Rain Man
Podróż przez zrozumienie i przyjaźń.
Kraj
Genre
Budżet
$25 000 000
Opłaty
$354 825 435
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Mark Johnson, Peter Guber, Jon Peters, Christine Forsyth-Peters
Operator
Kompozytor
Artysta
Ida Random
Casting
Louis DiGiaimo
Instalacja
Stu Linder
Cały zespół (54)
Cały zespół (54)
Krótki opis
Charlie Babbit to młody biznesmen, który przeżywa poważne kłopoty finansowe w swojej firmie. Kiedy umiera jego ojciec okazuje się, że cały majątek zapisał na rzecz szpitala psychiatrycznego, w którym przebywa cierpiący na autyzm brat Charliego, Raymond. Charlie porywa brata, mając nadzieję na uzyskanie połowy spadku. Początkowo Raymond doprowadza go do szału, jednak z czasem wyciąga Charliego z jego egoistycznej rzeczywistości, a wraz z wzajemnym zrozumieniem, między braćmi nawiązuje się uczucie przyjaźni i miłości.
Co pozostało za kulisami
- Raymond wydawał się całkowicie szczęśliwy i przyjazny w oryginalnym scenariuszu, jednak po pierwszym jego przeczytaniu Dustin Hoffman nalegał, aby jego bohater był typowym autystą.
- Steven Spielberg przez pewien czas rozważał samodzielną reżyserię filmu. Zaczął nawet robić notatki, przygotowując się do pracy nad projektem. Jednak w tym samym czasie George Lucas zajął się trzecim filmem o przygodach Indiany Jonesa, i Spielberg nie miał innego wyjścia, jak zrezygnować z «Człowieka deszczu». Wszystkie swoje zapiski przekazał przybyłemu do projektu reżyserowi Barry'emu Levinsonowi.
- Początkowo zakładano, że Dustin Hoffman zagra rolę Charliego Babbitta, ale po tym, jak aktor zobaczył geniusza-autystę Leslie'ego Lemke (osoby niewidomej, upośledzonej umysłowo, cierpiącej na porażenie mózgowe, ale jednocześnie na słuch wykonującej na fortepianie całe koncerty) i był wzruszony do łez, postanowił zagrać Raymonda.
- Wizerunek Raymonda był kompilacją, opartą na faktach z życia kilku znanych autystów, którzy posiadali niezwykłe umiejętności.
- Początkowo Dustin Hoffman chciał, aby rolę Charliego zagrał Bill Murray.
- Scenariusz był pisany z myślą o Dennisie Quaidzie i Randym Quaidzie.
- Jack Nicholson zrezygnował z roli Raymonda.
- Do kręcenia sceny w szpitalu Wallbrook wykorzystano żeński klasztor Świętej Anny.
- Tom Cruise nosi w filmie okulary przeciwsłoneczne, których sprzedaż wzrosła po premierze filmu o 15%.
- Podczas zdjęć Tom Cruise nieustannie chciał próbować. Razem z Hoffmanem ćwiczyli nawet w samochodzie w drodze na plan filmowy, a także w ich przyczepach. Ćwicząc, często zamieniali się rolami.
- Kiedy Barry'emu Levinsonowi po raz pierwszy zaproponowano reżyserię tego filmu, odmówił. W 1987 roku nakręcił film «Dzień Dobry, Wietnamie», i dopiero po tym, jak kilku reżyserów wycofało się z projektu «Człowieka deszczu», podjął się pracy nad tym filmem.
- W pierwotnej wersji scenariusza Charlie Babbitt miał 56 lat.
- Raymond mówi, że jego bieliznę kupiono w «K-Mart» na rogu Oak i Burnett. W rzeczywistości pod tym adresem znajduje się «Vernon Manor Hotel» w Cincinnati. Na początku filmu Charlie, Raymond i Suzanne zatrzymują się w tym hotelu.
- Na początku filmu, kiedy prawnik czyta Charlie'emu testament, Charlie mówi: «Róże na pewno będą moje, róże na pewno będą moje». Warto zauważyć, że Raymond dość często używa słowa «na pewno».
- W przerwach między zdjęciami scen w kasynie Dustin Hoffman grał w hazard. Dlatego producenci filmu przydzielili mu specjalną osobę, która obserwowała go podczas gry w kasynie.
- Scena na lotnisku została wycięta przez praktycznie wszystkie linie lotnicze podczas pokazywania filmu w czasie lotu. Tylko linia lotnicza «Qantas» zostawiła ten epizod.
- Według Barry'ego Levinsona, uwaga Raya o tym, że samoloty linii lotniczej «Qantas» nigdy nie spadają, była improwizacją Dustina Hoffmana i on nie wiedział, czy to prawda, czy nie. W rzeczywistości, ta linia lotnicza miała 7 zarejestrowanych katastrof samolotów, które miały miejsce przed rozpoczęciem zdjęć do filmu. Jednak samoloty były śmigłowe, a nie turbinowe. Zdanie Raya o turbinowych samolotach tej linii lotniczej do dziś pozostaje prawdą, ponieważ na początku 2007 roku «Qantas» nie miała zarejestrowanej żadnej katastrofy turbinowego samolotu.
- Podczas zdjęć Dustin Hoffman nie był pewien komercyjnego potencjału filmu, a także swojej gry aktorskiej. Trzy tygodnie po rozpoczęciu zdjęć powiedział Barry'emu Levinsonowi: «Zatrudnij Richarda Dreyfussa, albo innego aktora, bo to najgorsza rola w mojej karierze». Jednak właśnie za tę rolę Dustin otrzymał swojego drugiego «Oscara».
- Podczas kręcenia Hoffman i Cruise wątpili w potencjał komercyjny filmu i żartowali, nazywając go „Dwóch frajerów w samochodzie”.
- Według doniesień, „Człowiek deszczu” był jednym z ulubionych filmów księżnej Diany.
- Ralph Tabakin zagrał niewielkie role we wszystkich filmach Barry’ego Levinsona w latach 1982-1999.
- Starszy mężczyzna w poczekalni, opowiadający o Służbie Pocztowej z użyciem koni zaprzęgowych, to Bryon P. Counar, 89-letni mieszkaniec, który znajdował się w poczekalni, gdy przyjechała ekipa filmowa. Zaczął mówić o Służbie Pocztowej, a jego opowieść tak spodobała się Barry’emu Levinsonowi, że natychmiast zaproponował mu rolę w filmie. Cały monolog Counara był spontaniczny i nie został uwzględniony w scenariuszu.
- W pierwotnej wersji scenariusza rodzina farmerów miała mieć tylko dwoje dzieci, jednak kiedy Katherine Dugerty przyszła na przesłuchanie ze swoimi sześcioma synami, scenariusz filmu został przepisany, aby uwzględnić jeszcze czworo dzieci.
- Aby przygotować się do roli, Tom Cruise przez pewien czas pracował jako sanitariusz w szpitalu dla osób z autyzmem.
- W scenie, w której Raymond tańczy w windzie z Suzanne, na jego kieszonkowym telewizorze leci film „Let’s Dance” (1937).
- Piosenka, którą Raymond śpiewa Charliego, to „I Saw Her Standing There” The Beatles z ich debiutanckiego albumu „Please Please Me”.
- W scenie, w której Raymond ogląda telewizor wbudowany w fotel, a także w jednej ze scen, w których ogląda swój przenośny mini-telewizor, na ekranie leci serial „Santa Barbara” (1984-1993).
- Przenośny telewizor, który Raymond nosi ze sobą, to rzeczywisty Sony Watchman FD-40A.
- Scena, w której Raymond po rozmowie z psychiatrą pochyla głowę do Charliego i wypowiada słowa „Mój główny człowiek, Charlie”, nie występowała w scenariuszu i została całkowicie zaimprowizowana przez Hoffmana. W roli psychiatry, decydującego, czy Raymond powinien zostać z Charlim, wystąpił reżyser filmu Barry Levinson, zastępując aktora J.T. Walsh.
- Hoffman nalegał na to, żeby w finale Raymond wrócił do szpitala. Aktor uważał, że pomysł scenarzystów pozostawienia Raymonda z Charlim wyglądałby w filmie nienaturalnie.
- W epizodzie, w którym Raymond zastaje Charliego i Suzanne podczas uprawiania miłości, w telewizji pokazują film „Słodki zapach sukcesu” (1957).
- Jake Hoffman, chłopiec w kawiarni, gdzie Charlie i Raymond jedzą naleśniki, to syn Dustina Hoffmana.
- Slogan, który słyszy w radiu Raymond, – „97 eks. Bam! Przyszłość rock and rolla” – był nadawany przez rzeczywistą stację radiową „WOXY” w Ohio.
- Piosenka, którą Raymond śpiewał Charliemu, to „I Saw Her Standing There” The Beatles z ich debiutanckiego albumu „Please Please Me”.
- W scenie, w której Raymond ogląda telewizor wbudowany w fotel, a także w jednej ze scen, gdzie ogląda swój przenośny mini-telewizor, na ekranie wyświetlany jest serial „Santa Barbara” (1984-1993).
Podobne filmy
8.7/10
8.7/10
8.7/10
8.6/10
8.5/10
8.5/10
8.4/10
8.4/10
8.3/10
8.2/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
