Czerwona linia

Name: Czerwona linia
Genre: Dramat, Triller, Wojna
Released: 1964-10-07
Duration: 1 h 52 min
Rating: 7.2
Cast: Henry Fonda, Walter Matthau, Fritz Weaver, Larry Hagman, Frank Overton

Fail Safe (1964)

Chronometraż: 1:52 (112 min)

—
brak ocen

7.8/10
476

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 4

Zdjęcie 84

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Czerwona linia — Fail-Safe (1964) - Trailer

2:51

Zdjęcie 84

Data premiery

1964-10-07

Kraj

Stany Zjednoczone

Produkcja

Columbia Pictures

Genre

Dramat, Triller, Wojna

Budżet

Opłaty

Witryna internetowa

Reżyser

Sidney Lumet

Aktorzy

Henry Fonda, Walter Matthau, Fritz Weaver, Larry Hagman, Frank Overton, Edward Binns, Dan O'Herlihy, William Hansen, Russell Hardie, Janet Ward
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Producent

Max E. Youngstein, Charles H. Maguire, Sidney Lumet

Operator

Gerald Hirschfeld

Kompozytor

Artysta

Casting

Instalacja

Ralph Rosenblum
Cały zespół (16)

Krótki opis

Rok 1964. Trwa zimna wojna między Rosją a Ameryką. Pewnego dnia na ekranach amerykańskich radarów pojawia się UFO. Dowództwo zgodnie z procedurą wysyła swoje bombowce uzbrojone w broń masowego rażenia do punktów "Fail-Safe" (fail-porażka, safe-bezpieczeństwo) miejsc wyjsciowych do ataku na określone miasta w Związku Radzieckim. Jednak, gdy alarm zostaje odwołany, jedna z grup bombowców w wyniku błędu komputera dostaje omyłkowy rozkaz ataku na Moskwę. Rozpoczyna się tragiczny wyścig z czasem. "Czerwona Linia" odznacza się mistrzowską reżyserią Lumeta i niepowtarzalnym klimatem utrzymanym w czarno-białych barwach

Co pozostało za kulisami

Zarówno ten film Sydneya Lumeta (1924-2011), jak i film Stanleya Kubricka (1928-1999) „Dr. Strangelove, czyli jak przestałem się martwić i polubiłem bombę” (1963) były gotowe w wytwórni Columbia Pictures, ale Kubrick nalegał, aby jego film wszedł na ekrany jako pierwszy, i to on miał premierę w styczniu 1964 roku. Kiedy natomiast do kin trafił „System bezpieczeństwa”, recenzje były wspaniałe, ale publiczność uważała go za zabawny właśnie dlatego, że już widziała film Kubricka. Nawet Henry Fonda (1905-1982) stwierdził później, że nie zagrałby w filmie Lumeta, gdyby najpierw obejrzał film Kubricka.
Obrazy na rzekomym ekranie komputera na ścianie (na którym odbijała się mapa świata, samoloty i wybuchy) były w rzeczywistości rysowane i odpowiednio animowane.
Ogromny metalowy telefon, przez który prezydent rozmawia z radzieckim premierem, był w rzeczywistości telefonem używanym w firmach górniczych podczas robót strzelniczych.
Widok rzekomo z satelity, który przybliża obraz w celu dokładniejszego zbadania, to w rzeczywistości nagranie z kamery zamontowanej na wystrzelonej niemieckiej rakiecie V2, następnie odtworzone wstecz.
W sali konferencyjnej, gdzie prezydent rozmawia z radzieckim premierem, na ścianie wiszą zegary wskazujące godzinę 11. To tzw. „Zegar Zagłady”, odliczający pozostały czas do nuklearnej apokalipsy i rozpoczynający odliczanie w 1947 roku. Wraz ze wzrostem lub spadkiem międzynarodowego napięcia w stosunkach między USA i ZSRR wraz z ich krajami satelickimi wskazówki zegara przesuwane są do przodu lub do tyłu.
Podczas kręcenia kabiny samolotu pułkownika Grady'ego, w którego rolę wcielił się Ed Binns (1916-1990), wykorzystano nie dekoracje, ale symulator lotu wypożyczony na potrzeby zdjęć.