Walter Matthau (Walter Matthau) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Fail Safe» (1964), «Czerwona linia» (1964), «JFK» (1991), «JFK» (1991), «The Front Page» (1974),
Walter Matthau (urodzony jako Walter John Matthow; 1 października 1920 – 1 lipca 2000) był amerykańskim aktorem, komikiem i reżyserem filmowym.
Jest najbardziej znany z ról filmowych w „Twarzy w tłumie” (1957), „Królu Creole” (1958) oraz jako trener pechowej drużyny w lidze dziecięcej w komedii baseballowej „Bad News Bears” (1976). Wystąpił również w 10 filmach u boku Jacka Lemmona, w tym w „Niezgrabnej parze” (1968), „Pierwszej stronie” (1974) i „Zrzędliwcach” (1993). Matthau zdobył Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego za rolę w filmie Billy’ego Wildera „Fortune Cookie” (1966). Matthau znany jest także z występów w romansie Stanleya Donena „Charada” (1963), musicalu Gene'a Kelly'ego „Hello, Dolly!” (1969), screwball comedy Elaine May „Nowy liść” (1971) oraz komedii zespołowej Herberta Rossa „California Suite” (1978). Zagrał również w filmach „Plaza Suite” i „Kotch” (oba z 1971), „Charley Varrick” (1973), „Słoneczni chłopcy” (1975) oraz „Hopscotch” (1980).
Na Broadwayu Matthau stworzył rolę Oscara Madisona w sztuce „Niezgrabna para” autorstwa Neila Simona, za którą w 1965 roku otrzymał nagrodę Tony dla najlepszego aktora w sztuce – była to jego druga taka nagroda, po „Strzale w ciemności” z 1962 roku. Matthau otrzymał również dwie nagrody BAFTA oraz Złoty Glob. W 1963 roku został nominowany do nagrody Primetime Emmy za występ w „The DuPont Show of the Week”. W 1982 roku otrzymał gwiazdę na Alei Gwiazd w Hollywood.
Opis powyższy pochodzi z artykułu w Wikipedii „Walter Matthau”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.