Tramwaj zwany pożądaniem

A Streetcar Named Desire (1951)
7.9/10
155 931
—
brak ocen
7.6/10
1539
7.9/10
120000
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$1 800 000
Opłaty
$8 001 354
Reżyser
Scenariusz
Kompozytor
Producent
Charles K. Feldman
Aktorzy
Zdjęcie Vivien Leigh
Vivien Leigh
Blanche DuBois
Zdjęcie Marlon Brando
Marlon Brando
Stanley Kowalski
Zdjęcie Kim Hunter
Kim Hunter
Stella Kowalski
Zdjęcie Karl Malden
Karl Malden
Harold Mitchell
Zdjęcie Nick Dennis
Nick Dennis
Pablo Gonzales
Zdjęcie Peg Hillias
Peg Hillias
Eunice
Zdjęcie Wright King
Wright King
A Collector
Wszyscy aktorzy i role (10)

Krótki opis

Blanche DuBois, była nauczycielka wywodząca się z upadłej rodziny z Południa, przyjeżdża do Nowego Orleanu, by zamieszkać u swojej siostry Stelli. Ta dzieli z mężem, Stanleyem Kowalskim, ciasne mieszkanie w robotniczej dzielnicy. Blanche kreuje się na osobę wyrafinowaną i szanowaną, jednak w rzeczywistości straciła rodzinny dom, pracę i pozycję społeczną, a alkohol pomaga jej zagłuszyć wspomnienia o przeszłości. Stanley, robotnik i imigrant z Polski, jest człowiekiem szorstkim i porywczym; drażnią go maniery szwagierki oraz sam fakt jej obecności w jego niewielkim lokum. Konflikt narasta, gdy Blanche upatruje szansy na ratunek w relacji z Haroldem Mitchellem, nieśmiałym kolegą Stanleya, podczas gdy ten z determinacją drąży tajemnice, które kobieta stara się ukryć. Stella zostaje uwięziona między siostrą a mężem w obliczu rozpadu domowego spokoju.

Reżyserem filmu został Elia Kazan; była to jego trzecia pełnometrażowa produkcja po „A Tree Grows in Brooklyn” i „Dżentelmeńskiej umowie” z lat 40. Scenariusz, będący adaptacją nagrodzonej Nagrodą Pulitzera sztuki Tennessee Williamsa, napisali Tennessee Williams oraz Oscar Saul. W rolę Blanche wcieliła się Vivien Leigh, Stanleya zagrał Marlon Brando, a w postaciach Stelli i Mitcha pojawili się Kim Hunter oraz Karl Malden. Produkcja, zrealizowana przez Warner Bros. Pictures we współpracy z Charlesem K. Feldmanem, kosztowała około 2 milionów dolarów i przyniosła zadowalający zysk, zarabiając w światowych kasach kin około 8 milionów dolarów. W serwisie IMDb film otrzymał ocenę 7,9/10 na podstawie około 120 000 głosów, natomiast w TMDB nota wynosi 7,6 przy znacznie mniejszej liczbie głosujących. Najwyższa z trzech ocen jest nota krytyków, która wynosi 8,9/10 na podstawie 63 recenzji.

Co pozostało za kulisami

  • Po zgraniu w tym filmie Vivien Leigh, która już wcześniej cierpiała na poważną chorobę psychiczną zwaną zaburzeniem dwubiegunowym, zaczęła mieć trudności z odróżnieniem rzeczywistości od życia swojej bohaterki.
  • Elia Kazan początkowo nie chciał się podjąć reżyserii, ponieważ uważał, że powiedział już wszystko, co mógł na temat sztuki na scenie teatralnej. Przekonał go do tego sam Tennessee Williams.
  • Rola Blanche początkowo została zaproponowana Jessice Tandy, następnie Olivia de Havilland z niej zrezygnowała, a Vivien Leigh otrzymała ją, ponieważ filmy z udziałem tej aktorki osiągały dużą oglądalność.
  • W 2007 roku Amerykański Instytut Filmowy umieścił ten film na 47. miejscu na liście 100 najwybitniejszych filmów wszech czasów.
  • Angielka Vivien Leigh czuła się nieswojo, kręcąc z członkami nowojorskiej trupy teatralnej. I te jej odczucia Elia Kazan wykorzystał w filmie.
  • Mickey Kuhn, który zagrał siostrzeńca bohaterki Vivien Leigh w filmie „Przeminęło z wiatrem” (1939), w tym filmie wcielił się w rolę marynarza, który pomaga Blanche wsiąść do tramwaju.
  • Przed zdjęciami do filmu Vivien Leigh zagrała Blanche w pierwszej londyńskiej inscenizacji dramatu Tennessee Williamsa, w reżyserii jej ówczesnego męża, Laurence'a Oliviera. Później Leigh przyznała, że Olivier wpłynął na jej interpretację roli Blanche w filmie bardziej niż reżyser ekranizacji, Elia Kazan.
  • W niemieckiej wersji językowej rolę Carla Moldena zdubbingował aktor Max Eckard.
  • Aż dziewięciu aktorów z broadwayowskiej produkcji „Tramwaju „Pożądanie””, na czele z Marlonem Brando, ponownie wcieliło się w swoje role w filmowej wersji.
  • Vivien Leigh, która w czasie kręcenia miała 36 lat, musiała zostać postarzona za pomocą charakteryzacji.
  • Film został nakręcony na podstawie dramatu o tym samym tytule autorstwa Tennessee Williamsa.
  • W prywatnej rozmowie Brando wyznał, że nienawidzi swojej postaci.
  • John Garfield odmówił roli Stanleya Kowalskiego, ponieważ nie chciał zostać przyćmiony przez swoją sławną partnerkę.
  • Na wczesnym etapie rozwoju projektu William Wyler wyrażał zainteresowanie ekranizacją dramatu Tennessee Williamsa i widział w roli Blanche Bett Davis.
  • Fraza „Stella! Hej, Stella!” zajęła 45. miejsce na liście 100 najbardziej znanych cytatów filmowych, sporządzonej przez Amerykański Instytut Filmowy.
  • Film został nakręcony w 36 dni.

Podobne filmy

Czy warto obejrzeć ten film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.