Georges Auric (Georges Auric)

Georges Auric (Georges Auric) - Kompozytor muzyki oryginalnej, Kierownik muzyczny, Muzyka, znany z pracy przy tego typu projektach: «The Wages of Fear» (1953), «Cena strachu» (1953), «Beauty and the Beast» (1946), «Piękna i Bestia» (1946), «Roman Holiday» (1953),

Georges Auric (15 lutego 1899 – 23 lipca 1983) był francuskim kompozytorem, urodzonym w Lodève w departamencie Hérault we Francji. Uważano go za jednego z członków grupy Les Six – zespołu artystów nieformalnie związanych z Jeanem Cocteau i Erikiem Satie. Przed ukończeniem 20. roku życia zdążył już stworzyć instrumentacje oraz muzykę incydentalną do kilku baletów i produkcji scenicznych. Prowadził również długą i wybitną karierę jako kompozytor muzyki filmowej.

Georges Auric rozpoczął karierę muzyczną w młodym wieku, występując z recitalem fortepianowym w Société musicale indépendante w wieku 14 lat. W roku następnym Société Nationale de Musique wykonało kilka napisanych przez niego pieśni. Równolegle z wczesnymi sukcesami zawodowymi, Auric studiował muzykę w Konserwatorium Paryskim, a także kompozycję u Vincenta d'Indy w Schola Cantorum de Paris oraz u Alberta Roussela. Zyskawszy uznanie jako cudowne dziecko zarówno w kompozycji, jak i grze na fortepianie, w kolejnej dekadzie stał się protegowanym Erika Satie. W latach 10. i 20. XX wieku był znaczącym twórcą muzyki awangardowej w Paryżu, na którego twórczość silny wpływ wywarli Cocteau oraz pozostali kompozytorzy z grupy Les Six.

Wczesne kompozycje Aurica charakteryzowały się reakcją przeciwko muzycznemu establishmentowi oraz wykorzystaniem materiałów referencyjnych. Z tego powodu, a także ze względu na związki z Cocteau i Satie, Auric został zaliczony do Les Six przez krytyka muzycznego Henriego Colleta; był również przyjacielem artysty Jeana Hugo. Jego uczestnictwo w grupie doprowadziło do powstania opracowań poezji i innych tekstów w formie pieśni i utworów musicalowych. Podobnie jak pięciu pozostałych kompozytorów, wniósł on utwór do zbioru L'Album des Six. W 1921 roku Cocteau poprosił go o napisanie muzyki do swojego baletu Les Mariés de la tour Eiffel. Ponieważ zabrakło mu czasu, poprosił o pomoc pozostałych kompozytorów z Les Six. Zgodzili się wszyscy poza Louisem Durey. W tym okresie napisał jednoaktową operę Sous le masque (1927) (wcześniejsza opera, La Reine de coeur z 1919 roku, zaginęła). Również w 1927 roku stworzył Rondeau do baletu dziecięcego L'Éventail de Jeanne, który był wspólnym dziełem dziesięciu francuskich kompozytorów. W 1952 roku wziął udział w kolejnej kolaboracji – zbiorze wariacji orkiestrowych La Guirlande de Campra. Les Six, mimo że była grupą nieformalną i krótkotrwałą, zasłynęła z buntu przeciwko ówczesnemu establishmentowi muzycznemu oraz promowania absurdyzmu i satyry; grupa buntowała się w podobny sposób zarówno przeciwko Wagnerowi, jak i Debussy'emu. Muzyka tych kompozytorów, w tym Aurica, reprezentowała specyficzną scenę kulturalną ówczesnego Paryża i odrzucała międzynarodowe style przyniesione przez muzykę rosyjską i niemiecką, a także impresjonizm i symbolizm Debussy'ego. Późniejszy rozwój Aurica jako kompozytora populistycznego był zapowiadany przez wiele technik i ideałów Les Six, zwłaszcza wykorzystanie muzyki popularnej i sytuacji z życia codziennego. Muzyka cyrkowa lub taneczna odgrywała istotną rolę w twórczości Les Six, szczególnie w ich wspólnych projektach. Jednak z czasem członkowie Les Six zaczęli się od siebie oddalać, a Auric i pozostali artyści przyjęli odmienne podejścia do swojej sztuki. ...

Najważniejsze dzieła Georges Auric (Georges Auric)

Cała filmografia Georges Auric (Georges Auric)