Harry Potter i Kamień Filozoficzny

Harry Potter and the Philosopher's Stone (2001)

Chronometraż: 2:32 (152 min)

—
brak ocen

7.9/10
29873

8.3/10
1101838

7.7/10
945000

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 51

Zdjęcie 223

Aktorzy i postacie

2:07

Zdjęcie 223

Data premiery

2001-11-16

Kraj

Wielka Brytania, Stany Zjednoczone

Produkcja

Warner Bros. Pictures, Heyday Films, 1492 Pictures

Genre

Przygoda, Fantazja

Budżet

$125 000 000

Opłaty

$1 024 392 020

Witryna internetowa

https://www.warnerbros.com/movies/harry-potter-and-sorcerers-stone

Reżyser

Chris Columbus

Aktorzy

Daniel Redklif, Rupert Grint – Rupert Grint, Emma Watson – Emma Wotson, Ryszard Harris, Tom Felton, Alan Rickman, Robbie Coltrane, Maggie Smith, Richard Griffiths, Ian Hart
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Producent

Dawid Hejman, Duncan Henderson, Chris Columbus, Mark Radcliffe, Michael Barnathan

Operator

John Seale

Kompozytor

John Williams

Artysta

Stuart Craig, Dominic Masters

Casting

Susie Figgis, Dżanet Hirszenson, Dżeyn Dżenkins

Instalacja

Richard Francis-Bruce, Russell Lodge, Janina Moder
Cały zespół (224)

• Film jest oparty na powieści J.K. Rowling „Harry Potter i Kamień Filozoficzny” (Harry Potter and the Philosopher's Stone, 1997).
• J.K. Rowling sprzedała prawa do stworzenia filmów na podstawie pierwszych czterech książek o Harrym Potterze w 1999 roku za skromną kwotę miliona funtów szterlingów (w tamtym czasie nieco ponad 1,5 mln dolarów). Co ważniejsze, ustalono, że pisarka będzie otrzymywać określony procent z przychodów każdego filmu i będzie miała znaczący wpływ na wszystkie etapy produkcji.
• J.K. Rowling postawiła bezwzględny warunek, że wszyscy aktorzy w przyszłych filmach muszą być Brytyjczykami. Dopiero w czwartym filmie serii, gdzie było to konieczne ze względu na fabułę książki, pojawili się aktorzy z innych krajów.
• Początkowo głównym pretendentem na reżysera filmu był Steven Spielberg. Prowadzono z nim rozmowy przez kilka miesięcy, a w lutym 2000 roku zakończyły się jego rezygnacją. Steven Spielberg rozważał jako główną opcję stworzenie animacji, w której głosu głównemu bohaterowi miałby udzielać Haley Joel Osment. Ten wariant nie spodobał się ani studiom filmowym, ani autorce książek. W późniejszym czasie słynny reżyser nadal nalegał na udział amerykańskiego aktora w roli głównej. Inną przyczyną rezygnacji było brak twórczego zainteresowania projektem. Według Stevena Spielberga film był skazany na ogromny sukces komercyjny, niezależnie od tego, jak udana będzie jego praca.
• Po rezygnacji Spielberga rozpoczęto rozmowy z kilkoma reżyserami. Jako głównych kandydatów rozważano Chrisa Columbusa, Terry'ego Gilliama, Jonathana Demme’a, Mike’a Newella, Alana Parkera, Wolfganga Petersena, Roba Rainera, Tima Robbinsa i Brada Silberlinga.
• W marcu 2000 roku Wolfgang Petersen i Rob Reiner wycofali się z grona kandydatów na reżysera z różnych powodów, co zawęziło liczbę pretendentów do czterech: Chrisa Columbusa, Terry'ego Gilliama, Alana Parkera i Brada Silberlinga, spośród których J.K. Rowling preferowała Gilliama. Mimo to, 28 marca 2000 roku ogłoszono, że reżyserię powierzono Chrisowi Columbusowi. Później Terry Gilliam otwarcie wyraził swoje niezadowolenie i rozczarowanie, mówiąc, że był idealnym kandydatem na to stanowisko i nazywając film Columbusa po prostu okropnym, nudnym i banalnym. Decydującą rolę w wyborze studia odegrało duże doświadczenie reżysera w pracy z młodymi aktorami oraz sukces jego poprzednich filmów o tematyce rodzinnej – „Kevin sam w domu” (1990) i „Pani Doubtfire” (1993). Z drugiej strony, jedną z głównych przyczyn zgody Chrisa Columbusa były nieustanne prośby jego córki, wielkiej fanki książek J.K. Rowling.
• Prawo do napisania scenariusza otrzymał Steven Kloves, który prowadził rozmowy i spotykał się jeszcze ze Stevenem Spielbergiem, gdy ten był rozważany jako główny kandydat na stanowisko reżysera. Według scenarzysty, przesłano mu szereg krótkich streszczeń książek do adaptacji, spośród których od razu wyróżnił dla siebie Harry’ego Pottera. Wyszzedł na ulicę, kupił książkę i natychmiast stał się fanem twórczości Rowling. Podjął się również zobowiązania do napisania scenariuszy do kolejnych filmów serii.
• Scenarzysta Michael Goldenberg napisał również swoją wersję scenariusza, ale preferowano wersję Klovesa. Niemniej jednak jego praca zrobiła wrażenie na producencie Davidzie Heymanie i o nim przypomniano, gdy Steven Kloves zrezygnował z powodów osobistych z pracy nad scenariuszem piątego filmu o Harrym Potterze „Harry Potter i Zakon Feniksa” (2007).
• Początkowo studio Warner Bros. planowało wydać film do kin w Dzień Niepodległości, 4 lipca 2001 roku. Brak czasu zmusił ostatecznie do przesunięcia premiery na 16 listopada 2001 roku.
• Suzy Figgis została wyznaczona na osobę odpowiedzialną za casting aktorów. Pracując razem z Columbus i Rowling, przeprowadzała liczne przesłuchania wśród kandydatów do trzech głównych ról. Przejrzano tysiące potencjalnych kandydatów, ale żaden z nich nie otrzymał aprobaty reżysera i producentów. Jednocześnie rozpoczęto poszukiwania w Ameryce, co wywołało niezadowolenie Suzy Figgis, która opuściła projekt 11 lipca 2000 roku, twierdząc, że wielu z oglądanych przez nią dzieci było godnych roli, ale zostało odrzuconych przez reżysera i producentów.
• Pod koniec maja 2000 roku oficjalna strona internetowa przyszłego filmu zamieściła informację o otwartym castingu na trzy główne role. Jako kandydatów rozważano wyłącznie brytyjskie dzieci w wieku od 9 do 11 lat. Podczas przesłuchań dzieciom najpierw proponowano przeczytanie na głos zaproponowanej im strony z książki, następnie improwizację sceny przybycia uczniów do Hogwartu, a w trzeciej fazie przeczytanie na głos kilku stron ze scenariusza.
• W lipcu 2000 roku pojawiły się liczne doniesienia o tym, że głównym kandydatem do roli, na naleganie Chrisa Columbusa, był amerykański młody aktor Liam Aiken, który wcześniej pracował z tym reżyserem w filmie „Maccha” (1998). Przybył do Wielkiej Brytanii i nawet zdążył otrzymać oficjalną ofertę zagrania roli Harry’ego Pottera, która jednak została wycofana następnego dnia na naleganie Rowling, która upierała się, że rolę powinien dostać brytyjski aktor.
• Wreszcie, 8 sierpnia 2000 roku ogłoszono, że trzy główne role przypadły praktycznie nieznanym Brytyjczykom Danielowi Radcliffe’owi, Rupertowi Grintowi i Emmie Watson.
• Robbie Coltrane, który otrzymał rolę Hagrida, był pierwszym z dorosłych aktorów, z którym podpisano kontrakt na udział w projekcie. Drugą osobą była Maggie Smith (Minerwa McGonagall).
• Głównym kandydatem do roli Severusa Snape'a przez długi czas był Tim Roth, pochodzący z Wielkiej Brytanii, ale od 1990 roku mieszkający w Ameryce. Tim Roth odrzucił propozycję, dając pierwszeństwo „Planecie małp” Tima Burtona, po czym rolę otrzymał Alan Rickman, którego zaproszenie osobiście zatwierdziła J.K. Rowling.
• Pomimo wymagań Rowling, rolę pani Weasley mogła otrzymać amerykańska aktorka Rosie O’Donnell, która prowadziła negocjacje z Chrisem Columbus’em. Rola przypadła Julie Walters, która wcześniej była brana pod uwagę jako główna kandydatka do znacznie mniej ważnej roli nauczycielki latania na miotle, madame Hooch.
• Rolę profesora Quirella mógł otrzymać David Thewlis, który później zagrał profesora Lupina w trzecim filmie przygód młodego czarodzieja „Harry Potter i więzień Azkabanu” (2004).
• Głosem dokuczliwego poltergeista Peevesa został Rik Mayall, jednak wszystkie sceny z jego udziałem zostały wycięte i nie znalazły się w ostatecznej wersji filmu.
• Warwick Davis, który zagrał profesora Flitwicka, również podkładał głos drugiemu z goblinów w banku Gringotta, którego rolę wykonał Verne Troyer.
• Richard Harris początkowo odrzucił zaproponowaną mu rolę profesora Albusa Dumbledore'a. Przekonał go do zmiany decyzji i zgody własna jedenastoletnia wnuczka, która zagroziła, że nigdy z nim więcej nie będzie rozmawiać, jeśli odmówi.
• Reżyser Chris Columbus chciał, aby operatorem filmu koniecznie był John Seale i zwrócił się do wytwórni filmowej z prośbą o zatrudnienie go do projektu, ale ten w tym czasie był już związany kontraktem na realizację filmu „W pułapce czasu” (2003). Na szczęście liczne opóźnienia w jego produkcji pozwoliły Johnowi Seale’owi być wolnym w momencie rozpoczęcia zdjęć do „Harry'ego Pottera” i przyjąć zaproszenie Columbus’a.
• Jeden z wariantów scenariusza filmu zakładał cameo dla Drew Barrymore, która ogłosiła się wielką fanką książek o Harrym Potterze.
• Wymagania J.K. Rowling dotyczące tego, że wszystkie znaczące role w filmie powinny przypaść Brytyjczykom zostały w pełni spełnione, niemniej jednak w filmie pojawia się kilku aktorów niebrytyjskiego pochodzenia. Richard Harris był Irlandczykiem, a Zoë Wanamaker, choć zasłynęła jako brytyjska aktorka, w momencie kręcenia zdjęć była obywatelką USA. Również rola goblina w banku Gringotta, towarzyszącego Harry'emu i Hagridowi do skarbca, przypadła Amerykaninowi Verne Troyerowi, a jedną z uczennic Hogwartu, Susan Bones zagrała Elinor Columbus, córka reżysera Chrisa Columbus’a.
• Zdjęcia do filmu rozpoczęły się 2 października 2000 roku w pawilonach studia Leavesden Studios, położonego około 50 kilometrów od Londynu oraz w samym mieście. Większość scen rozgrywających się w Hogwarcie i w jego pobliżu została nakręcona w katedrach miast Gloucester i Durham. Sceny w szpitalu skrzydlatym i bibliotece szkoły zostały nakręcone w dwóch zabytkowych budynkach Uniwersytetu Oksfordzkiego Oxford Divinity School i the Duke Humfrey Library.
• Decyzja o przeprowadzaniu zdjęć w katedrze w Gloucester wywołała masowe protesty ze strony mieszkańców. W lokalnej prasie opublikowano wiele oburzonych listów, które oskarżały twórców filmu o profanację i groziły niedopuszczeniem ekipy filmowej do katedry. Jednak w dniu, na który wyznaczono rozpoczęcie zdjęć, pojawił się tylko jeden protestujący mieszkaniec.
• W charakterze banku czarodziejów Gringotta wykorzystano budynek australijskiej ambasady w Londynie. Zgodnie z książką zdjęcia odbyły się również w londyńskim zoo oraz na stacji King’s Cross. Proces zdjęciowy zakończył się w lipcu 2001 roku.
• Reżyser Chris Columbus uznał za konieczne, aby przy tworzeniu magicznych stworzeń w filmie wykorzystano zarówno specjalnie skonstruowane poruszające się modele mechaniczne (tzw. animatronikę), jak i grafikę komputerową. Efekty specjalne komputerowe zostały wykorzystane głównie przy tworzeniu jaskiniowego trolla i smoka Norberta.
• Na całym świecie, z wyjątkiem Stanów Zjednoczonych, film wyszedł pod tytułem „Harry Potter i kamień filozoficzny” („Harry Potter and the Philosopher’s Stone”). W dystrybucji północnoamerykańskiej tytuł został zmieniony na „Harry Potter i kamień czarodziejski” („Harry Potter and the Sorcerer’s Stone”). Z tego powodu wszystkie sceny, w których wspomina się kamień filozoficzny, zostały nakręcone dwukrotnie: w jednym przypadku aktorzy mówią kamień filozoficzny (Philosopher’s Stone), a w drugim kamień czarodziejski (Sorcerer’s Stone).
• W jednej ze scen filmu, gdy Harry, Ron i Hermiona podchodzą do chaty Hagrida, on gra na domowej robotce fletu. W tym momencie gra motyw Hedwigi („Hedwig’s Theme”) z ścieżki dźwiękowej filmu.
• W charakterze Hogwartskiego Ekspresu w tym i kolejnych filmach wykorzystano parowóz GWR 4900 Class 5972 Olton Hall, który niegdyś należał do brytyjskiej firmy Great Western Railway i został zbudowany w 1937 roku. Od 2004 roku prywatny touroperator Beyond Boundaries Travel organizuje na nim wycieczki po Wielkiej Brytanii wyłącznie dla fanów Harry'ego Pottera.
• Na Pucharze Quidditcha, oprócz imienia ojca Harry’ego, wygrawerowano również imiona M. McGonagall i R.J.H. Kinga. Druga postać otrzymała swoje imię na cześć Johna Kinga, który odpowiadał za produkcję i wykorzystanie dekoracji w projekcie.
• W Pokoju Trofeów, po prawej stronie Pucharu Quidditcha, można zobaczyć nagrodę „za szczególne zasługi dla szkoły”. Widoczna jest przy tym część imienia Toma M. Riddle'a wygrawerowanego na niej.
• Wśród portretów na znikających schodach można zauważyć obraz angielskiej królowej Anny Boleyn, drugiej żony króla Henryka VIII i matki Elżbiety I. Wielu współczesnych Annie Boleyn uważało ją za wiedźmę.
• Używana przy zdjęciach pręgowana kotka zaginęła bez śladu i została odnaleziona po intensywnych poszukiwaniach dopiero po dwóch dniach.
• Jednym z dublerów Robbiego Coltrane'a był były zawodnik angielskiej narodowej drużyny rugby Martin Bayfield.
• W charakterze Hedwigi, sowy Harry'ego Pottera, wykorzystano od razu trzy sowy: Ook, Gizmo i Sprout.
• Nicolas Flamel, wspomniany jako twórca kamienia filozoficznego, był w rzeczywistości znanym alchemikiem, zdaniem niektórych ze swoich współczesników rzeczywiście stworzył kamień filozoficzny, a jego śmierć była otoczona tajemniczymi okolicznościami. Istnieje legenda, że żyje do dziś i w takim razie miałby mniej więcej tyle samo lat co w filmie i książce.
• Zgodnie z książką uczniowie szkoły wyruszają do Hogwartu z peronu 9 ¾, zwykle niewidocznego dla zwykłego wzroku, na stacji King’s Cross, na który można dostać się przez barierę między peronami 9 i 10. Jednak okazało się, że na stacji King’s Cross perony 9 i 10 znajdują się nie w głównym budynku, a w oddzielnym obiekcie i rozdziela je nie bariera, a dwie linie kolejowe. W jednym z wywiadów J.K. Rowling przyznała się do błędu i powiedziała, że pomyliła londyńskie stacje King’s Cross i Euston, choć i na drugim dworcu perony 9 i 10 są oddzielone torami, a nie barierą. Do zdjęć filmowych wykorzystano perony 4 i 5, które znajdują się w głównej części stacji King’s Cross i zostały po prostu na czas przemianowane na 9 i 10. Następnie na ścianie budynku, gdzie znajdują się rzeczywiste perony 9 i 10, umieszczono żeliwny znak-wskazówkę „Peron 9 ¾”, a pod nim wmontowano ćwiartkę bagażówki, której reszta jakby zniknęła w ścianie.
• Aktor, który zagrał dyżurnego na stacji King’s Cross, do którego Harry zwraca się o pomoc, w rzeczywistości pracuje jako pracownik kolei brytyjskiej, ale na innym stanowisku: jest konduktorem.
• Nazwisko Dumbledore’a w tłumaczeniu ze staroangielskiego oznacza trzmiel.
• Motto Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie «Draco dormiens nunquam titillandus» oznacza w tłumaczeniu z łaciny «Nigdy nie budź śpiącego smoka».
• Podczas kręcenia zdjęć Daniel Radcliffe postanowił zażartować z Robbiego Coltrane’a i zmienił interfejs jego telefonu komórkowego na turecki. Aktor długo nie mógł sobie z tym poradzić i musiał zwrócić się o pomoc do ojca odpowiedzialnego za charakteryzację i makijaż, Aytuna Fenne’a, pochodzącego z Turcji.
• Przed premierą filmu w sprzedaży pojawiła się gra komputerowa o tej samej nazwie, stworzona przez studio Electronic Arts i stała się wielkim hitem. Amerykańska firma produkująca zabawki Mattel Inc. wygrała konkurs o prawo do produkcji zabawek opartych na przyszłym filmie. Wkrótce później takie prawo otrzymał również inny przemysłowy gigant w tej branży, firma Hasbro.
• Kompozytor John Williams napisał utwór muzyczny specjalnie do zwiastuna filmu. Później został on umieszczony na ścieżce dźwiękowej filmu pod tytułem „Prologue” (Prologue), co samo w sobie zdarza się niezwykle rzadko.
• Film ustanowił nowy rekord frekwencji w weekend otwarcia w amerykańskiej i brytyjskiej dystrybucji. W Ameryce przychody weekendowe wyniosły 90 294 621 dolarów, a w Wielkiej Brytanii 16 335 627 funtów szterlingów.
• Film stał się najbardziej dochodowym filmem roku w USA, zarabiając przez cały okres wyświetlania 317 575 550 dolarów i powtórzył ten sam sukces w międzynarodowej dystrybucji, zarabiając 658,9 mln dolarów. Podsumowując światową dystrybucję, film zajął drugie miejsce w historii z kwotą 976,5 mln dolarów, ustępując na ten moment jedynie „Titanicowi” Jamesa Camerona.
• Anna Popplewell kandydowała do roli Hermiony Granger.
• Magiczne szachy, w które grają Harry i Ron, zostały stworzone na podstawie szachów z Wysp Lewisa, najbardziej znanych figur szachowych na świecie, znalezionych na plaży Wysp Lewisa, Hebrydy i datowanych na XII wiek.
• Do roli Harry’ego Pottera próbował dostać się aktor Anton Yelchin.
• Scena pokazująca morderstwo rodziców Harry’ego przez Voldemorta została napisana osobiście przez J.K. Rowling, ponieważ tylko ona wiedziała dokładnie, co się wtedy wydarzyło.
• W scenie z jaskiniowym trollem w toalecie dziewcząt Daniel Radcliffe w rzeczywistości nie wisiał na szyi trolla, ponieważ gwałtowne ruchy trolla mogły łatwo złamać mu szyję. Obraz aktora został dodany za pomocą grafiki komputerowej.
• Napis na magicznym lustrze brzmi: «Erised stra ehru oyt ube cafru oyt on wohsi». Jeśli przeczytać to od tyłu, otrzymamy: «I show not your face but your heart's desire», co w tłumaczeniu oznacza «Nie pokazuję twojej twarzy, ale twojego najgorętszego pragnienia».
• Film został nakręcony w oparciu o powieść J.K. Rowling „Harry Potter i Kamień Filozoficzny” (Harry Potter and the Philosopher's Stone, 1997).
• W marcu 2000 roku Wolfgang Petersen i Rob Reiner wycofali się z grona kandydatów na reżysera z różnych powodów, co zmniejszyło liczbę pretendentów do czterech: Chrisa Columbusa, Terry'ego Gilliama, Alana Parkera i Brada Silberlinga, spośród których J.K. Rowling preferowała Gilliama. Mimo to, 28 marca 2000 roku ogłoszono, że reżyserię powierzono Chrisowi Columbusowi. Później Terry Gilliam otwarcie wyraził swoje niezadowolenie i rozczarowanie, mówiąc, że był idealnym kandydatem na to stanowisko i nazywając film Columbusa po prostu okropnym, nudnym i banalnym. Decydującą rolę w wyborze studia filmowego odegrało duże doświadczenie reżysera w pracy z młodymi aktorami oraz sukces jego poprzednich filmów o tematyce rodzinnej, takich jak „Kevin sam w domu” (1990) i „Pani Doubtfire” (1993). Z drugiej strony, jedną z głównych przyczyn zgody Chrisa Columbusa były nieustanne prośby jego córki, wielkiej fanki książek J.K. Rowling.
• Scenarzysta Michael Goldenberg również napisał własną wersję scenariusza, ale preferowano wersję Klovsa. Niemniej jednak, jego praca zrobiła wrażenie na producencie Davidzie Heymanie i o nim pomyślano, gdy Steven Kloves zrezygnował z pracy nad scenariuszem piątego filmu o Harrym Potterze – „Harry Potter i Zakon Feniksa” (2007) z powodów osobistych.
• W lipcu 2000 roku pojawiło się wiele doniesień, że głównym kandydatem do roli na naleganie Chrisa Columbusa był młody amerykański aktor Liam Aiken, który wcześniej współpracował z tym reżyserem przy filmie „Maccha” (1998). Przyleciał do Wielkiej Brytanii i zdążył nawet otrzymać oficjalną ofertę zagrania roli Harry’ego Pottera, która jednak została wycofana następnego dnia na naleganie J.K. Rowling, która stanowczo utrzymywała, że rolę powinien dostać brytyjski aktor.
• Głównym pretendentem do roli Severusa Snape’a przez długi czas był Tim Roth, pochodzenia brytyjskiego, ale mieszkający w Ameryce od 1990 roku. Tim Roth odrzucił ofertę, preferując „Planetę małp” Tima Burtona, po czym rolę otrzymał Alan Rickman, którego zaproszenie osobiście zatwierdziła J.K. Rowling.
• Pomimo wymagań Rowling, rolę pani Weasley mogła otrzymać amerykańska aktorka Rosie O’Donnell, która prowadziła negocjacje z Chrisem Columbusem. Rola przypadła Julie Walters, która wcześniej była brana pod uwagę jako główna kandydatka do znacznie mniej ważnej roli nauczycielki latania na miotle, Madame Hooch.
• Rola profesora Quirrella mogła przypaść Davidowi Thewlisowi, który później otrzymał rolę profesora Lupina w trzecim filmie przygód młodego czarodzieja – „Harry Potter i więzień Azkabanu” (2004).
• Reżyser Chris Columbus chciał, aby operatorem filmu był koniecznie John Seale i zwrócił się do wytwórni z prośbą o jego zaangażowanie w projekt, jednak ten w tym czasie był związany kontraktem na zdjęcia do filmu „Efekt motyla” (2003). Na szczęście liczne opóźnienia w jego produkcji pozwoliły Johnowi Seale’owi być wolnym w momencie rozpoczęcia zdjęć do „Harry’ego Pottera” i przyjąć zaproszenie Columbusa.
• Na całym świecie, poza Stanami Zjednoczonymi, film ukazał się pod tytułem „Harry Potter i kamień filozoficzny” („Harry Potter and the Philosopher’s Stone”). W dystrybucji w Ameryce Północnej tytuł został zmieniony na „Harry Potter i kamień czarodziejski” („Harry Potter and the Sorcerer’s Stone”). Z tego powodu wszystkie sceny, w których mowa jest o kamieniu filozoficznym, zostały nakręcone dwukrotnie: w jednym przypadku aktorzy mówią kamień filozoficzny (Philosopher’s Stone), a w drugim kamień czarodziejski (Sorcerer’s Stone).
• W jednej ze scen filmu, kiedy Harry, Ron i Hermiona podchodzą do chaty Hagrida, on gra na domowej roboty fujarce. W tym momencie gra motyw Hedwigi („Hedwig’s Theme”) z ścieżki dźwiękowej filmu.
• W 4. minucie filmu, gdy Albus Dumbledore kładzie list obok śpiącego Harry'ego Pottera, ten nie ma blizny na czole. W następnym ujęciu blizna na czole Harry'ego się pojawia.
• W 5. minucie filmu, gdy Harry budzi się w swojej komórce, można zauważyć, że po lewej stronie na drzwiach wisi szczotka. Gdy w następnej scenie Harry próbuje wyjść z komórki, ale przebiegający obok Dudley go odpycha, szczotki na drzwiach już nie ma.
• W 6. minucie filmu, gdy ciocia Petunia budzi Dudleya i pokazuje mu prezenty, spod jej bluzki można zauważyć wystający kabel mikrofonowy.
• W 8. minucie filmu, gdy Dudley wpada do sztucznego zbiornika w terrarium, wąż, który wcześniej leżał na gałęzi, znika. W następnym ujęciu wąż pojawia się ponownie.
• W 9. minucie filmu, gdy Harry podnosi stos listów, można zauważyć, że pieczęć lakowa na liście z Hogwartu ma okrągły kształt. Kiedy w jednej z kolejnych scen list ogląda wujek Weron, pieczęć ma już nieregularny kształt, a jeden z jej brzegów zasłania herb szkoły.
• W 10. minucie filmu, gdy wujek Weron podnosi z podłogi kilka listów z Hogwartu i zaczyna je rwać, można zauważyć, że koperty są już nacięte, aby aktorowi łatwiej było je rozerwać.
• W 18. minucie filmu Hagrid postanawia ukarać Dudleya i czaruje mu świński ogonek. Gdy chłopiec wraz z rodzicami zaczynają panikować, można zauważyć, że w rolę Hagrida nie wciela się Robbie Coltrane, lecz jego dubler – kaskader Martin Bayfield.
• W 21. minucie filmu, gdy Harry i Hagrid idą przez Uliczkę Pokątną, trzykrotnie mijają sklep z szyldem w kształcie nożyczek i stojące obok kobiety z kwiatami.
• W 126. minucie filmu, gdy słoniowy rycerz przebija konia, na którym siedzi Ron, można zauważyć, że w tej scenie Ruperta Grinta zastępuje dubler.
• W 23. minucie filmu Hagrid pokazuje goblinowi pognieciony list. Gdy w następnym ujęciu goblin bierze kopertę do rąk, list jest już całkowicie wyprostowany.
• W 47. minucie filmu, gdy Tiara Przydzielająca przydziela Harry'ego do Gryffindoru, siada on obok Rona po prawej stronie stołu. Kiedy w następnej scenie zaczyna się uczta, Harry siedzi już obok Hermiony po lewej stronie stołu.
• W 53. minucie filmu, gdy Harry notuje mowę Snape'a, zapisuje zdania w kolumnie na środku kartki. Gdy w jednej z kolejnych scen Hermiona szturcha Harry'ego łokciem i on przestaje pisać, można zauważyć, że zdania są zapisane na całą szerokość kartki.
• W 54. minucie filmu, gdy sowy zrzucają prezenty dzieciom, jednej z uczenic w tle nie udaje się złapać paczki. Prezent odbija się od jej ramienia i upada na ziemię, po czym dziewczynka natychmiast przygotowuje się do złapania drugiego prezentu.
• W 58. minucie filmu Neville zahacza szatą o krawędź pochodni i upada na ziemię, znikając z widoku za zgromadzonymi uczniami. Gdy tłum się rozchodzi, można zauważyć, że Neville leży bardziej na lewo od miejsca, w którym pierwotnie powinien upaść.
• W 58. minucie filmu, gdy Draco siada na miotle i zaczyna wzlatywać, można zauważyć, że niektórzy uczniowie patrzą w zupełnie inną stronę, niż ta, w którą on poleciał.
• W 59. minucie filmu, gdy Harry próbuje dogonić lecącą kulę Neville'a, w oknie gabinetu profesor McGonagall znajduje się pozioma szprosa. W kolejnych kadrach, gdy Harryowi udaje się złapać kulę, a McGonagall zauważa Pottera, szprosa w oknie znika.
• W 59. minucie filmu, gdy Malfoy rzuca kulą Neville'a, przed nim znajdują się jedynie wzgórza bez żadnych budowli. W kolejnych kadrach, gdy Harry leci za kulą, na jego trajektorii nagle pojawiają się wieże Hogwartu.
• W 62. minucie filmu, gdy Harry, Ron i Hermiona biegną korytarzem, wzdłuż ściany zaczynają zapalać się zgaszone pochodnie. W tej scenie można zauważyć, że jedna z pochodni w prawej części kadru już płonie, a gdy uczniowie się do niej zbliżają, rozbłyska jedynie mocniej.
• W 65. minucie, gdy Oliver wyjaśnia Harry'emu zasady quidditcha, w niektórych ujęciach pod skrzynią można dostrzec mechanizm, który ją podrzuca.
• W 70. minucie filmu, gdy profesor McGonagall odchodzi ze swojego miejsca, można zauważyć, że wiszące w powietrzu świece są utrzymywane za pomocą cienkich linek.
• W 72. minucie filmu maczuga upada trollowi na głowę, wydając głuchy dźwięk, jednak brakuje późniejszego odgłosu upadku maczugi na podłogę.
• W 86. minucie filmu, gdy Hagrid pojawia się w kadrze po raz pierwszy i ciągnie po ziemi choinkę, na jego głowie prawie nie ma śniegu. W następnym ujęciu włosy Hagrida są pokryte warstwą śniegu.
• W 90. minucie filmu Harry zdejmuje Pelerynę Niewidkę i kładzie ją na stole, a obok stawia latarnię. Gdy w następnej scenie słyszy Filcha i ze strachu upuszcza latarnię, ta ląduje już na pelerynie.
• W 91. minucie filmu Harry chowa się przed Filchem pod Peleryną Niewidką. Podczas ujęć z perspektywy spod peleryny, imitujących pole widzenia Harry'ego, wydaje się, że chłopiec jest tego samego wzrostu co Filch. W kolejnej scenie, gdy chłopiec przechodzi obok Quirrella i Snape'a, kamera ponownie znajduje się na wysokości oczu dorosłego człowieka.
• W 117. minucie filmu na koszulę Rona spada kropla śliny Puszka. Kiedy dzieci, uciekając przed psem, wskakują do włazu i lądują na Lepkich Koniczynach, ślina na koszuli znika.

Władca Pierścieni: Powrót króla

2003-12-17

8.9/10

Władca Pierścieni: Drużyna Pierścienia

2001-12-18

8.8/10

Władca Pierścieni: Dwie wieże

2002-12-18

8.8/10

Piraci z Karaibów. Klątwa Czarnej Perły

2003-07-09

8.2/10

Harry Potter i więzień Azkabanu

2004-05-31

8.1/10

Ale jazda!

2002-04-13

8.1/10

Duża ryba

2003-12-10

7.9/10

Harry Potter i Komnata Tajemnic

2002-11-13

7.8/10

Spider-Man 2

2004-06-25

7.5/10

Dogma

1999-10-04

7.5/10

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

Zaloguj Rejestracja

E-mail

Hasło

Zapomniałeś hasła?