Fransuaz Bonno (Françoise Bonnot)

Fransuaz Bonno (Françoise Bonnot) - Montażysta, Realizator dźwięku ADR znana z pracy przy takich projektach: «Frida» (2002), «Frida» (2002), «1492: Conquest of Paradise» (1992), «1492: Wyprawa do raju» (1992), «Z» (1969),

Françoise Bonnot (17 sierpnia 1939 – 9 czerwca 2018) była francuską montażystką filmową, w której dorobku znajduje się ponad 40 pełnometrażowych filmów.

Bonnot była córką Monique Bonnot, montażystki znanej z pracy przy kilku filmach w reżyserii Jeana-Pierre'a Melville'a. W swoim pierwszym projekcie filmowym Françoise Bonnot była asystentką matki przy filmie Melville'a z 1959 roku pt. „Dwóch mężczyzn w Manhattanie” (Two Men in Manhattan). Wspólnie z matką montowała film z 1962 roku „Małpa w zimie” (A Monkey in Winter) w reżyserii Henriego Verneuila. Około tego czasu Bonnot wyszła za mąż za Verneuila; w latach 60. zmontowała jeszcze trzy jego filmy. Bonnot przejęła montaż filmu Melville'a z 1969 roku „Armia cieni” (Army of Shadows), gdy jej matka stała się niedostępna. Film ten opowiada o francuskich bojownikach ruchu oporu podczas II wojny światowej i stanowił odejście od charakterystycznych dla Melville'a filmów kryminalnych i detektywistycznych. Bonnot wspomniała później, że Melville „...znał mnie od ósmego roku życia. Praca z nim była jak praca ze starszym bratem. Był osobą niezwykłą – fascynującą, urokliwą, zabawną i tyrańską”.

Do 1968 roku Bonnot rozpoczęła znaczącą współpracę z reżyserem Costą-Gavrasem, która trwała przez blisko 30 lat i objęła osiem filmów. Ich pierwszym wspólnym dziełem był film „Z” (1969); James Berardinelli napisał niedawno, że „Z był trzecim pełnometrażowym filmem pochodzącego z Grecji Costy-Gavrasa, ale to właśnie ten obraz przyniósł mu światowy rozgłos, zdobywając Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego. Przedstawił on charakterystyczne dla reżysera podejście, polegające na łączeniu jawnych przekazów politycznych z trzymającym w napięciu suspensem”. Po „Z” ich prawdopodobnie najbardziej rozpoznawalnym wspólnym filmem jest „Zaginiony” (Missing, 1982). Ostatnim wspólnym projektem był „Szalone miasto” (Mad City, 1997).

W późniejszym okresie życia Bonnot montowała filmy w reżyserii Julie Taymor, znanej przede wszystkim jako reżyserka teatralna. Do ich wspólnych dzieł należą „Frida” (2002) oraz „Burza” (The Tempest, 2010).

Bonnot zdobyła Oscara za montaż za film „Z” (1969) oraz nagrodę BAFTA za najlepszy montaż za film „Zaginiony” (1982). Trzykrotnie była nominowana do nagrody César za najlepszy montaż (za filmy „Przeszłość” (The Simple Past, 1977), „Hannah K.” (1983) oraz „Place Vendôme” (1998)). Została wybrana na członka American Cinema Editors.

Bonnot i Henri Verneuil mieli dwoje dzieci. Ich syn, Patrick Malakian, jest reżyserem filmowym; Bonnot zmontowała jego francuskojęzyczny film z 1994 roku „Dlaczego mama jest w moim łóżku?” (Pourquoi maman est dans mon lit?). Bonnot zmarła 9 czerwca 2018 roku w Paryżu w wieku 78 lat.

Najważniejsze dzieła Fransuaz Bonno (Françoise Bonnot)

Cała filmografia Fransuaz Bonno (Françoise Bonnot)