12 gniewnych ludzi
Życie jest w ich rękach. Śmierć jest w ich umysłach.
Kraj
Produkcja
Genre
Budżet
$340 000
Opłaty
$9 629
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Operator
Boris Kaufman
Kompozytor
Kenyon Hopkins
Artysta
Casting
Instalacja
Krótki opis
Tuż po zakończonej rozprawie sądowej zaczyna się zebranie przysięgłych. Mają oni rozstrzygnąć o losie jednego imigranta, który rzekomo dopuścił się morderstwa na swoim ojcu. Obradom przewodniczy Przysięgły nr 1. Pierwsze głosowanie dla wielu ławników kończy się rozczarowaniem - jeden przysięgły nie jest przekonany, co do winy oskarżonego.
Co pozostało za kulisami
- Na początku filmu wszystkie kamery są ustawione powyżej poziomu oczu, a podczas filmowania używane są szerokokątne obiektywy, aby wizualnie zwiększyć odległość między postaciami. W miarę rozwoju fabuły kamery podczas filmowania są obniżane do poziomu oczu. Pod koniec filmu prawie wszystkie ujęcia są realizowane z kamer ustawionych poniżej poziomu oczu, a czasem używane są zbliżenia z teleobiektywem, aby wzmocnić poczucie klaustrofobii.
- Reżyser Sidney Lumet (1924-2012) trzymał aktorów w pomieszczeniu przez kilka godzin, kazał im uczyć się ról, ale nie rozpoczynał zdjęć; chciał, żeby zrozumieli, co to znaczy spędzić dużo czasu w pomieszczeniu w towarzystwie tych samych ludzi.
- Narodowość nastolatka-podejrzanego nie została podana specjalnie. Twórcom filmu było ważne, aby pokazać tylko to, że nie jest on Europejczykiem i że uprzedzenia (i bezstronność) niektórych ławników są istotną częścią całego procesu.
- Próby zajęły 2 tygodnie, więc cały proces filmowania musiał się zmieścić w 21 dni.
- Z powodu niewystarczającego budżetu oświetlenie było ustawiane tak, że można było kręcić tylko z jednego konkretnego kąta, dlatego wszystkie sceny z tego kąta musiały być kręcone za jednym razem. W ten sposób rozmowy, kiedy widzowi pokazane są postacie z różnych kątów, musiały być kręcone nie jednocześnie, ale w kilku etapach, a różnica w czasie dochodziła do kilku dni. Ponadto aktorów często filmowano w zupełnej samotności, a następnie inni bohaterowie byli dodawani do kadru podczas montażu.
- Producent Henry Fonda (1905-1982) wybrał Lumeta na reżysera, ponieważ ten miał już doświadczenie w pracy w telewizji i zawsze mieścił się w terminach i ramach budżetu.
- Film nie odniósł dużego sukcesu kasowego, a Henry Fonda nie otrzymał obiecanej gaży, ale i tak uważał „Dwunastu gniewnych ludzi” za jeden z trzech swoich najlepszych filmów, obok dramatycznego road movie „Grona gniewu” (John Ford, 1940) i westernu „Przypadek w Ox-Bow” (William A. Wellman, 1942).
- Henry Fonda nie lubił patrzeć na siebie na ekranie, więc nie doczekał do końca projekcji, podczas której film był demonstrowany. Zanim wyszedł, cicho szepnął reżyserowi: „Sidney, to wspaniałe”.
- Kiedy bohaterowie próbują ustalić, w ciągu ilu sekund starzec mógłby dotrzeć do drzwi, ławnik nr 2 mówi, że ławnik nr 8 dotarł w 40 sekund. W rzeczywistości minęło 30 sekund.
- Kiedy bohaterowie próbują ustalić, ile sekund starzec potrzebowałby, aby dotrzeć do drzwi, przysięgły nr 2 mówi, że przysięgły nr 8 dotarł w 40 sekund. W rzeczywistości minęło 30 sekund.
Podobne filmy
8.5/10
8.4/10
8.4/10
8.4/10
8.4/10
8.3/10
8.3/10
8.3/10
8.2/10
8.2/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
