Śmierć w Wenecji

Morte a Venezia (1971)
Chronometraż: 2:11 (131 min)

brak ocen
7.2/10
546
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$0
Opłaty
$0
Witryna internetowa
Reżyser
Scenariusz
Producent
Luchino Visconti, Robert Gordon Edwards, Mario Gallo
Kompozytor
Artysta
Ferdinando Scarfiotti
Casting
Instalacja
Ruggero Mastroianni, Egidio Quarantotto
Cały zespół (51)

Krótki opis

Kompozytor Gustav von Aschenbach udaje się do Wenecji ze względów zdrowotnych. Tam popada w obsesję na punkcie oszałamiającej urody młodego polskiego chłopca, Tadzio, który wraz z rodziną zatrzymuje się w tym samym Grand Hôtel des Bains na Lido, co Aschenbach.

Co pozostało za kulisami

  • W oryginalnej noweli Thomasa Manna główny bohater, w przeciwieństwie do filmu, był znanym pisarzem, którego postać autor wzorował na Gustawie Mahlerze. W ten sposób Luchino Visconti w swojej pracy powrócił jedynie do pierwotnego źródła, czyniąc Gustava von Aschenbacha kompozytorem.
  • Przez długi czas po premierze filmu w prasie krążyły pogłoski o śmierci aktora grającego Tadzio, Bjorna Andresena. Według niektórych doniesień, fałszywe informacje o Andresenie rozpowszechniał aktor Helmut Berger, kochanek i protegowany Luchino Viscontiego, który pierwotnie miał grać Tadzio i, nie otrzymując roli, był zły na Andresena.
  • Bert Lancaster chciał zagrać Gustava von Aschenbacha.
  • Szwed Bjoern Andresen ostatecznie został zdubbingowany przez innego aktora, ponieważ grał Polaka i nie miał odpowiedniego akcentu.
  • "Śmierć w Wenecji" to drugi film niemieckiej trylogii Luchino Viscontiego. Pierwszym był film "Upadek bogów" (1969), trzecim – "Ludwik" (1972).
  • Na premierze aktor Tom Courtney powiedział, że Aschenbacha powinien zagrać Alec Guinness. Według Courtneya, wtedy publiczność uwierzyłaby, że widzi na ekranie wielkiego kompozytora. „Z Dirkiem nigdy nie czułeś, kim on był” – powiedział Courtney.
  • Mark Burns później przyznał, że nigdy nie zrozumiał znaczenia dialogu swojej postaci z Aschenbachem w środkowej części filmu.
  • Pewnego razu podczas kręcenia filmu Bjoern Andresen zapytał Dirka Bogarda, fana Beatlesów, jaka jest jego ulubiona piosenka The Beatles. Bogard nie potrafił mu na to odpowiedzieć.
  • Historyk kina Lawrence J. Quirk w swojej książce "Największe filmy romantyczne" z 1974 roku napisał, że niektóre zdjęcia Bjorna Andresena, zaczerpnięte z filmu, można by powiesić na ścianach Luwru lub muzeów Watykanu. Bjoern, jego zdaniem, to symbol piękna, który inspirował Michała Anioła i Leonarda da Vinci.
  • W ostatniej scenie na plaży twarz Dirka Bogarda została zagrimasowana płynem do usuwania plam, który dawał reżyserowi potrzebny efekt. Aktor dowiedział się o tym dopiero po zakończeniu zdjęć.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.