Zabity na śmierć
Kraj
Produkcja
Budżet
$0
Opłaty
$32 511 047
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Ray Stark
Operator
Kompozytor
Artysta
Stifn B. Grajms
Casting
Jennifer Shull
Instalacja
John F. Burnett
Cały zespół (45)
Cały zespół (45)
Krótki opis
Do posiadłości Lionela Twaina przybywa pięciu największych żyjących detektywów świata. Gospodarz ma dla nich niespodziankę z podwójnym dnem. Po pierwsze, muszą wyjaśnić zagadkę jego domniemanej śmierci, po drugie, mają to zrobić tak, by się nawzajem wyeliminować. Bowiem zdaniem pana Twaina to on jest największym detektywem świata i nie chce żadnej konkurencji...
Co pozostało za kulisami
- Zdjęcia do filmu odbywały się w USA, a film został w całości nakręcony w studio Warner Bros. w Burbank w Kalifornii, które w tamtym czasie nazywało się Burbank Studios.
- Dźwięk dzwonka do drzwi to kobiece krzyki. Użyto krzyku bohaterki Fay Ray (1907-2004) z filmu grozy Meriana C. Coopera (1893-1973) i Ernesta B. Schoedsacka (1893-1979) „King Kong” (1933).
- Wszyscy detektywi pokazani w filmie są parodiami postaci z książek trzech pisarzy: Dashiela Hammetta (1894-1961), którego Nick Charles i Sam Spade stali się wzorami dla Dicka Charleston i Sama Daimonda z filmu, Agathy Christie (1890-1976), której Hercule Poirot i panna Marple stali się odpowiednio Milo Perrie i panna Marbles, oraz Earla Derr Biggsa (1884-1933) z jego Charlie Chanem, który stał się wzorem dla Sydneya Vana pokazanego w filmie.
- W pawilonie przedsiębiorstwa produkcyjnego telewizyjnego w kalifornijskim Burbank, w The Burbank Studios, zbudowano drogę polną. Było to sprzeczne z powszechną wówczas praktyką kręcenia niektórych lokacji w plenerze. Zbudowano ją, aby nadać filmowi charakterystyczną atmosferę detektywów, których akcja rozgrywa się w latach 30. lub 40. XX wieku. Wzniesiono ogromny, obrotowy bęben, na którego powierzchni narysowano drzewa i gałęzie, a w niektórych miejscach nawet przymocowano prawdziwe gałęzie; ten bęben obracał się, podczas gdy samochody pozostawały w tym samym miejscu. Samochody od czasu do czasu drżały, co dawało wrażenie ruchu, a na zewnątrz, jak na gigantycznych karuzelach, przesuwały się widoki okolic. Ten zabieg często wykorzystywano w filmach z lat 20. XX wieku, a następnie wielokrotnie stosował go Ingmar Bergman (1918-2007). Na stworzenie drogi polnej zużyto około stu drzew iglastych, kilkaset krzewów, ogromną ilość liści i kilka ton ziemi, a budowa była kosztowna.
- Akcja przenosi się z ponurej i zniszczonej wiejskiej drogi do odosobnionej i równie mrocznej rezydencji. Jej budowa rozpoczęła się w sierpniu 1975 roku i została ukończona w rekordowym czasie. Scenariusz opisywał ją jako budowlę w stylu wiktoriańskim, jednak scenograf Stephen B. Grimes (1927-1988) pozwolił sobie z nią pewne swobody. Grimes wyobrażał sobie tę budowlę jako podobną do budynków na terenach posiadłości amerykańskich milionerów, które ci cegła po cegle przewozili do siebie z Europy.
- Rozważano obsadzenie Orsona Wellesa (1915-1985) w roli inspektora Vanga, ale był on zajęty w innym projekcie.
- Oryginalny tytuł tłumaczy się jako „Morderstwo przez śmierć”.
- Początkowo zakładano, że bohaterkę o imieniu Abigail Christian (nawiązanie do Agathy Christie) zagra Katharine Hepburn (1907-2003), jednak odmówiła udziału w filmie, gdy dowiedziała się, że Mirna Loy (1905-1993) nie zagra w filmie. Wtedy imię bohaterki zmieniono na Abigail Christmas, a rolę powierzono Estelle Winwood (1883-1984). Następnie scenariusz był wielokrotnie przepisywany, a Winwood została pielęgniarką opiekującą się nową postacią – miss Jessicą Marbles, w którą wcieliła się Elsa Lanchester (1902-1986).
Podobne filmy
8.2/10
8.1/10
8.1/10
8/10
8/10
7.9/10
7.7/10
7.6/10
7.6/10
7.6/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
