Maggie Smith (Maggie Smith)

Maggie Smith (Maggie Smith) - znana z pracy przy takich projektach: «Harry Potter and the Philosopher's Stone» (2001), «Harry Potter i Kamień Filozoficzny» (2001), «Harry Potter and the Chamber of Secrets» (2002), «Harry Potter i Komnata Tajemnic» (2002), «Harry Potter and the Prisoner of Azkaban» (2004),

Dame Margaret Natalie Smith CH DBE (ur. 28 grudnia 1934) jest angielską aktorką. Prowadziła rozbudowaną karierę teatralną, filmową i telewizyjną, która rozpoczęła się w połowie lat 50. XX wieku. Smith wystąpiła w ponad 60 filmach i ponad 70 sztukach teatralnych, stając się jedną z najbardziej rozpoznawalnych aktorek w Wielkiej Brytanii. W 1990 roku została odznaczona tytułem damy przez królową Elżbietę II za wkład w sztuki performatywne, a w 2014 roku mianowana Towarzyszem Honoru (Companion of Honour) za zasługi dla dramatu.

Karierę sceniczną Smith rozpoczęła jeszcze jako studentka, występując w Oxford Playhouse w 1952 roku, a swój profesjonalny debiut na Broadwayu zaliczyła w spektaklu „New Faces of '56”. Za pracę na londyńskich scenach zdobyła rekordowe sześć nagród Evening Standard Award w kategorii Najlepsza Aktorka: za „The Private Ear” oraz „The Public Eye” (obie w 1962 r.), „Heddę Gabler” (1970), „Virginię” (1981), „The Way of the World” (1984), „Three Tall Women” (1994) oraz „A German Life” (2019). Otrzymała nominacje do nagrody Tony za „Private Lives” (1975) i „Night and Day” (1979), a w 1990 roku zdobyła nagrodę Tony dla Najlepszej Aktorki w sztuce za „Lettice and Lovage”. Wystąpiła w produkcjach Stratford Shakespeare Festival w „Antoniuszu i Kleopatrze” (1976) oraz „Makbecie” (1978), a także w produkcjach West Endu w „A Delicate Balance” (1997) i „The Breath of Life” (2002). W 2010 roku otrzymała specjalną nagrodę Society of London Theatre.

Na ekranie Smith po raz pierwszy zyskała uznanie w kryminale „Nowhere to Go” (1958), za który otrzymała swoją pierwszą nominację do nagrody Brytyjskiej Akademii Filmowej i Telewizyjnej (BAFTA). Zdobyła dwie nagrody Akademii (Oscary): dla Najlepszej Aktorki za „The Prime of Miss Jean Brodie” (1969) oraz dla Najlepszej Aktorki Wspierającej za „California Suite” (1978). Jest jedną z zaledwie siedmiu aktorek, które zwyciężyły w obu tych kategoriach. Zdobyła rekordowe cztery nagrody BAFTA dla Najlepszej Aktorki, w tym za „A Private Function” (1984) i „The Lonely Passion of Judith Hearne” (1988), nagrodę BAFTA dla Najlepszej Aktorki Wspierającej za „Herbatkę z Mussolinim” (1999) oraz trzy Złote Globy. Otrzymała cztery inne nominacje do Oscara za filmy „Otello” (1965), „Podróże z ciocią” (1972), „Pokój z widokiem” (1986) oraz „Gosford Park” (2001).

Smith wcieliła się w rolę profesor Minervy McGonagall w serii filmów o Harrym Potterze (2001–2011). Wśród jej pozostałych filmów znajdują się „Love and Pain and the Whole Damn Thing” (1973), „Śmierć na Nilu” (1978), „Starcie Tytanów” (1981), „Zbrodnia pod słońcem” (1982), „Hook” (1991), „Sister Act” (1992), „Sister Act 2” (1993), „Tajemniczy ogród” (1993), „Najlepszy egzotyczny hotel pośród marigold” (2012) oraz „The Lady in the Van” (2015). W 2003 roku zdobyła nagrodę Emmy za „My House in Umbria”, stając się jedną z niewielu aktorek, którym udało się zdobyć tzw. Potrójną Koronę Aktorstwa (Triple Crown of Acting). W serialu „Downton Abbey” (2010–2015) wystąpiła w roli lady Violet Crawley, wdowy po hrabim Grantham, za co otrzymała trzy nagrody Emmy, swoją pierwszą indywidualną nagrodę Screen Actors Guild oraz trzeciego Złotego Globa. Do jej honorowych nagród filmowych należą specjalna nagroda BAFTA w 1993 roku oraz tytuł BAFTA Fellow w 1996 roku. W 2012 roku otrzymała Legacy Award od Stratford Shakespeare Festival, a w 2016 roku Medal Bodleya Bibliotek Bodleia Uniwersytetu Oksfordzkiego.

Opis powyżej pochodzi z artykułu w Wikipedii „Maggie Smith”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.

Najważniejsze dzieła Maggie Smith (Maggie Smith)

Cała filmografia Maggie Smith (Maggie Smith)