Armia cieni
Produkcja
Budżet
$0
Opłaty
$810 532
Reżyser
Aktorzy
Lino Ventura, Paul Meurisse, Jean-Pierre Cassel, Simone Signoret, Claude Mann, Paul Crauchet, Christian Barbier, Alain Dekok, Alain Libolt, Jean-Marie Robain
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Jacques Dorfmann
Operator
Kompozytor
Artysta
Théobald Meurisse
Casting
Instalacja
Krótki opis
Okupowana Francja, 1942 r. Philippe Gerbier stoi na czele konspiracyjnej siatki ruchu oporu. Pewnego dnia zostaje zdradzony, pojmany i osadzony w więzieniu reżimu Vichy. Podczas przesłuchania w komendanturze Gerbierowi udaje się uciec, a następnie przedostać się do Marsylii. Tutaj rzuca się w wir pracy konspiracyjnej, często ryzykując życie.
Co pozostało za kulisami
- Ekranizacja powieści wojennej Josepha Kessela, opublikowanej w 1943 roku.
- Epigraf filmu: „Smutne wspomnienia – również wam witam, bo jesteście częścią mojej przeszłości”. To słowa dramaturga Jeorga Cortelina, jednak jego imienia nie ma w napisach.
- Film o II wojnie światowej, „Milczenie morza” (1949), w zasadzie rozpoczął karierę Melville’a w kinie. Po 20 latach, zyskując sławę przede wszystkim jako autor filmów kryminalnych, powrócił do tematu wojny, ekranizując autobiograficzną powieść Josepha Kessela, byłego uczestnika ruchu oporu. „Armię cieni” marzył o realizacji przez ćwierć wieku – od momentu, kiedy pierwszy raz przeczytał książkę.
- Melville mówił o filmie: „Teraz powiedziałem wszystko o wojnie”.
- Scena niemieckiej marszu na Polach Elizejskich miała zamykać film. Jednak Melville postanowił umieścić ją na samym początku.
- Po premierze film spotkał się z ostrą krytyką. Melville’a oskarżano o regres i o nakręcenie „typowo goalistowskiego propagandówki”. Jednak dla reżysera ważniejsze było zdanie o filmie ocalałych uczestników ruchu oporu. Podczas specjalnego pokazu, zorganizowanego dla autora „Armii cieni” i jego towarzyszy, Melville uważnie śledził ich reakcję. Na końcowych napisach Joseph Kessel nie mógł powstrzymać łez.
- Po raz drugi – i ostatni – po „Drugim oddechu” (1966), główną rolę u Melville’a zagrał Lino Ventura.
- Generała Charlesa de Gaulle’a, a dokładniej jego sylwetkę w kadrze (ponieważ nie zobaczymy jego twarzy) zagrał Adrien Cailla-Légrand; jego imienia nie ma w napisach.
- Dziesięć lat przed Melvillem Ventura i Paul Meuriss już grali uczestników ruchu oporu – w dramacie Jeuliena Duviviera „Marie-Octobre” (1959).
- Po renowacji, nadzorowanej przez operatora Pierre’a Lhomme’a, firma Rialto Pictures w 2006 roku wypuściła zapomniany do tego czasu film Melville’a w ograniczony amerykański obieg. Według J. Hobermana, prawie 40 lat po premierze film wreszcie „wyłonił się z mgieł czasu jako epicka tragedia i apogeum reżyserskiej kariery”. W USA film zarobił 741 733 dolarów. Stowarzyszenie krytyków nowojorskich uznało „Armię cieni” najlepszym filmem zagranicznym roku.
- W książce Jean-François dowiaduje się, że jego starszy brat Luc również jest członkiem Ruchu Oporu. W filmie nigdy się tego nie dowiaduje.
- Jean-François pisze donos na samego siebie, żeby trafić do tej samej celi co Félix. W książce ten wątek fabularny nie występuje.
- Serge Reggiani pojawia się również w filmach Melville'a po raz drugi i ostatni. Jednak jeśli w „Złodzieju” (1962) zagrał główną rolę, to tutaj gra jedynie epizod – fryzjera, który faktycznie ukrywa u siebie tuż uciekającego Gerberta.
- Epigraf filmu: „Smutne wspomnienia – również wam witam, bo jesteście częścią mojej przeszłości”. To słowa dramaturga Jeorga Cortelina, jednak jego imienia nie ma w napisach końcowych.
- Film o II wojnie światowej, „Milczenie morza” (1949), był w zasadzie początkiem kariery Melville’a w filmie. Po 20 latach, zasłynąwszy przede wszystkim jako autor filmów kryminalnych, powrócił do tematu wojny, adaptując autobiograficzną powieść Josepha Kessela, byłego członka ruchu oporu. „Armię cieni” marzył o zrealizowaniu przez ćwierć wieku – od momentu, gdy po raz pierwszy przeczytał książkę.
- Melville mówił o filmie: „Teraz powiedziałem wszystko, co miałem do powiedzenia o wojnie”.
- Po premierze film spotkał się z bardzo ostrą krytyką. Melvila oskarżano o konserwatyzm i o nakręcenie „typowej hollywodzkiej agitki”. Jednak dla reżysera ważniejsze było zdanie o filmie ocalałych członków Ruchu Oporu. Podczas specjalnego pokazu zorganizowanego dla autora „Armii cieni” i jego towarzyszy, Melville uważnie obserwował ich reakcje. Podczas napisów końcowych Joseph Kessel nie mógł powstrzymać łez.
- Po raz drugi – i ostatni – po „Drugim oddechu” (1966) główną rolę u Melvila zagrał Lino Ventura.
- Na dziesięć lat przed Melvilem Ventura i Paul Meriss już wcielali się w członków Ruchu Oporu – w dramacie Juliena Duviviera „Marie-Octobre” (1959).
- Po renowacji, nadzorowanej przez operatora Pierre’a Lhomme’a, firma Rialto Pictures w 2006 roku wypuściła na ograniczoną dystrybucję w Stanach Zjednoczonych film Melvila, który do tego czasu został zapomniany. Według J. Hobermana, prawie 40 lat po premierze film wreszcie „wyłonił się z mgieł czasu jako epicka tragedia i apogeum kariery reżyserskiej”. W USA film zarobił 741 733 dolarów. Stowarzyszenie Krytyków Nowojorskich uznało „Armię cieni” za najlepszy film zagraniczny roku.
- Serge Reggiani pojawia się również w filmach Melvila po raz drugi i ostatni. Jednak jeśli w „Złodzieju” (1962) zagrał główną rolę, to tutaj gra jedynie epizod – fryzjera, który w istocie ukrywa u siebie niedawno uciekającego Gerbier.
Podobne filmy
8.3/10
8.2/10
8.2/10
8.1/10
8.1/10
8/10
8/10
7.9/10
7.9/10
7.9/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
