Interkosmos
Krótki opis
Pilot doświadczalny zgłasza się do udziału w eksperymencie z miniaturyzacją, w ramach którego ma zostać zmniejszony i wstrzyknięty do organizmu królika wewnątrz niewielkiego pojazdu podwodnego. Szpiedzy przemysłowi kradną strzykawkę z pilotem, jednak zamiast do zwierzęcia, trafia on do organizmu nerwowego hipochondryka. Pilot zostaje uwięziony w ciele innego człowieka z ograniczonym zapasem powietrza. Ścigany przez szpiegów pragnących przejąć technologię, nieświadomy gospodarz musi odnaleźć byłą dziewczynę pilota – dziennikarkę – aby obaj mężczyźni mogli zostać rozdzieleni i wrócić do normalnych rozmiarów, zanim zabraknie czasu.
Reżyserem filmu jest Joe Dante, scenariusz napisali Jeffrey Boam i Chip Proser, a producentem został Michael Finnell. Był to szósty film w reżyserii Dantego, poprzedzony obrazem Odkrywcy i wyprzedzający Amazonki z Księżyca. W rolach głównych wystąpili Dennis Quaid jako porucznik Tuck Pendleton, Martin Short jako Jack Putter oraz Meg Ryan jako Lydia Maxwell. Wśród 52 aktorów wymienionych w napisach pojawiają się również Kevin McCarthy, Fiona Lewis i Vernon Wells, a nad produkcją czuwała 65-osobowa ekipa techniczna.
Film miał premierę w lipcu 1987 roku i trwa 120 minut. Przy budżecie wynoszącym około 27 milionów dolarów, produkcja zarobiła w światowym box office w przybliżeniu 26 milionów dolarów. Widzowie ocenili film tak samo w serwisach IMDb (6,8 na podstawie 69 000 głosów) oraz TMDB (6,8 na podstawie 1 462 głosów), natomiast ocena krytyków filmowych jest nieco wyższa i wynosi 6,9 na podstawie 45 recenzji.
Co pozostało za kulisami
- Próbując podnieść ducha Jacka, żeby ten wyskoczył z jadącej furgonetki, Tak trzy razy powtarza „nam myoho renge kyo”. To mantra „Nichiren-szu”, jednej z głównych szkół buddyjskich w Japonii, należącej do kierunku mahajany.
- Kiedy Skrimshaw i Kenker są już w połowie zmniejszeni, następują ujęcia, na których te postacie są pokazywane z aktorami o normalnym wzroście. Te i niektóre inne ujęcia kręcono przy użyciu tzw. zmienionej perspektywy.
- Kiedy Jack podchodzi do lustra, żeby Penderon mógł go obejrzeć, słychać dźwięk szlochu. Zarejestrował go kiedyś aktor dubbingowy, „Człowiek Tysiąca Głosów” Mel Blanc (1908-1989). Ten dźwięk był wielokrotnie wykorzystywany w kreskówkach studia Warner Bros.
- W sypialni Taka można zauważyć książkę napisaną na podstawie filmu fantastyczno-horrorowego „Strefa Mroku” (1983). Film składa się z prologu, czterech epizodów i epilogu. Po jednym epizodzie filmu zrealizowali Steven Spielberg i Joe Dante.
- Do roli Jacka Pattera brano pod uwagę kandydatury Mela Gibsona i Robina Williamsa.
- Podczas procesu zmniejszania Taka Pendeltona, na jednym z monitorów w laboratorium można zobaczyć sześciokąty (dwa u góry, trzy na dole). To emblemat tajnego projektu armii amerykańskiej w filmie Richarda Fleischera „Fantastyczna Podróż” (1966).
- W roli Aigo początkowo wystąpił reżyser Luca Bercovici, jednak twórcy filmu uznali, że nie pasuje na czarnych charakterów, ponieważ jest mniej więcej wzrostu i budowy ciała co główny bohater. Zastąpił go Vernon Wells.
- Jak oświadczył kierownik grupy efektów specjalnych Peter Kuran, komórki za burtą miniaturowej kapsuły zostały wykonane z żelatyny.
- Podczas kręcenia sceny w furgonetce ze Skrimshawem i Jackiem reżyser Joe Dante nagle zdał sobie sprawę, że Skrimshaw nie ma w ogóle napisanych żadnych kwestii. Wszystkie kwestie zostały napisane tylko dla Pendltona. Pilnie wymyślono kilka kwestii dla Skrimshaw, którego grał Kevin McCarthy, choć w filmie prawie ich nie słychać za słowami Pendltona.
- Na planie tego filmu poznali się Dennis Quaid i Meg Ryan. W 1991 roku wzięli ślub, który trwał do 2001 roku.
- W rolach pracowników laboratorium, w którym zmniejszają bohatera Dennisa Quaida, wystąpili prawdziwi pracownicy jednego z laboratoriów.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
