Madeline Kan (Madeline Kahn)

Madeline Gail Kahn (z domu Wolfson; 29 września 1942 – 3 grudnia 1999) była amerykańską aktorką, komiczką i piosenkarką, znaną z ról komediowych w filmach w reżyserii Petera Bogdanovicha i Mela Brooksa, w tym w produkcjach: „Co słychać, doktorze?” (1972), „Młody Frankenstein” (1974), „Wysoka gorączka” (1977), „Historia świata. Część I” (1981), a także z nominowanych do Oscara ról w filmach „Papierowy księżyc” (1973) i „Blazujący siodło” (1974).

Kahn zadebiutowała na Broadwayu w spektaklu Leonarda Sillmana „New Faces of 1968”, a w 1974 roku otrzymała nominację do nagrody Tony za sztukę „In the Boom Boom Room” oraz w 1978 roku za oryginalną produkcję musicalu „On the Twentieth Century”. Wystąpiła w roli Madeline Wayne w krótkotrwałym sitcomie „Oh Madeline” (1983–84), a w 1987 roku zdobyła nagrodę Daytime Emmy za udział w „ABC Afterschool Special”. Trzecią nominację do nagrody Tony otrzymała w 1989 roku za wznowienie sztuki „Born Yesterday”, a w 1993 roku zdobyła nagrodę Tony dla najlepszej aktorki w sztuce za komedię „The Sisters Rosensweig”. Wśród jej pozostałych występów filmowych znalazły się: „Tani detektyw” (1978), „Gorączka w mieście” (1984), „Clue” (1985) oraz „Nixon” (1995).

Powyższy opis pochodzi z artykułu w Wikipedii „Madeline Kahn”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.