No i co, doktorku?
What's Up, Doc? (1972)
Produkcja
Budżet
$4 000 000
Opłaty
$66 000 000
Reżyser
Scenariusz
Peter Bogdanovich
Autor
Producent
Aktorzy
Barbra Strejsand
Judy Maxwell
Ryan O'Neal
Howard Bannister
Madeline Kan
Eunice Burns
Kenneth Mars
Hugh Simon
Austin Pendleton
Frederick Larrabee
Michael Murphy
Mr. Smith
Filip Rot
Mr. Jones
Sorrell Booke
Harry
Krótki opis
Howard Bannister przybywa do San Francisco ze swoją narzeczoną, Eunice, aby ubiegać się o stypendium z muzykologii. Poznaje tam tajemniczą kobietę, która okazuje się "siać spustoszenie i chaos gdziekolwiek się pojawi". Do tego dochodzą sprawy zamienionego bagażu, grupy agentów rządowych, skradzionej biżuterii, i kilka ciekawych zwrotów fabuły.
Co pozostało za kulisami
- Był to pierwszy amerykański film, w którego napisach końcowych wymieniono kaskaderów i aktorów drugoplanowych. Pierwszym takim brytyjskim filmem był «Moonraker» (1979) Lewisa Gilberta (1920-2018) o Jamesie Bondzie.
- Wypadek drogowy, który powoduje bohaterka Barbry Streisand podczas przechodzenia przez ulicę w drodze do hotelu, dodano do filmu w ostatniej chwili. Twórcy filmu nie mieli samochodów kaskaderskich, więc Peter Bogdanovich zlecił jednemu z członków ekipy wypożyczenie dwóch samochodów, ale koniecznie z ubezpieczeniem od wypadków. Następnie zorganizował zderzenie samochodów na kamerę i zwrócił wypożyczone pojazdy.
- Scenę finałowej pogoni – parodię sceny z niedawnego thrillera Petera Yatesa «Bullitt» (1968) – również kręcono w San Francisco. Kosztowała ona 1 milion dolarów (ćwierć całego budżetu filmu) i zajęła 19 dni, plus praca 32 kaskaderów, a scena trwa 11 minut. Na nagranie sceny z ogromną szklaną taflą okienną poświęcono od 4 do 5 dni. Kręcono ją w dzielnicy Richmond.
- Reżyser Peter Bogdanovich nie otrzymał zgody od władz miasta na szybki zjazd samochodami po schodach w parku Alta Plaza, ale scenę i tak nakręcił, a uszkodzenia są widoczne do dziś. Z tego powodu władze San Francisco teraz zawsze wymagają od filmowców szczegółowego planu zdjęciowego.
- Kiedy Howard Bannister znajduje się w barze na dachu, którego budowa jeszcze nie została ukończona, zdjęcia nie były kręcone na planie zdjęciowym, ale na prawdziwym dachu hotelu Hilton, gdzie w tamtym czasie trwały prace remontowe. Stamtąd naprawdę rozciągał się taki widok na San Francisco. Specjalnie dla zdjęć wniesiono tam fortepian, a Barbra Streisand śpiewała na żywo (nalegał na to reżyser, który nie chciał używać nagrania).
- Podczas kręcenia ujęcia Barbry Streisand na rowerze w długim planie zastępował ją kaskader. Podczas jednego z ostrych zakrętów upadł i złamał nogę.
- Po zakończeniu pogoni samochodowej wielu bohaterów filmu jest pokazanych pływających w zatoce San Francisco, a dwóch głównych bohaterów pływa w samochodzie Volkswagen Beetle. Jest to parodia reklamy samochodów tej marki, która twierdziła, że mogą się utrzymać na wodzie.
- W ostatniej scenie filmu Barbra Streisand mówi Ryanowi O'Nealowi: „Miłość to nigdy nie musieć przepraszać” (Love means never having to say you're sorry). To cytat z filmu z 1970 roku „Historia miłosna”, w którym Ryan O'Neal zagrał główną rolę męską.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
