Nagie miasto

Name: Nagie miasto
Genre: Przestępczość, Tajemnica, Triller
Released: 1948-03-04
Duration: 1 h 36 min
Rating: 7.5
Cast: Barry Fitzgerald, Howard Duff, Dorothy Hart, Don Taylor, Frank Conroy

The Naked City (1948)

Chronometraż: 1:36 (96 min)

—
brak ocen

7.2/10
285

7.3/10
1382

7.5/10
17000

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 3

Zdjęcie 37

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Nagie miasto — The Naked City (1948) - Trailer

1:50

Zdjęcie 37

Data premiery

1948-03-04

Kraj

Stany Zjednoczone

Produkcja

Universal Pictures, Universal International Pictures

Genre

Przestępczość, Tajemnica, Triller

Budżet

Opłaty

Witryna internetowa

Reżyser

Jules Dassin

Aktorzy

Barry Fitzgerald, Howard Duff, Dorothy Hart, Don Taylor, Frank Conroy, Ted de Corsia, House Jameson, Anne Sargent, Adelaide Klein, Grover Burgess
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Producent

Mark Hellinger

Operator

William H. Daniels

Kompozytor

Miklós Rózsa

Artysta

Casting

Instalacja

Paul Weatherwax
Cały zespół (17)

Krótki opis

Naga Miasto przedstawia policyjne śledztwo po zabójstwie młodej modelki. Do sprawy zostaje przydzielony doświadczony policjant, który wraz z pomocą innych stróżów prawa i detektywów, próbuje znaleźć zabójcę dziewczyny.

Co pozostało za kulisami

W 2007 roku Biblioteka Kongresu umieściła ten film w Narodowym Rejestrze Filmów.
Pomysły do filmu posłużyły jako podstawa serialu telewizyjnego «Nagi Miasto» z lat 1958–1963.
Do zdjęć do filmu wykorzystano łącznie 107 różnych lokacji.
Ekipa filmowa pracowała wewnątrz furgonetki wyposażonej w szyby przezroczyste tylko z jednej strony, co pozwalało na filmowanie miasta, jednocześnie pozostając niewidoczną dla przechodniów.
W filmie wykorzystano głos producenta tego filmu, Marka Hellingera, do narracji w tle.
Znaczną część zdjęć plenerowych realizowano na ulicach Nowego Jorku, a przechodnie nie mieli o niczym pojęcia. Operator William H. Daniels i jego asystent Roy Tripp (nie wymieniony w napisach) filmowali ludzi na ulicach ukrytą kamerą z obdrapanego i niepozornego furgonetki, która przemieszczała się po ulicach. Czasami na chodnik wystawiano dekorację kiosku z gazetami z kamerą w środku, aby ukrycie nakręcić aktorów grających w filmie. Reżyser Jules Dassin specjalnie płacił ulicznemu żonglerowi, aby odwracał uwagę przechodniów od fałszywej budki z gazetami, a od czasu do czasu zatrudzał osobę, która miała wspiąć się na latarnię i wygłosić patriotyczną przemowę, machając amerykańską flagą – również po to, aby odwrócić uwagę przechodniów.
Producent Mark Hellinger (to jego głos słychać w tle) zmarł na zawał serca przed premierą filmu. W związku z jego śmiercią kierownictwo studia „Universal Pictures” miało już porzucić film (i zainwestowane w niego pieniądze), obawiając się, że film okaże się klapą. Rodzina zmarłego jednak przypomniała „Universal Pictures” o punkcie w kontrakcie Hellingera, który gwarantował dystrybucję filmu. Kierownictwo studia ustąpiło, a ku zaskoczeniu wszystkich film okazał się sukcesem, a nawet zdobył dwa „Oskary” (za najlepsze zdjęcia i najlepszy montaż).
Znaczną część zdjęć plenerowych realizowano na ulicach Nowego Jorku, a przechodnie niczego nie podejrzewali. Operator William H. Daniels i jego asystent Roy Tripp (w napisach jego nazwisko nie występuje) filmowali ludzi na ulicach ukrytą kamerą z zaniedbanego i niepozornego furgonetki, która przemieszczała się po ulicach. Czasami na chodnik wystawiano atrapę kiosku z gazetami z ukrytą kamerą wewnątrz, aby dyskretnie sfilmować aktorów biorących udział w filmie. Reżyser Jules Dassin specjalnie płacił ulicznemu żonglerowi, aby odwracał uwagę przechodniów od fałszywej budki z gazetami, a od czasu do czasu zatrudzał kogoś, kto miał wspiąć się na latarnię i wygłosić patriotyczny przemówienie, machając amerykańską flagą – również po to, aby odwrócić uwagę przechodniów.