Ścieżki chwały

Paths of Glory (1957)
Chronometraż: 1:28 (88 min)

brak ocen
8.3/10
3316
8.1/10
18030
8.4/10
208064
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$935 000
Opłaty
$1 200 000
Witryna internetowa
Reżyser
Scenariusz
Producent
Operator
Georg Krause
Kompozytor
Gerald Fried
Artysta
Casting
Instalacja

Krótki opis

Rok 1916. Linia frontu w zachodniej Europie, gdzieś pomiędzy Francją a Niemcami. Gen. George Broulard, kusząc gen. Paula Mireau perspektywą rychłego awansu, nakłania go do zaatakowania niemieckich pozycji na wzgórzu Ant Hill. Ten, jak na odważnego dowódcę przystało, gotów jest walczyć do ostatniej kropli krwi swoich ludzi. Wysyła oddział na pewną śmierć, dowodzenie akcją powierza pułkownikowi Daxowi. Pułkownik dzielnie kieruje atakiem, ale gdy wie już, że sprawa jest przegrana, odwołuje ludzi, nie bacząc na rozkazy "z góry". "Góra" zadowolona być nie może, czemu daje upust, stawiając trzech żołnierzy przed sądem wojennym za tchórzostwo. Ich ukaranie, a jakże, karą śmierci, ma być przestrogą dla innych. Obrony oskarżonych podejmuje się pułkownik Dax.

Co pozostało za kulisami

  • Film jest inspirowany powieścią Humphreya Cobba o tym samym tytule.
  • W 1992 roku film został wpisany do Narodowego Rejestru najważniejszych filmów w historii USA.
  • Film został nakręcony w okolicach monachijskiego pałacu Schleißheim.
  • Pomysł na stworzenie filmu pojawił się u Kubricka w okresie jego współpracy z Metro-Goldwyn-Mayer w połowie lat 50. XX wieku, kiedy zaproponował Jamesowi B. Harrisowi adaptację książki, którą jako nastolatek znalazł w bibliotece ojca – „Szlaki chwały” Humphreya Cobba (1935). Książka oparta była na prawdziwych faktach związanych z rozstrzelaniem w Suenie kilku żołnierzy z pułku Żero Reveyaka w sposób przypominający starożytnorzymską decimację. Do napisania powieści Cobba zainspirował artykuł opublikowany w New York Times w 1934 roku, w którym informowano, że francuski sąd orzekł wypłatę dwóm wdowom żołnierzy odszkodowania w wysokości około siedmiu centów każda.
  • Metro-Goldwyn-Mayer odrzuciła projekt Kubricka, po czym scenariusz filmu trafił do Kirka Douglasa. Poinformował on, że jest gotów zagrać główną rolę i zobowiązuje się przekonać United Artists do finansowania i dystrybucji filmu pod warunkiem, że Harris i Kubrick oddadzą produkcję filmu firmie Douglasa Bryna Productions i Kubrick nakręci jeszcze pięć filmów z Bryna Productions, w dwóch z których zagra Douglas.
  • "Szlaki chwały" nie pasowały do oficjalnej pozycji władz francuskich i belgijskich, które starały się nie nagłaśniać wstydliwych stron Pierwszej Wojny Światowej. W tych krajach film został wycofany z kin. RFN dołączyła do bojkotu, aby nie psuć relacji z Francuzami, a Hiszpania – ze względu na odrzucenie idei pacyfizmu przez reżim Franco. Zakazy te zostały ostatecznie zniesione dopiero pod koniec lat 70.
  • W tym filmie Kubrick po raz pierwszy zastosował jeden ze swoich ulubionych zabiegów: pozornie nieskończony ruch kamery, który odkrywa coraz to nowe szczegóły. Właśnie w tej manierze kamera przez prawie 10 minut wije się po okopach, które dla swobodnego poruszania się ekipy filmowej trzeba było zrobić o jedną trzecią szersze niż w rzeczywistości (180 cm zamiast 120 cm).
  • Prawdziwą sławę i aktualność film zyskał dopiero wraz z początkiem wojny w Wietnamie. Przez całe lata 60. za filmem utrwaliła się reputacja jednego z najlepszych filmów antywojennych (takiego zdania jest m.in. Steven Spielberg), a Kirk Douglas jeszcze w latach 60. zaczął uważać rolę pułkownika Daksa za najlepszą w swojej aktorskiej karierze.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.