Silwana Mangano (Silvana Mangano)

Silvana Mangano (21 kwietnia 1930 – 16 grudnia 1989) była włoską aktorką filmową. Należała do pokolenia artystów wywodzących się z nurtu neorealizmu, którzy w późniejszym czasie stali się wielkimi gwiazdami; w latach 50. i 60. XX wieku była uznawana za symbol seksu. Trzykrotnie zdobyła nagrodę David di Donatello dla najlepszej aktorki – za filmy „Proces w Weronie” (1963), „Wiedźmy” (1967) oraz „Naukowiec-hazardzista” (1973) – a także dwukrotnie otrzymała nagrodę Nastro d'Argento w tej samej kategorii.

Wychowana w biedzie w czasie II wojny światowej, Mangano kształciła się jako tancerka i pracowała jako modelka, zanim w 1946 roku wygrała konkurs piękności Miss Rzymu. Przyniosło to jej pierwsze role filmowe; odniosła sukces w filmie „Gorzki ryż” (1949), co stało się początkiem udanej kariery kinowej. Współpracowała z wieloma wybitnymi reżyserami, takimi jak Pier Paolo Pasolini, Luchino Visconti, Alberto Lattuada i Vittorio De Sica. Swoją aktywność zawodową kontynuowała jeszcze po pięćdziesiątce, występując w rolach drugoplanowych w „Diunie” Davida Lyncha (1984) oraz „Ciemnych oczach” Nikity Michałkowa (1987).

Mangano była żoną międzynarodowego producenta filmowego Dino De Laurentiisa, z którym miała czworo dzieci, w tym Veronicę i Raffaellę De Laurentiis.

Opis powyższy pochodzi z artykułu Silvana Mangano w Wikipedii, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.