Wielka włóczęga
La Grande Vadrouille (1966)
Reżyser
Scenariusz
Kompozytor
Producent
Aktorzy
Bourvil
Augustin Bouvet
Louis de Funès
Stanislas Lefort
Terry-Thomas
Reginald Brook
Klaudio Bruk
Peter Cunningham
Mike Marshall
Alan MacIntosh
Marie Dubois
Juliette
Pierre Bertin
Juliette's Grandfather
Andréa Parisy
Marie-Odile
Krótki opis
W roku 1941 angielski samolot, wracający z nalotu bombowego znad Zagłębia Ruhry, dostaje się w krzyżowy ogień artylerii i zostaje strącony nad okupowanym Paryżem. Angielscy lotnicy wyskakują z maszyny ze spadochronami. Szef załogi, sir Reginald, zdążył jeszcze wyznaczyć im spotkanie w jednej z łaźni tureckich w mieście. Każdy z lotników trafia w inne miejsce. Od tej chwili są zdani na pomoc przypadkowych świadków ich lądowania, a ci nie od razu chcą komplikować sobie życie.
Co pozostało za kulisami
- W Ameryce film został wydany pod tytułem „Don’t Look Now — We’re Being Shot at”.
- Zajmuje 66. miejsce pod względem frekwencji wśród zagranicznych filmów w radzieckiej dystrybucji kinowej.
- Postać Louisa de Funèsa, dyrygenta Stanislasa Leforta, podczas przesłuchania przez majora w komendaturze mówi, że urodził się w 1914 roku, co jest prawdziwym rokiem urodzenia aktora.
- Drugi film reżysera Gerarda Oury (po „Razinie”), w którym połączył dwóch znanych komików – Bourvila i Louisa de Funèsa.
- W finale filmu brzmi „Marsz Rakoczego” z dramatycznej legendy „Potępienie Fausta” Hektora Berlioza.
- Samolot wykorzystany w filmie (B-17, B-17G-85VE 44-8846) był prawdziwym uczestnikiem II wojny światowej.
- W radzieckim dystrybucji film został wydłużony o 10 minut, aby być dwuczęściowym, kosztem „krótkiego streszczenia 1. części” oraz dodatkowych napisów początkowych i końcowych.
- W scenie na polnej drodze Anglicy maszerują, nucąc „Rule, Britannia” („Rządź, Brytanio, nad morzami”).
- Zdjęcia do filmu odbywały się od 16 maja do lipca 1966 roku.
- Stanislas jest pokazywany grającym na fortepianie w Operze Paryskiej. W czasie niemieckiej okupacji Francji Louis de Funès zarabiał na życie grą na fortepianie w paryskich barach.
- Postać Louisa de Funèsa podczas przesłuchania u majora w komendaturze podaje rok urodzenia 1914, który jest faktycznym rokiem urodzenia aktora.
- W radzieckim dystrybucji film został podzielony na dwie części i wydłużony o 10 minut kosztem krótkiego streszczenia 1. serii oraz dodatkowych napisów początkowych i końcowych.
- W finałowej scenie pościgu w kadrze pojawia się niemiecki samolot zwiadowczy Fieseler Fi 156 Storch, które były używane we Francji w okresie powojennym, a na ziemi głównych bohaterów ścigają niemieccy żołnierze i major z komendatury na amerykańskich transporterach opancerzonych M3, imitujących niemieckie Sd Kfz 251. Na terenie komendatury można również zobaczyć jedną z modyfikacji amerykańskiego Willys MB.
- Film ustanowił krajowy rekord frekwencji, który utrzymywał się przez 42 lata i został pobity przez film „Witamy bobry!”.
- W tej samej scenie de Funes stwierdza, że miał spotkać się z człowiekiem o nazwisku Mareschal. To nazwisko bohatera grzanego przez Bourvila w filmie „Razina”.
- W samolocie piloci nucą melodię amerykańskiej piosenki „Tea for Two” („Herbata dla dwojga”).
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
