Detektyw
Krótki opis
Andrew Wyke to zamożny angielski autor kryminałów, który mieszka w ogromnej rezydencji pełnej gier, mechanicznych zabawek i iluzjonistycznych sztuczek. Zaprasza do swojego domu Milo Tindle’a, londyńskiego fryzjera i kochanka swojej żony, Marguerite. Wyke wie o romansie i twierdzi, że jest gotowy pozwolić żonie odejść, তবে stawia jeden warunek: Milo ma zainscenizować kradzież cennej biżuterii z domu, aby Wyke mógł otrzymać odszkodowanie z ubezpieczenia, a Milo mógł sprzedać klejnoty i zapewnić Marguerite życie na poziomie, do którego była przyzwyczajona. Milo zgadza się na propozycję, a obaj mężczyźni rozpoczynają pojedynek sprytu i gier pozorów, w którym każdy próbuje przechytrzyć przeciwnika.
Jest to czternasty pełnometrażowy film w reżyserii Josepha L. Mankiewicza, poprzedzony produkcją Był Sobie Łajdak z 1970 roku. Scenariusz napisał Anthony Shaffer na podstawie własnej sztuki. W rolach głównych wystąpili Laurence Olivier jako Wyke oraz Michael Caine jako Tindle, a w rolach drugoplanowych Alec Cawthorne, John Matthews, Eve Channing i Teddy Martin. Film został wyprodukowany przez Mortona Gottlieba dla Palomar Pictures International z budżetem wynoszącym około 4 milionów dolarów i zarobił na całym świecie w przybliżeniu 6 milionów dolarów.
W serwisie IMDb obraz otrzymał ocenę 7,9 na podstawie około 53 000 głosów, natomiast w TMDB oceniono go na 7,7 przy około 749 głosach. Ocena krytyków wynosi 8,7 na podstawie 29 recenzji, co jest wynikiem wyraźnie wyższym niż noty przyznane przez widzów.
Co pozostało za kulisami
- Margaret Wyke na obrazie Endrew została namalowana z aktorki Joanne Woodward.
- Alan Bates odmówił roli Milo Tindla, uważając ją za nieodpowiednią dla aktora jego statusu. Alberta Finney uznano za zbyt pełnego. Rola trafiła do Michaela Caine'a.
- Śmiech posągu Wesołego Jacka Tara to śmiech samego Laurence'a Oliviera.
- Sztuka Anthony'ego Shaffera pojawiła się na Broadwayu 12 listopada 1970 roku. Endrew grał Anthony'ego Cuyola, a Milo – Kate Baxter. Spektakl wystawiono przez 1222 razy.
- Okres zdjęciowy: kwiecień – lipiec 1972.
- Ostatni film Josepha L. Mankiewicza.
- Imię wymyślonej aktorki Evy Channing, która rzekomo gra żonę Andrew, Margaret, Mankiewicz stworzył z imion Evy Harrington i Margo Channing – bohaterek jego słynnego filmu „Wszystko o Ewie” (1950).
- Statua Edgara Allana Poe na półce Andrew Wyka to prawdziwa nagroda im. E.A. Poe, którą Anthony Shaffer początkowo otrzymał za sztukę, a później za scenariusz. Reżyser Joseph L. Mankiewicz również posiada swojego „Edgara” – za film „Pięć palców” (1952).
- W filmie występuje tylko dwóch aktorów – Olivier i Caine. Wszystkie pozostałe imiona, pojawiające się w napisach początkowych, należą do nieistniejących aktorów. Nie istnieje również Alec Coutorne, który rzekomo pojawia się w filmie w roli inspektora Dopplera. Nie istnieje również nikt inny, w ogóle w filmie nie występujący. Wszystko to zostało zrobione po to, aby zmylić widza, który powinien być nastawiony na pojawienie się w filmie nowych bohaterów.
- Ponieważ w filmie nie występuje już żadnych innych aktorów, można powiedzieć, że jest to pierwszy film, w którym cała obsada aktorska została nominowana do Oscara. Drugim takim filmem będzie „Wyślij ich do piekła, Harry!” (1975) Steve'a Baindera i Petera Hunta, w którym James Whitmore, grający jedyną rolę, również otrzyma nominację do Oscara.
- Caine był zadowolony z możliwości współpracy z Laurence'em Olivierem, ale nie mógł wymyślić, jak zwracać się do wielkiego aktora. Wpadłszy w impas, nawet zapytał go o to. Ten odpowiedział: „Dobrze, ja będę lord Olivier, a ty pan Michael Caine. Ale tylko raz możemy tak do siebie zwracać. Potem będę Larry, a ty Mike.”
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
