Brazil
Krótki opis
Film Terry’ego Gilliama „Brazil” rozgrywa się w przyszłości, w społeczeństwie tak uwikłanym w biurokrację i mechanizmy administracyjne, że jeden błąd urzędniczy może zniszczyć ludzkie życie. Sam Lowry, drobny urzędnik w potężnym ministerstwie informacji, spędza dnie na przetwarzaniu formularzy, a noce na śnieniu o sobie jako opancerzonym, skrzydlatym bohaterze ratującym kobietę, której nigdy nie spotkał. Gdy mucha blokuje komputer, a w miejsce poszukiwanego dywersanta aresztowany zostaje niewinny człowiek, próba naprawienia błędu przez Sama sprawia, że spotyka on Jill Layton – kobietę ze swoich snów. Starania o jej pomoc oraz spotkania z uciekinierem Harrym Tuttle’em wciągają go coraz głębiej w sprzeczności systemu, aż granica między jego fantazjami a codzienną egzystencją ostatecznie znika.
W rolę Sama wcielił się Jonathan Pryce, a towarzyszą mu Katherine Helmond jako dbająca o status matka, Ian Holm i Bob Hoskins w rolach funkcjonariuszy państwowych, Michael Palin jako kolega z pracy oraz Robert De Niro jako Tuttle. Scenariusz Gilliam napisał wspólnie z Tomem Stoppardem i Charlesem McKeownem; producentami byli Arnon Milchan i Patrick Cassavetti.
„Brazil”, wydany w 1985 roku, był piątym z czternastu filmów wyreżyserowanych przez Gilliama, powstałym pomiędzy „The Crimson Permanent Assurance” a „Przygody barona Munchausena”. Przy budżecie wynoszącym około 15 milionów dolarów, film zarobił w światowych box office’ach mniej więcej 10 milionów. Jego renoma znacznie przerosła wyniki finansowe: na IMDb uzyskał ocenę 7,8 na podstawie około 222 000 głosów, a na TMDB 7,7 z około 3 834 głosów, natomiast ocena krytyków filmowych wynosi 9,1 na podstawie 63 recenzji.
Co pozostało za kulisami
- W filmie sparodiowano słynną scenę z filmu „Pancernik Potemkin” Siergieja Eisensteina.
- Z tym filmem Terry Gilliam odwiedził 80 krajów i w każdym z nich słyszał to samo zdanie: „Wiesz, w twoim filmie jest kawałek i naszego kraju”.
- Leitmotywem filmu jest piosenka z 1939 roku „Aquarela do Brazil” Ery Barraosa, wykonywana w różnych wariantach – od wzniosłych i inspirujących po groźnie złowieszcze.
- Terry Gilliam żałował po zakończeniu zdjęć, że odrzucił kandydaturę Ellen Barkin do głównej roli kobiecej.
- Arnon Milchan polecił Roberta De Niro do jednej z ról w filmie.
- Scena bitwy z samurajem, obwieszonym elektrodetałami, parodiuje senne starcie Luke’a Skywalkera z jego ojcem w piątym epizodzie i jednocześnie symbolizuje miłość Terry’ego Gilliama do filmów Akiry Kurosawy.
- Do roli, którą otrzymała Kim Greist, przesłuchiwane były aktorki takie jak Kelly McGillis, Ellen Barkin, Kathleen Turner, Jamie Lee Curtis.
- Rok powstania filmu – 1984 – pokrywa się z tytułem słynnej powieści antyutopijnej George’a Orwella. Początkowo film miał się nazywać „1984 ½”, a motywem muzycznym miała być piosenka Malia Elena, jednak w połowie zdjęć reżyser zmienił motyw i tytuł, uznając je za bardziej odpowiednie do treści. Ponadto, biuro ministra informacji w filmie znajduje się na 84. piętrze budynku.
- W 2004 roku film „Brazil” został wpisany przez magazyn Total Film na listę dwudziestu najwybitniejszych angielskich filmów wszech czasów. W 2005 roku krytycy filmowi magazynu Time, Richard Corliss i Richard Schickel, uznali „Brazil” za jeden ze 100 najlepszych filmów wszech czasów. W 2006 roku Channel 4, krótko przed emisją w BBC Four, uznał „Brazil” za jeden z „50 filmów, które trzeba zobaczyć przed śmiercią”.
- W scenach snów Sama Lowry’ego wykorzystano obrazy nieba stworzone dla „Niekończącej się opowieści” Wolfganga Petersena, które jednak nie weszły do tego filmu.
- Dystrybucję „Brazil” w USA kontrolowała firma Universal Pictures. Zarząd Universal uznał zakończenie filmu za ewidentnie nieudane, a prezes firmy, Sid Sheinberg, poddał pracę Terry’ego Gilliama znacznym cięciom redakcyjnym, wprowadzając tzw. „dobre zakończenie”; takie podejście spotkało się z zdecydowanym sprzeciwem reżysera. Podobnie jak w przypadku filmu „Łowca androidów”, wydanego trzy lata wcześniej, ta wersja „Brazil” została stworzona przez studio z zakończeniem bardziej akceptowalnym z punktu widzenia konsumentów. Po długim opóźnieniu Gilliam umieścił pełnostronicową reklamę w branżowym magazynie Variety, nakłaniając Sheinberga do wypuszczenia „Brazil” w okrojonej wersji. Ostatecznie, po zorganizowaniu przez Gilliama szeregu zamkniętych projekcji (bez zgody firmy), film został uhonorowany nagrodą Los Angeles Film Critics Association dla najlepszego filmu, co skłoniło Universal do wydania zmienionej, 131-minutowej wersji pod kontrolą Gilliama w 1985 roku.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
