Wniebowstąpienie
Produkcja
Reżyser
Scenariusz
Vasili Bykov
Autor
Kompozytor
Producent
Aktorzy
Boris Plotnikov
Sotnikov
Władimir Gostjukin
Rybak
Anatolij Solonicyn
Portnov, Collaborationist Interrogator
Ludmiła Poljakowa
Avginya Demchikha, the Mother
Viktoriya Goldentul
Basya Meyer, the Girl
Sergei Yakovlev
Petr Sych, Village Elder
Marija Winogradowa
Village Elder's Wife
Nikolaj Sektimenko
Stas Gomenyuk, Collaborationist Policeman
Krótki opis
Zima 1942 roku na Białorusi, oddział partyzantów ukrywa się w lesie przed Niemcami. Dwóch bojowników rusza do pobliskiej wioski zdobyć jedzenie, po drodze napotykają żołnierzy wroga.
Co pozostało za kulisami
- Film był bliski zakazowi i trafił na ekrany dopiero po interwencji pierwszego sekretarza KC Kompartii Białorusi, Piotra Maszerowa.
- Zdjęcia, rozpoczęte 6 stycznia 1974 roku, w dniu urodzin Łarysy Szepytko (według innych źródeł – zdjęcia rozpoczęły się 5 stycznia), odbywały się w okolicach miasta Murom. Pierwsze sceny kręcono w plenerze – wśród pól, lasów i jarów – mimo czterdziestostopniowych mrozów. Według Borisa Płotnikowa, mróz i dziewiczy śnieg były obowiązkowymi warunkami, które postawił Wasil Bykow. To podejście zostało zaakceptowane przez Szepytko, która wyraziła przekonanie, że aktorzy muszą „poczuć zimę wszystkimi komórkami”, aby bardziej wiarygodnie wejść w rolę. Proces filmowy został zaplanowany tak, aby odtwórcy głównych ról zaczęli od najprostszych pod względem psychologicznym i aktorskim epizodów, co pozwoliło im stopniowo wczuwać się w swoje postacie.
- Długo przed „Wzniesieniem” Szepytko przebyła zapalenie wątroby. Co więcej, nie dochodziła do pełni sił, a skutki choroby negatywnie wpływały na jej samopoczucie podczas zdjęć do „Wzniesienia”. Ponadto, silny ból powodowała jej niedawna kontuzja kręgosłupa. Mimo to, Szepytko i tak wstawała na dwa-trzy godziny przed ekipą filmową, aby dojść do siebie, a następnie pracowała na granicy swoich możliwości przez cały dzień. Dzięki takiemu poświęceniu, zdjęcia przebiegały bez przerwy i zostały ukończone miesiąc przed planowanym terminem.
- Do roli Rybaka reżyserka obejrzała dwudziestu kandydatów. Dwudziestym pierwszym został młody Władimir Gostyuchin.
- Film został nakręcony na podstawie opowiadania Wasila Bykowa „Sotnikow”.
- Zdjęcia do filmu odbywały się w atmosferze silnego stresu. Trudności techniczne i organizacyjne doprowadziły do tego, że na plan zdjęciowy trzeba było wezwać pogotowie ratunkowe, aby udzielić pomocy medycznej reżyserce.
- W filmie swoje pierwsze duże role zagrali młodzi aktorzy Boris Płotnikow i Władimir Gostuchin.
- Ostatni ukończony film w reżyserskiej karierze Łarisy Szepitko. Trzy lata po premierze filmu Szepitko zginęła w wypadku samochodowym podczas kręcenia filmu „Pożegnanie z Materą”. W tym samym wypadku zginął również operator filmu „Wzgórze” – Władimir Czuchnow.
- Pierwszy radziecki film nagrodzony najwyższym wyróżnieniem na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie Zachodnim – „Złoty Niedźwiedź”.
- Od samego początku poszukiwań aktora do roli Sotnikowa Łarisa Szepitko zleciła asystentce ds. obsady, Emmie Baskakowej, aby miała w pamięci obraz Chrystusa, choć nie można było o tym mówić na głos. Boris Płotnikow, wówczas 25-letni aktor Swierdłowskiego TЮZa, okazał się, zdaniem reżyserki, najlepszym kandydatem do tej roli, ale urzędnicy Goskino uznali w pomyśle Szepitko zamiar „wpuszczenia Jezusa na radziecki ekran”. Płotnikowa, w którego repertuarze do tej pory dominowały role zwierząt bajkowych, nawet trzeba było wystylizować, aby wzmocnić heroiczny wizerunek, aby komisja artystyczna zatwierdziła go do roli. Aktor przeszedł łącznie siedem prób, na które musiał ciągle podróżować z Swierdłowska do Moskwy.
- Tytuł filmu wymyślił mąż Szepitko – Elem Klimow. Zgodnie z tradycją, która narodziła się między przyszłymi małżonkami już w 1963 roku, za pomysł otrzymał dziesięć rubli.
- Gostuchin wspominał, że tak bardzo wcielił się w Rybaka, że nawet sztuczny siniak nie zszedł z jego twarzy przez trzy tygodnie. Po zdjęciach filmu aktor długo próbował do siebie wrócić, ponownie starając się stać sobą, a nie swoją postacią, i nawet odmówił udziału w kolejnym filmie Łarisy Szepitko, pomimo jej nalegania.
- Wasil Bykow bardzo cenił Łarysę Szepytko i raz nawet wyznał, że gdyby ją poznał wcześniej, być może napisałby „Sotnikowa” inaczej.
- Od momentu przeczytania opowiadania „Sotnikow” Łarisie Szepitko minęły cztery lata, zanim przygotowała się, uzyskała zgodę przełożonych i rozpoczęła zdjęcia do filmu.
- Szepitko postanowiła zaangażować nieznanych lub mało znanych aktorów, których poprzednie role nie przyćmiewałyby ich postaci w filmie. Z tego powodu odmówiła Andriejowi Miagkowowi, który bardzo chciał zagrać w filmie. Ten sam los spotkał również Nikołaja Gubienko. Nie przeszedł selekcji także Władimir Wysocki, który pragnął zagrać Rybaka.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
