Собачье сердце

Name: Собачье сердце
Genre: Dramat, Komedia, Fikcja naukowa
Released: 1988-11-11
Duration: 2 h 16 min
Rating: 8.4
Cast: Jewgienij Jewstigniejew, Boris Plotnikov, Władimir Tołokonnikow, Nina Ruslanowa, Olga Melikhova

Собачье сердце (1988)

Chronometraż: 2:16 (136 min)

—
brak ocen

7.9/10
193

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 1

Zdjęcie 7

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Собачье сердце — Собачье сердце трейлер (trailer)

0:51

Zdjęcie 7

Data premiery

1988-11-11

Kraj

Produkcja

Lenfilm

Genre

Dramat, Komedia, Fikcja naukowa

Budżet

Opłaty

Witryna internetowa

Reżyser

Vladimir Bortko

Aktorzy

Jewgienij Jewstigniejew, Boris Plotnikov, Władimir Tołokonnikow, Nina Ruslanowa, Olga Melikhova, Aleksei Mironov, Roman Kartsev, Anzhelika Nevolina, Natalya Fomenko, Evgeniy Kuznetsov
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Producent

Operator

Yuriy Shaygardanov

Kompozytor

Władimir Daszkewicz

Artysta

Vladimir Svetozarov

Casting

Instalacja

Leda Semyonova
Cały zespół (27)

Krótki opis

Co pozostało za kulisami

Kiedy podczas wizyty u Preobrażenskiego Szwonder i jego towarzysze zamierzają już wyjść, zakładają nakrycia głowy, lecz profesor prosi ich o chwilę cierpliwości i wykonuje telefon. Gdy Szwonder i towarzysze pojawiają się ponownie na ekranie, nie mają już na głowach nakryć.
Do roli Szarikowa było ośmiu pretendentów. Wśród nich byli Nikołaj Karaczentsow, Walerij Nosik oraz Aleksiej Żarkow. Jednak Tolokonnikow wypadł na próbach tak dobrze, że reżyser Władimir Bortko zdecydował się obsadzić właśnie jego.
Do roli Szwondera ubiegał się aktor Siemion Farada.
Film nakręcono na taśmę czarno-białą, a następnie odbito na kolorowym pozytywie, aby uzyskać efekt sepii. Takie rozwiązanie kolorystyczne przyjęto w celu stylizacji na filmy z lat 20. XX wieku. Jednak główna wersja kinowa filmu była w pełni czarno-biała, ponieważ pozytyw czarno-biały był tańszy od kolorowego.
Bard Julij Kim napisał piosenkę „Surowe lata mijają”, a także wykonywane przez Szarikowa czastuszki i marsz żołnierzy Armii Czerwonej.
Profesor Preobrażenski zaprasza kolegów na oględziny Szarikowa. Jeden z nich, profesor Persikow, to postać z innego opowiadania Bułgากowa pt. „Przeklęte jaja”. Replika oczytanego dozorcy jest kwestią postaci z opowiadania „Klejnotowa codzienność”. Wróżbitka w cyrku, mademoiselle Jeanne, to postać z opowiadania „Mademoiselle Jeanne”. Historia z chrzcin niemowląt Klary i Rozy została zapożyczona z felietonu „Złote korespondencje Feraponta Feraponowicza Kaportcewa”, a scena z medium – z opowiadania „Seans spirytystyczny”.
Do roli profesora Preobrażenskiego ubiegali się Leonid Broniewoj, Jurij Jakublew, Michaił Uljanow, Władisław Strżelczyk i Kirył Lawrow.
Do roli Bormentala ubiegał się Władimir Simonow.
Ujęcia, w których rzekomo przedstawiono kronikę dokumentalną z udziałem tramwaju, nie są materiałami kronikarskimi.
Konsultantem był akademik AMN ZSRR, kierownik kliniki diabetologii instytutu endokrynologii i metabolizmu Ministerstwa Zdrowia ZSRR (Kijów) A.S. Efimow.
Specjalnie na potrzeby zdjęć, na podwoziu ciężarówki GAZ zbudowano samochód osobowy, którym Preobrażenski, Bormental i Szarik jadą na uniwersytet.
W roli Szarika wystąpił pies o imieniu Karaj, którego właścicielką i treserem była Jelena Nikiforowa.
Zdjęcia kręcono w Leningradzie.
Film, który Bormental ogląda w kinie, to „Niezwykłe przygody pana Westa w kraju bolszewików” w reżyserii Lwa Kuleszowa.