czołgów (makiet, oczywiście) za jeepem, w którym jedzie bohater Caine’a, zostanie zniszczona, aby uchwycić jego niegrane reakcję na wybuchy.
- Na niewielkie role w filmie początkowo planowano zaprosić Steve’a McQueena (1930-1980) i Audrey Hepburn (1929-1993), jednak McQueen stwierdził, że gra tylko w rolach głównych, a nie w projektach, w których obsada składa się wyłącznie ze gwiazd ekranu, a Hepburn zwykle żądała zbyt wysokich honorariów. Ponadto stwierdzono, że Hepburn, która kiedyś mieszkała w okupowanych przez Niemców Holandiach, widziała, jak niemieccy żołnierze rozstrzeliwują cywilów na ulicy, i traciła przyjaciół w bombardowaniach, trudno byłoby jej grać w tej roli, ponieważ naprawdę przez to wszystko przeszła.
- Reżyser Richard Attenborough zdawał sobie sprawę, że będzie miał tylko jedną szansę na nakręcenie sceny zrzutu desantu, dlatego w zdjęciach wykorzystano 19 kamer.
- Według koordynatora scen kaskaderskich Vicka Armstronga, w filmie zaangażowano ponad 100 kaskaderów i dublerów.
- Nakręcono prawie 823 000 metrów taśmy filmowej. Przy normalnej prędkości 27 metrów na minutę dla taśmy o szerokości 35 mm otrzymujemy ponad 500 godzin czasu ekranowego.
- Zdjęcia bitwy o most w mieście Nijmegen żartobliwie nazwano „zdjęciami kosztującymi milion dolarów na godzinę”. Ruch na moście był dość intensywny, więc ekipa filmowa otrzymała zgodę na kręcenie tylko między 7 a 8 rano 3 października 1976 roku. Gdyby scena nie została nakręcona na czas, potrzebne byłyby nowe zdjęcia, a z uwzględnieniem wypłat nadgodzinowych Robertowi Redfordowi, całkowity koszt sięgnąłby co najmniej 1 miliona dolarów. Dlatego też reżyser Richard Attenborough nalegał, aby aktorzy odgrywający zwłoki leżeli z zamkniętymi oczami.
- Kostiumiarze stworzyli do zdjęć ponad 2 000 kostiumów.
- Scena, w której ginie szeregowy Marsh próbując dostać się do kanistra, opiera się na prawdziwych wydarzeniach, choć kapral Johnny Johnson, który w nich uczestniczył, przeżył. W oryginalnej książce (1974) Corneliusa Ryana (1920-1974), która stała się literacką podstawą filmu, wspomniano, że był on bardzo zdenerwowany, gdy dowiedział się, co się znajdowało w środku.
Podobne filmy
8.4/10
8.2/10
8.2/10
8.2/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
7.9/10
7.9/10
7.8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
