Pieskie popołudnie
Krótki opis
Pieskie popołudnie opowiada historię dwóch niedoświadczonych rabusiów, Sonny’ego i Sala, którzy w upalne popołudnie wchodzą do banku w Brooklynie z zamiarem przeprowadzenia szybkiego napadu. Plan niemal natychmiast legnie w gruzach, a mężczyźni zostają uwięzieni w budynku z pracownikami jako zakładnikami, podczas gdy na zewnątrz gromadzi się policja, tłumy gapiów i ekipy telewizyjne. To, co zaczęło się od kradzieży, przeradza się w przedłużający się impas, a w miarę jak zdarzenie staje się publicznym spektaklem, stopniowo wychodzą na jaw prawdziwe motywy Sonny’ego.
Film wyreżyserował Sidney Lumet; jest to dziesiąta z dwudziestu sześciu pełnometrażowych produkcji w jego filmografii, zrealizowana po Morderstwie w Orient Ekspresie, a przed Siecią. Scenariusz napisał Frank Pierson, a producentami filmu dla studia Warner Bros. byli Martin Bregman i Martin Elfand. W rolę Sonny’ego wcielił się Al Pacino, a w obsadzie, liczącej łącznie trzydziestu dziewięciu aktorów, znaleźli się także John Cazale jako Sal, Charles Durning jako Moretti, Chris Sarandon jako Leon, James Broderick jako Sheldon oraz Penelope Allen jako Sylvia. Fabuła opiera się na autentycznym napadzie na bank w Brooklynie.
Przy budżecie wynoszącym około 2 milionów dolarów, film zarobił w światowym box office około 50 milionów dolarów, co stanowiło wysoki zwrot z kosztów produkcji. W serwisie IMDb otrzymał ocenę 8/10 przy około 291 000 głosów, a w TMDB 7,9/10 przy ponad 3 500 głosów. Ocena krytyków filmowych na poziomie 8,9/10 z 125 recenzji plasuje go nieco wyżej niż noty przyznane przez widzów.
Co pozostało za kulisami
- Okres upałów (dog days) zawędrował do języka angielskiego od Rzymian. Nazywali oni psimi dniami (dies caniculares) dwa najgorętsze letnie miesiące – na cześć gwiazdozbioru Wielkiego Psa (Canis Major), który w tym czasie roku dominował na niebie (jego alfa – Syriusza lub „Gwiazdę Psa” u Rzymian). W tym samym czasie psy mają tendencję do popadania w szaleństwo od upału.
- Fabuła filmu opiera się na artykule P.F. Klaja i Thomasa Moore’a „The Boys in the Bank” (Chłopaki w banku).
- Film został nakręcony na podstawie prawdziwego napadu, który miał miejsce 22 sierpnia 1972 roku: dwóch rabusiów wdziera się do banku i próbuje go obrabować, ale... nie ma pieniędzy. Nie zdążają uciec, a po kilku minutach otacza ich 250 policjantów, tłum gapiów i reporterzy telewizyjni.
- Pełne imię głównego bohatera (Sonny’ego) to Santino. Taka sama nazwa nosiła jedną z postaci filmu „Ojciec chrzestny”, w którym zagrali również Al Pacino i John Cazale.
- Akcja filmu rozgrywa się w upalne lato. Jednak podczas kręcenia panował okropny chłód. Aktorzy, którzy brali udział w scenach poza bankiem, byli zmuszeni do ciągłego zamrażania ust lodem, aby nie było widać ich ciepłego oddechu.
- Początkowo Sela miał grać 18-letni aktor; tyle właśnie lat miał prawdziwy Sal (Salvatore). Jednak ostatecznie rola przypadła Johnowi Cazale.
- W filmie Sal powiedział jednej z zakładniczek, że nie pali, wyjaśniając to tym, że nie chce umrzeć na raka płuc. Aktor John Cazale, który wcielił się w rolę Sela, ironicznie był zapalonym palaczem i zmarł na raka płuc.
- Al Pacino i Chris Sarandon zaimprowizowali swoją rozmowę telefoniczną.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
