Across the Universe
Krótki opis
Across the Universe to romantyczny dramat osadzony pod koniec lat 60. XX wieku. Głównym bohaterem jest Jude, młody pracownik stoczni z Liverpoolu, który wyjeżdża do Stanów Zjednoczonych w poszukiwaniu ojca, którego nigdy nie znał. Na miejscu spotyka Lucy i zakochują się w sobie w czasach protestów przeciwko wojnie, rozkwitu kontrkultury i ogromnych przemian społecznych. Gdy brat Lucy, Max, zostaje powołany do wojska i wysłany do Wietnamu, para angażuje się w rosnący w siłę ruch pacyfistyczny, podczas gdy napięcia polityczne i przemoc tamtego okresu zagrażają ich relacji.
Film wyreżyserowała Julie Taymor; była to jej trzecia pełnometrażowa produkcja po Tytus Andronikus (1999) i Frida (2002). Scenariusz napisali Dick Clement oraz Ian La Frenais, a w obsadzie i ekipie technicznej tej ogromnej produkcji znalazło się odpowiednio 139 i 173 osób. W rolach głównych wystąpili Evan Rachel Wood jako Lucy Carrigan oraz Jim Sturgess jako Jude, a także Joe Anderson jako Max Carrigan, Dana Fuchs jako Sadie, Martin Luther McCoy jako Jo-Jo i T.V. Carpio jako Prudence. Opowieść została zbudowana wokół piosenek The Beatles, które towarzyszą wydarzeniom na ekranie i stanowią komentarz do nich.
Film, który wszedł do kin we wrześniu 2007 roku, trwa 133 minuty i łączy w sobie elementy dramatu, fantasy oraz romansu. Przy budżecie wynoszącym około 70 milionów USD, produkcja zarobiła w światowym box office około 29 milionów USD, co jest wynikiem znacznie poniżej kosztów produkcji. W serwisie IMDb film uzyskał ocenę 7,3 na podstawie około 117 000 głosów, natomiast w TMDB ocenę 7,1 z około 1 484 głosów. Ocena krytyków, wynosząca 6,1 na podstawie 176 recenzji, jest niższa od not wystawionych przez widzów.
Co pozostało za kulisami
- „Across the Universe” to trzeci film Julie Taymor (nie licząc trzech pierwszych filmów zrealizowanych dla telewizji).
- Gitarzysta i wokalista Yo-Yo, grany przez Martina Luthera, to więcej niż oczywiste nawiązanie do Jimiego Hendrixa. Podobnie jak Hendrix, Yo-Yo przybywa do Nowego Jorku z samą gitarą i właśnie w tym mieście zaczyna się jego kariera. Poza tym Sadie ubiera Yo-Yo w purpurową koszulę i zakłada mu kwiecistą chustę na głowę. Yo-Yo protestuje, ale właśnie te koszula i chusta są przede wszystkim kojarzone z Hendrixem.
- „Across the Universe” to tytuł jednej z piosenek zespołu The Beatles.
- Pokolorowany autobus Doktora Roberta (Bono) i jego piosenka „Jestem morsem” nawiązują zarówno do psychodelicznego autobusu The Beatles w telewizyjnej komedii „Magiczna sekretna wycieczka” (1967), jak i do grupy Kena Keseya „Wesołych psotników” z ich słynną podróżą autobusem po całej Ameryce. A kiedy Doktor Robert przybywa do miasteczka Doktora Garego i natychmiast wraca, jest to nawiązanie do Timothy'ego Leary'ego, legendarnego popularyzatora LSD, i jego znanego konfliktu z Kenem Keseyem.
- Technika „strawberry fields” Jude'a, tworzącego swoje obrazy, pryskając je czerwoną farbą, nawiązuje do twórczości Jacksona Pollocka. To oczywiście aluzja do basisty The Beatles Stuarta Sutcliffe'a, który również był artystą i uwielbiał obrazy Pollocka. Historia Sutcliffe'a została opowiedziana w filmie Iana Softleya „Fifth in the Quartet” (1994).
- W epizodach wystąpili Bono, Eddie Izzard, Salma Hayek, Joe Cocker, Robert Clohessy, Linda Emond, Logan Marshall-Green, Harry J. Lennix i James Urbaniak.
- Aby uniknąć ataków zbyt ciekawskich „beatlomaniaków”, film do niektórych kin dostarczono pod fałszywym tytułem „Miłość i wolność”.
- Liczne pozornie wymyślone wydarzenia w filmie nawiązują do tych, które rzeczywiście miały miejsce. To zarówno bunt studencki na Uniwersytecie Columbia, jak i wybuch w jednym z nowojorskich domów, kiedy troje radykałów zdetonowało własne bomby, jak i scena finałowa, w której Sadie i jej zespół rockowy policja spędza z dachu domu za nieautoryzowany koncert – dokładnie tak, jak kiedyś policja w Londynie spędziła z dachu samych The Beatles. Przy okazji, ten koncert w filmie odbywa się na dachu budynku numer 9 – co nawiązuje do piosenki „Revolution 9” z „The White Album”.
- Praktycznie wszystko w filmie, w mniejszym lub większym stopniu, wiąże się z piosenkami The Beatles. Tytuł filmu to „Across the Universe” – piosenka The Beatles z 1969 roku, która później w zmienionej formie znalazła się na ich ostatnim albumie „Let It Be”. Hasłem reklamowym stała się inna ich piosenka – „All You Need Is Love”. Również imiona wszystkich bohaterów pochodzą z piosenek The Beatles – Lucy, Jude, Sadie, Mr. Kite, Dr. Robert, Prudence, Yo-Yo, Rita.
- Pracownik stoczni mówi Jude, żeby pomyślał, co będzie robił, kiedy skończy 64 lata. To nawiązanie do piosenki Paula McCartneya „When I'm Sixty-Four”.
- 90% piosenek wykonanych przez aktorów w filmie zostało nagranych „na żywo” prosto na planie filmowym i nie zostało później poddane dubbingowi w studiu. Natomiast młoda Evan Rachel Wood zaśpiewała piosenkę „If I Fell” dosłownie za pierwszym podejściem.
- Tytuł filmu, slogan, czas akcji i muzyczny czas trwania zostały zaczerpnięte od legendarnego zespołu The Beatles.
- Sadie to oczywiście Janis Joplin, nawiasem mówiąc ulubiona piosenkarka Dany Fox. Do Sadie przeszła nawet maniera Joplin picia „Jack Daniel's” prosto z butelki. Ale imię bohaterki pochodzi z piosenki „Sexy Sadie” (z „The White Album”).
- Joe Anderson przeszedł przesłuchanie do roli Judy. Ale przekonał Julie Taymor, że jego rolą jest Max, z nim najbardziej się identyfikował.
- We wczesnej wersji scenariusza akcja rozgrywała się przez siedem lat, od 1963 do 1969 roku. Jednak w filmie została ona skrócona do dwóch lat.
- W filmie wykorzystano łącznie 34 kompozycje zespołu The Beatles.
- Prudence wkrada się do mieszkania Sadie przez okno w łazience. The Beatles mają piosenkę zatytułowaną „She Came In Through the Bathroom Window”.
- Paul McCartney i Yoko Ono chętnie odpowiedzieli na prośbę Julie Taymor o pomoc w kręceniu filmu. Później Taymor zorganizowała dla McCartneya osobny seans. Były „beatel” stwierdził, że zakochał się w filmie.
- Sadie mówi, że Max wydaje się nieszkodliwy, ale kto wie – może zabił kogoś srebrnym młotkiem. Później w rękach Maxa rzeczywiście znajdzie się srebrny młotek, a scena będzie zbyt wyraźnie nawiązywać do „beatlesowskiej” piosenki „Maxwell's Silver Hammer”.
- We wczesnej wersji scenariusza pojawiła się postać o imieniu Sierżant Pepper – nawiązując do albumu The Beatles „Sierżant Pepper i Klub Samotnych Serc”. Później postać została wycięta z ostatecznej wersji scenariusza.
- Jude i Lucy w jednej ze scen wyglądają dosłownie jak John Lennon i Yoko Ono na słynnej okładce do magazynu „Rolling Stone” (wydanie 335, 22 stycznia 1981 roku). Tę samą okładkę sparodiowali twórcy komedii „Lucky You” (2007) na swoim plakacie.
- Sadie przedstawia siebie i swój zespół jako „Sadie and the Po Boys”. To nawiązanie do albumu Creedence Clearwater Revival „Willie and the Poor Boys”.
- W Ameryce film wszedł do szerokiej dystrybucji 9 października 2007 roku. 9 października – dzień urodzin Johna Lennona.
- Aby dopasować utwory The Beatles do fabuły filmu, scenarzyści „nazwali” głównych bohaterów imionami zaczerpniętymi z piosenek liverpoolskiej czwórki.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
