Iwan Groźny: Spisek Bojarów

Иван Грозный. Сказ второй: Боярский заговор (1958)
1:22 (82 min)
7.9/10
15 148
—
brak ocen
7.4/10
181
7.7/10
8700
Oceń film:
Produkcja
Data premiery
Opłaty
$1 655
Scenariusz
Kompozytor
Aktorzy
Zdjęcie Nikolaj Czerkasow
Nikolaj Czerkasow
Czar Ivan IV
Zdjęcie Serafima Birman
Serafima Birman
Boyarina Efrosinia Staritskaya
Zdjęcie Pavel Kadochnikov
Pavel Kadochnikov
Vladimir Andreyevich Staritsky
Zdjęcie Mikhail Zharov
Mikhail Zharov
Czar's Guard Malyuta Skuratov
Zdjęcie Amwrosij Buchma
Amwrosij Buchma
Czar's Guard Aleksei Basmanov
Zdjęcie Wsewołod Pudowkin
Wsewołod Pudowkin
Nikolay the Fanatic
Zdjęcie Mikhail Kuznetsov
Mikhail Kuznetsov
Fyodor Basmanov
Zdjęcie Alexander Mgebrov
Alexander Mgebrov
Novgorod's Archbishop Pimen
Wszyscy aktorzy i role (10)

Krótki opis

Druga część filmu. Pokazuje przemianę zachodzące w Iwanie Groźnym, który w pierwszej części został sportretowny jako idealistyczny i pełen dobrych chęci władca. Od czasu nieudanego zamachu na jego życie, w którym ginie otruta jego żona, i zdrady jego przyjaciela kniazia Kurbskie Iwan zmienia się w podejrzliwego samotnika. Jego jedynym celem staje się zjednoczenie całej Rosji pod jego panowaniem. W tym celu powołuje tzw. opryczników. Stopniowo żądza władzy i podejrzliwość stają się głównymi motywami jego działań, które prowadzą go na skraj obłąkania. Skojarzenia do aktualnej wtedy sytuacji politycznej w Rosji są nieuniknione i nie dziwi fakt że premiera filmu musiała czekać ponad 10 lat do śmierci Stalina i odwilży.

Co pozostało za kulisami

  • Zdjęcia do filmu trwały od 1946 do 1949 roku, ale sam film wszedł na ekrany dopiero w 1958 roku.
  • Film został „odłożony na półkę” na rozkaz Józefa Stalina (1878-1953), który uznał, że reżyser zbyt mocno skupił się na szaleństwie Iwana Groźnego (1503-1584) i opryczninie. Film ujrzał światło dzienne dopiero dekadę po śmierci Siergieja Eisensteina (1898-1948).
  • Film jest czarno-biały, z wyjątkiem jednej sceny w drugiej części oraz finałowego epizodu. Kolorowe wstawki kręcono przy użyciu eksperymentalnej techniki „bi-color”, która pozwalała uzyskać jedynie odcienie czerwieni i niebieskiego.
  • Film został uwzględniony w wydanej w 1978 roku książce Harry'ego Medveda i Randy'ego Dreyfusa pt. „Pięćdziesiąt najgorszych filmów wszech czasów (i jak do tego doszło)”.

Podobne filmy

Czym zapamiętałeś ten film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.