Wayne Morris (Wayne Morris)

Wayne Morris (Wayne Morris) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Paths of Glory» (1957), «Ścieżki chwały» (1957), «Kid Galahad» (1937), «KID GALAHAD» (1937), «Fighting Lawman» (1953),

Wayne Morris (17 lutego 1914 – 14 września 1959), urodzony jako Bert DeWayne Morris w Los Angeles, był amerykańskim aktorem filmowym i telewizyjnym, a także odznaczonym asem myśliwskim z czasów II wojny światowej. Wystąpił w wielu znanych filmach, w tym w „Ścieżkach chwały” (1957), „Bushwackers” (1952) oraz w roli tytułowej w filmie „Kid Galahad” z 1937 roku. Podczas kręcenia filmu „Flight Angels” (1940) Morris zainteresował się lataniem i został pilotem. W obliczu nadchodzącej wojny wstąpił do rezerwy marynarki wojennej i w 1942 roku został lotnikiem Navy, zawieszając karierę filmową na czas trwania konfliktu. Latając maszyną F6F Hellcat z pokładu lotniskowca USS Essex, Morris zestrzelił siedem japońskich samolotów i przyczynił się do zatopienia pięciu okrętów. Został odznaczony czterokrotnie Distinguished Flying Cross oraz dwukrotnie Air Medal. Marynarka Wojenna uważała Morrisa za osobę fizycznie „zbyt dużą”, by latać na myśliwcach. Po kilkukrotnym odrzuceniu jego kandydatury na pilota myśliwca, zwrócił się do szwagra, komandora Davida McCampbella, błagając o szansę. Komandor McCampbell odpowiedział: „Daj mi list”. Morris latał w składzie VF-15, słynnych „Bohaterów McCampbella”. Ożenił się z Patricią O'Rourke, pływaczką olimpijską i siostrą aktorki filmów klasy B, Peggy Stewart. Po wojnie Morris powrócił do kina, jednak niemal czteroletnia nieobecność kosztowała go utratę rodzącej się sławy. Kontynuował grę w filmach, lecz ich jakość w większości stopniowo spadała. Tracąc chłopięcy wygląd, ale nie sposób bycia, Morris spędził większość lat pięćdziesiątych w niskobudżetowych westernach. W 1957 roku podjął niecodzienny krok w swojej karierze, debiutując na Broadwayu w roli skończonego mistrza boksu w sztuce Williama Saroyana „Mieszkańcy jaskiń”. Wystąpił również w roli słabeusza w filmie Stanleya Kubricka „Ścieżki chwały” (1957). Morris doznał rozległego zawału serca podczas wizyty na lotniskowcu USS Bon Homme Richard w zatoce San Francisco i został uznany za zmarłego po przewiezieniu do szpitala marynarki w Oakland w Kalifornii. Miał 45 lat. Został pochowany na Narodowym Cmentarzu w Arlington.

Opis powyżej pochodzi z artykułu w Wikipedii „Wayne Morris (American actor)”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.

Najważniejsze dzieła Wayne Morris (Wayne Morris)

Cała filmografia Wayne Morris (Wayne Morris)