Frank Skinner (Frank Skinner)

Frank Skinner (Frank Skinner) - Muzyka, Kompozytor muzyki oryginalnej, Orkiestrator, Producent nagrania muzyki, Muzyka dodatkowa znany z pracy przy tego typu projektach: «Bud Abbott and Lou Costello Meet Frankenstein» (1948), «Abbott i Costello spotykają Frankensteina» (1948), «Son of Frankenstein» (1939), «Syn Frankensteina» (1939), «Harvey» (1950),

Frank Skinner (31 grudnia 1897 – 9 października 1968) był amerykańskim kompozytorem i aranżerem filmowym.

Skinner urodził się w Meredosia w stanie Illinois. Po ukończeniu Chicago Musical College (obecnie znanego jako Chicago Conservatory of Music), 16-letni Frank znalazł zatrudnienie w wodewilu i zaczął występować w lokalnych okolicach wraz z bratem, Carlem Skinnerem z Meredosia, który grał na perkusji. Występowali jako zespół taneczny Skinner Brothers. Z czasem zaczęli grać na parowcach pływających po rzece Illinois. To właśnie w tym okresie zaczął pisać i aranżować muzykę dla orkiestr tanecznych. Ta praca zaprowadziła go do Nowego Jorku, gdzie w latach 1925–1935 przygotował około 2000 aranżacji piosenek popularnych dla wydawnictwa Robbins Publishing. Zanim opuścił Manhattan na rzecz Hollywood, napisał dwie książki na temat aranżacji dla zespołów tanecznych.

Po krótkim okresie pracy w MGM, gdzie zajmował się oprawą muzyczną do filmu „Wielki Ziegfeld” (1936), Skinner został zatrudniony w Universal Studios. Przez kolejne 30 lat skomponował muzykę do ponad 200 filmów. Choć nadal pracował nad musicalami, szybko opanował sztukę tworzenia partytur dramatycznych, co ostatecznie przyniosło mu pięć nominacji do Oscara (w latach 1938–43). Zmarł w Beverly Hills w Kalifornii, pozostawiając żonę, Dolly Repine Skinner.

Jego charakterystyczne podejście do muzyki w filmach grozy, takich jak „Syn Frankensteina” (1939) i „Wilkołak” (1941), określono jako „pasję do linii chromatycznych... lustrzanych konturów... [oraz] powściągliwych, lecz złowieszczo mitycznych instrumentacji” (Marcello). W latach 50. zyskał nowe uznanie dzięki swoim bogatym, romantycznym partyturom, w tym do filmów Douglasa Sirka, takich jak „Wielka obsesja” (1954) i „Zapisane na wietrze” (1956). Pomimo wielu zmian w przemyśle filmowym, jego książka „Underscore” (1950) przetrwała jako doskonały wstęp do kompozycji muzyki filmowej.

W 2014 roku dallaska orkiestra pre-swingowa The Singapore Slingers wydała płytę CD z piętnastoma utworami będącymi hołdem dla aranżacji Skinnera.

Najważniejsze dzieła Frank Skinner (Frank Skinner)

Cała filmografia Frank Skinner (Frank Skinner)