Droga do miasta
Krótki opis
Droga do miasta opowiada historię ubogiej bengalskiej rodziny mieszkającej w wiejskiej wiosce. Ojciec, Harihar, zarabia niewiele jako kapłan i marzy o lepszym życiu w roli pisarza. Wyjeżdża do miasta w poszukiwaniu pracy, podczas gdy jego żona, Sarbajaya, zostaje w domu, by wychowywać dzieci – buntowniczą Durgę i młodego Apu – oraz opiekować się starszą ciotką Harihara, Indir. Domownicy zmagają się z niedostatkiem, niechęcią sąsiadów i codzienną walką o przetrwanie, podczas gdy dzieci odnajdują drobne radości w otaczającym ich świecie.
Reżyserem i scenarzystą filmu był Satyajit Ray. Był to jego pełnometrażowy debiut, zrealizowany przy wsparciu Government of West Bengal. Obraz otwiera trylogię, którą kontynuują filmy Aparajito oraz The World of Apu. Jest on pierwszą pozycją w chronologicznym zestawieniu dzieł reżysera, w którym znajdują się również The Coward oraz The Elephant God. W rolach rodziców wystąpili Kanu Bannerjee i Karuna Banerjee, natomiast w rolę Apu wcielił się Subir Banerjee, w starszą Durgę – Uma Das Gupta, a w Indir – Chunibala Devi.
W serwisie IMDb film uzyskał ocenę 8,2/10 na podstawie około 41 000 głosów, natomiast w TMDB otrzymał notę 7,8 przy znacznie mniejszej liczbie głosujących. Ocena krytyków filmowych wynosząca 9,4/10 na podstawie 82 recenzji plasuje go powyżej wyników przyznanych przez widzów.
Co pozostało za kulisami
- Po sukcesie filmu Ray otrzymał grant od rządu Zachodniej Bengali i nakręcił dwie pozostałe części na naleganie premiera.
- Tytuł składa się z dwóch słów – „Pôther” i „Pâchâli” (transkrypcja). „Pôther” oznacza „ścieżkę”, a „Panchali” – starożytne, rytmiczne wiersze na sanskrycie, posiadające określony rytm i rozmiar. Oznacza to, że „Panchali” to styl poezji, który był używany do pisania świętych hymnów. Śpiew był akompaniowany muzyką i działaniem z udziałem lalek („Panchali” pochodzi od „panchal” lub „panchalika”, co oznacza „lalka”). Uważa się, że przedstawienie muzyczno-taneczne „jatra”, które narodziło się w XVII wieku i przetrwało do dziś, wyrosło z „Panchali”.
- Film kręcono przez pięć lat.
- Po sukcesie filmu Satyajit Ray otrzymał grant od rządu Zachodniej Bengali i zrealizował dwie kontynuacje na naleganie premiera.
- Pierwsze słowo w tytule oznacza „ścieżkę”, drugie – starożytne poetyckie wiersze w sanskrycie, posiadające określony rytm i określony rozmiar, jest to styl wierszopisania, który był stosowany do tworzenia świętych hymnów.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
