Białe słońce pustyni

Name: Białe słońce pustyni
Genre: Akcja, Dramat, Romans, Komedia, Przygoda
Released: 1969-12-14
Duration: 1 h 23 min
Rating: 8.2
Cast: Anatoliy Kuznetsov, Pavel Luspekayev, Spartak Mishulin, Kachi Kawsadze, Raisa Kurkina

Белое солнце пустыни (1969)

Chronometraż: 1:23 (83 min)

—
brak ocen

7.2/10
178

8.2/10
304314

7.6/10
8600

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 3

Zdjęcie 13

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Białe słońce pustyni — WHITE SUN OF THE DESERT trailer

1:42

Zdjęcie 13

Data premiery

1969-12-14

Kraj

Produkcja

Mosfilm, Lenfilm

Genre

Akcja, Dramat, Romans, Komedia, Przygoda, Wojna

Budżet

Opłaty

Witryna internetowa

Reżyser

Vladimir Motyl

Aktorzy

Anatoliy Kuznetsov, Pavel Luspekayev, Spartak Mishulin, Kachi Kawsadze, Raisa Kurkina, Nikolai Godovikov, Tatyana Fedotova, Musa Dudayev, Nikolai Badyev, Vladimir Kadochnikov
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Mark Zakharov, Walentin Żżow

Producent

Yuriy Khokhlov

Operator

Eduard Rozovsky

Kompozytor

Isaak Shvarts

Artysta

Valery Kostrin, Bella Manevich-Kaplan, Valery Kostrin

Casting

Instalacja

V. Nesterova
Cały zespół (34)

Krótki opis

Akcja rozgrywa się na wschodnim wybrzeżu Morza Kaspijskiego (w dzisiejszym Turkmenistanie), gdzie żołnierz Armii Czerwonej, Fiodor Suchow, od kilku lat walczy w wojnie domowej w Azji Środkowej. Po hospitalizacji i demobilizacji wyrusza do domu, do żony, lecz zostaje wciągnięty w pustynną potyczkę między oddziałem kawalerii Armii Czerwonej a partyzantami Basmaczy. Dowódca kawalerii, Rahimov, „przekonuje” Suchowa, by tymczasowo pomógł w ochronie porzuconych kobiet z haremu przywódcy Basmaczy, Abdullaha. Zostawiając młodego żołnierza Armii Czerwonej, Pietruchę, do pomocy w tym zadaniu, Rahimov i jego oddział wyrusza w pościg za uciekającym Abdullahiem. Suchow i kobiety z haremu Abdullaha wracają do pobliskiego nadmorskiego miasteczka. Wkrótce Abdullah i jego banda, poszukując drogi morskiej za granicę, docierają do tego samego miasteczka…

Co pozostało za kulisami

Roboczym tytułem było „Ratuj harem!”. Zdjęcia kręcono w obwodzie leningradzkim, w Karakumach i pod Machaczką nad Morzem Kaspijskim.
Początkowo do roli towarzysza Suchowa zaproszono aktora Georgija Jumatowa. Miał on wtedy poważne problemy z alkoholem. Reżyser postawił mu warunek: jeśli wpadniesz w stan upojenia, zrezygnuję z twojej obecności w filmie. Jednak na krótko przed rozpoczęciem zdjęć Jumatow dał się ponieść: upił się i wszczął bójkę. Twarz aktora była posiniaczona, mimo że prosił napastników, aby nie zostawiali siniaków, ponieważ makijaż nie będzie w stanie ich ukryć. Jednak oni bili właśnie w twarz. O głównej roli po tym nie mogło być mowy. Wtedy zaproszono do współpracy Anatolija Kuzniecowa, którego pilnie wezwano z Moskwy.
W pełnej wersji filmu w finale żony wybiegają, rzucają się do martwego Abdullaha i płaczą. Ten epizod został wycięty przez cenzurę.
W finale filmu, po walce z bandą Abdullaha, kiedy Fiodor Suchow siedzi przy ognisku i żegna się z Rachimowem, pod lewym okiem Fiodora wyraźnie widać siniaka. Ani wcześniej, ani w następnej scenie, kiedy Suchow żegna się z kobietami, siniaka na jego twarzy nie ma.
Zdjęcia do filmu trwały od 24 lipca 1968 roku do września 1969 roku. Pierwsze nakręcone sceny to sen Suchowa, w którym odpiera sierp, a następnie pije herbatę z żoną i resztą haremu. Fragmenty te zostały nakręcone na terenie produkcyjnym studia „Lenfilm” w wiosce Mistolowo w obwodzie leningradzkim.
Tytuł roboczy brzmiał: „Ratuj harem!”. Zdjęcia kręcono w obwodzie leningradzkim, w Karakumach i pod Machaczką nad brzegiem Morza Kaspijskiego.
Po tym, jak Wereszczagin wyrzuca z okna podporucznika z oddziału Abdullaha, ten, otrzepując się i siadając na koniu, wypowiada słynną frazę: «No przynajmniej granaty ma nie tego systemu». Tej frazy nie było w scenariuszu, narodziła się spontanicznie.