Okno na podwórze
Kraj
Produkcja
Budżet
$2 000 000
Opłaty
$36 775 433
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Operator
Kompozytor
Artysta
Casting
Instalacja
Krótki opis
Kiedy fotograf J.B. „Jeff” Jeffries łamie nogę i zostaje przykuty do wózka inwalidzkiego, jego obsesją staje się obserwowanie życia prywatnego sąsiadów. Podejrzewając pewnego sprzedawcę o zamordowanie żony, Jeffries prosi swoją przyjaciółkę – bywającą w towarzystwie, elegancką kobietę – aby pomogła mu ustalić rzeczywisty bieg wydarzeń. Wydarzeń, które doprowadzą do jednego z najbardziej emocjonujących zakończeń w historii filmu.
Co pozostało za kulisami
- Film został nakręcony na podstawie opowiadania Cornella Woolricha „Z pewnością to było morderstwo”.
- Cameo Alfreda Hitchcocka — nakręca zegarek w mieszkaniu muzyka.
- Komiczny epizod z materacem pod deszczem został sprowokowany przez reżysera: mężczyźnie powiedział, żeby ciągnął do lewego okna, a kobiecie — do prawego. U aktorów to wywołało zakłopotanie, więc scena weszła do filmu bez dodatkowych dubli.
- Dekoracje pawilonowe wykorzystane w filmie, w momencie jego tworzenia, były największymi zbudowanymi w studiu Paramount Pictures.
- Źródłem inspiracji dla relacji miłosnej głównego bohatera i jego dziewczyny był romans słynnego fotografa Roberta Kapy i aktorki Ingrid Bergman.
- Główny bohater używa aparatu Exakta VX z obiektywem Kilfitt Fern-Kilar f/5.6 400mm i nosi zegarek marki Tissot.
- To jedyny film, w którym Grace Kelly można zobaczyć z papierosem.
- Kolory na kliszy wyblakły i zniknęły już w latach 60., a klisza z filmem okazała się zniszczona. Pomimo obaw, że film został bezpowrotnie utracony, ekspertom udało się go odzyskać.
- Cały film kręcono w jednym plenerze, co wymagało miesięcy żmudnej pracy (planowania i konstrukcji). Plan zdjęciowy z mieszkaniami i dziedzińcem miał 30 metrów szerokości, 145 metrów długości i 12 metrów wysokości, obejmował 31 mieszkań, z których 8 było w pełni umeblowanych. Plan zdjęciowy dziedzińca znajdował się 6-9 metrów niżej, a niektóre budynki miały 5-6 pięter. Do wszystkich mieszkań doprowadzono prąd i wodę.
- Podczas kręcenia Alfred Hitchcock (1899-1980) nieustannie przebywał w „mieszkaniu” Jeffa, a aktorzy i aktorki w innych mieszkaniach słuchali instrukcji i poleceń reżysera w słuchawce włożonej do ucha.
- Alfred Hitchcock pozwolił Georginie Darcy (1931-2004) samodzielnie wyreżyserować swój taniec. Jedyną rzeczą, którą jej zabronił, było konsultowanie się z profesjonalnymi tancerzami lub branie od nich lekcji tańca, ponieważ chciał, aby sprawiała wrażenie osoby nieprofesjonalnej.
- Zdjęcia trwały miesiąc, a przez cały ten czas Georgina Darcy „żyła” w mieszkaniu swojej bohaterki i odpoczywała tam w przerwach między ujęciami tak, jakby była w domu.
- Efekt światła słonecznego uzyskano za pomocą tysiąca lamp łukowych. Zmiana oświetlenia w kadrze z dziennego na nocne, jak tego wymagał scenariusz, zajmowała około 45 minut.
- Wszystkie dźwięki w filmie są diegetyczne, czyli ich źródła należą do świata skonstruowanego wewnątrz dzieła na ekranie. Dotyczy to całej muzyki, głosów i innych dźwięków, a jedynym wyjątkiem jest muzyka orkiestrowa, którą słychać bardzo krótko na początku filmu.
- W oryginalnym dziele Cornella Woolricha (1903-1968), które posłużyło jako literacka podstawa fabuły, nie było wątku miłosnego, ani dodatkowych sąsiadów, których obserwował bohater grany przez Jamesa Stewarta (1908-1997). Elementy te wymyślili Alfred Hitchcock i scenarzysta John Michael Hayes (1919-2008). Na polecenie Hitchcocka, Hayes specjalnie spędzał czas wolny z aktorką Grace Kelly (1929-1982), a niektóre cechy jej postaci wkomponował w wizerunek i scenariusz właśnie w wyniku rozmów z Kelly.
- Przed kręceniem sceny, w której bohater używa flesza aparatu przeciwko postaci granej przez Raymonda Burra (1917-1993), kilku członków ekipy filmowej specjalnie poszło do zaciemnionego pomieszczenia, gdzie inny przedstawiciel zespołu twórczego filmu skierował na nich flesz aparatu. Po tym opowiedzieli, że widzieli jasne i szybko powiększające się w średnicy pomarańczowe kręgi. Aby widzowie również zobaczyli podobny efekt, Hitchcock zwrócił się o pomoc do eksperta od efektów specjalnych Johna P. Fultona (1902-1966).
- Według Alfreda Hitchcocka, fabuła filmu częściowo zainspirowana została historią z 1910 roku doktora Haileya Harvey'ego Crippena, który, mieszkając w Londynie, otruł własną żonę i poćwiartował ciało, a policji powiedział, że wyjechała do Los Angeles. Crippena ostatecznie zdemaskowano, ponieważ jego sekretarka, z którą się romansował, zaczęła pojawiać się publicznie w klejnotach pani Crippen, a przyjaciel rodziny bezskutecznie szukał jej w Kalifornii. Sprawą zainteresował się Scotland Yard. Crippen z kochanką uciekli, ale na pokładzie liniowca zostali zatrzymani. Części ciała pani Crippen znaleziono zabetonowane w piwnicy domu Crippenów.
Podobne filmy
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
7.9/10
7.9/10
7.8/10
7.8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
