Rudy Bond (Rudy Bond)

Rudy Bond (Rudy Bond) - znany z pracy przy tego typu projektach: «The Godfather» (1972), «Ojciec chrzestny» (1972), «12 Angry Men» (1957), «12 gniewnych ludzi» (1957), «On the Waterfront» (1954),

Rudolph Bond (10 października 1912 – 29 marca 1982) był amerykańskim aktorem, który występował od 1947 roku aż do swojej śmierci. Jego dorobek obejmował Broadway, Hollywood oraz amerykańską telewizję.

Bond zetknął się ze światem aktorstwa w wieku 16 lat. Grał w koszykówkę z grupą przyjaciół, gdy Julie Sutton, dyrektorka miejskiej amatorskiej grupy teatralnej (Neighborhood Players, która występowała w tym samym budynku co hala sportowa), podeszła do nich i zapytała, czy ktoś chciałby wystąpić w nadchodzącej sztuce. Bond zgłosił się jako ochotnik i zagrał w kilku spektaklach, zanim opuścił Filadelfię, aby wstąpić do armii Stanów Zjednoczonych. Spędził w wojsku cztery lata, został ranny podczas służby w czasie II wojny światowej i po zwolnieniu z armii powrócił do Filadelfii.

Kontynuował grę w Neighborhood Players aż do 1945 roku, kiedy to zdobył drugą nagrodę w konkursie John Golden Award for Actors, co umożliwiło mu zapisanie się do Actor's Studio Elii Kazana w Nowym Jorku. Kazan zapewnił mu znaczące role w dwóch produkcjach teatralnych. Po sukcesie w drugiej z nich („Tramwaj zwany pożądaniem”), został zaproszony do Hollywood, aby powtórzyć swoją sceniczną rolę w wersji filmowej. W 1951 roku wystąpił w „Romeo i Julii” w Broadhurst Theatre w Nowym Jorku, a w 1960 roku brał udział w tournée ze spektaklem „Fiorello” (w którym główną rolę grał Tom Bosley). Przez następne trzydzieści lat balansował między Kalifornią a Nowym Jorkiem oraz między pracą w filmie a w telewizji.

Najważniejsze dzieła Rudy Bond (Rudy Bond)

Cała filmografia Rudy Bond (Rudy Bond)