Captain Newman, M.D.

W 1944 roku kapitan Josiah J. Newman jest lekarzem kierującym oddziałem nr 7 – oddziałem neuropsychiatrycznym w szpitalu Army Air Corps w Arizonie. Szpital cierpi na brak zasobów, więc Newman zdobywa niezbędne wyposażenie dzięki pomocy swojego pomysłowego personelu, a w szczególności kaprala Jake'a Leibowitza. Wojsko w ogóle dopiero zaczyna uznawać zaburzenia psychiatryczne za realne jednostki chorobowe, a Newman ma zazwyczaj sześć tygodni na wyleczenie pacjentów lub przekazanie ich do innej placówki. Na oddziale przebywa wielu chorych, wśród których znajdują się: pułkownik Norville Bliss, który odciął się od swojej przeszłości; kapitan Paul Winston, niemal katatoniczny po trzynastu miesiącach ukrywania się w piwnicy na terenie wroga; oraz dwudziestoletni kapral Jim Tompkins, ciężko straumatyzowany po zestrzeleniu jego samolotu. Inni pacjenci, w tym włoscy jeńcy wojenni, pojawiają się i znikają, jednak Newman i jego zespół mają świadomość, że ich sukces oznacza powrót tych mężczyzn do ich jednostek.